Unasyn®

1 tabl. zawiera 375 mg sultamycyliny (w postaci tosylanu), która jest wspólnym prolekiem sulbaktamu i ampicyliny, i odpowiada ilościowo 147 mg sulbaktamu i 220 mg ampicyliny. Tabletki zawierają laktozę. 5 ml zawiesiny zawiera 250 mg sultamycyliny (w postaci tosylanu). Zawiesina zawiera sacharozę.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Unasyn® 12 szt., tabl.

Sultamicillin

29.39 zł 2019-04-05

Działanie

Sultamycylina stanowi połączenie antybiotyku ß-laktamowego - ampicyliny i inhibitora ß-laktamazy - sulbaktamu. Działa m.in. na Staphylococcus aureus i S. epidermidis (w tym szczepy penicylinooporne i niektóre szczepy metycylinooporne); Streptococcus pneumoniae, Str. faecalis i inne gatunki z rodzaju Streptococcus; Haemophilus influenzae i H. parainfluenzae (zarówno szczepy wytwarzające ß-laktamazę jak i niewytwarzające ß-laktamazy); Moraxella catarrhalis; bakterie beztlenowe w tym Bacteroides fragilis i gatunki pokrewne; Escherichia coli; bakterie z rodzaju Klebsiella; bakterie z rodzaju Proteus (indolo-dodatnie i -ujemne); bakterie z rodzaju Enterobacter; Morganella morganii; bakterie z rodzaju Citrobacter; Neisseria meningitidis i Neisseria gonorhoeae. Po podaniu doustnym sultamycylina ulega hydrolizie podczas wchłaniania do sulbaktamu i ampicyliny, która osiąga we krwi 2 razy większe stężenia niż po podaniu doustnie równoważnej dawki ampicyliny. Obecność pokarmu nie wpływa na wchłanianie leku. Biodostępność sultamycliny podanej doustnie wynosi 80%. T0,5 ampicyliny wynosi 1 h, sulbaktamu - 45 min, 50-75% każdej z tych substancji jest usuwane z moczem w postaci niezmienionej.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i dzieci o mc. >30 kg: 375-750 mg co 12 h. W niepowikłanej rzeżączce jednorazowo 2,25 g + 1 g probenecydu. W leczeniu rzeżączki, jeśli podejrzewa się jednoczesne zakażenie kiłą, przed podaniem sultamycyliny należy przeprowadzić badanie wydzieliny w ciemnym polu widzenia, a następnie co miesiąc, przez co najmniej 4 miesiące przeprowadzać testy serologiczne. Zaleca się, aby leczenie zakażeń wywołanych przez bakterie z grupy paciorkowców hemolizujących trwało co najmniej 10 dni, aby zapobiec wystąpieniu ostrej gorączki reumatycznej lub kłębuszkowego zapalenia nerek. Niemowlęta i dzieci o mc. : 25-50 mg/kg mc./dobę w 2 dawkach. Czas leczenia.Leczenie kontynuuje się zwykle przez 48 h po ustąpieniu gorączki i innych objawów chorobowych. Czas leczenia wynosi zwykle 5-14 dni, ale można go, w razie potrzeby, przedłużyć. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (CCr ≤30 ml/min) zaburzenia eliminacji dotyczą w równym stopniu sulbaktamu i ampicyliny, tak więc stosunek stężenia obu związków w osoczu pozostaje niezmieniony; u tych pacjentów lek należy podawać rzadziej, analogicznie jak w przypadku ampicyliny.

Wskazania

Leczenie niżej wymienionych zakażeń wywołanych przez mikroorganizmy wrażliwe na sultamycylinę. Zakażenia górnych oddechowych, w tym zapalenie zatok, zapalenie ucha środkowego, zapalenie migdałków. Zakażenia dolnych dróg oddechowych, w tym bakteryjne zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli. Zakażenia dróg moczowych i odmiedniczkowe zapalenie nerek. Zakażenia skóry i tkanek miękkich. Zakażenia rzeżączkowe. Lek może być także stosowany u pacjentów wymagających terapii sulbaktamem i ampicyliną po okresie początkowego leczenia postaciami domięśniowymi lub dożylnymi tych leków.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu. Nadwrażliwość na penicyliny w wywiadzie.

Środki ostrożności

U pacjentów przyjmujących leki z grupy penicylin, w tym sultamycylinę, opisywano przypadki ciężkich reakcji nadwrażliwości (anafilaktycznych), czasem kończących się zgonem. Do reakcji takich może dochodzić częściej u pacjentów z nadwrażliwością na penicyliny i (lub) nadwrażliwością na liczne alergeny w wywiadzie. Opisywano występowanie ciężkich reakcji nadwrażliwości po zastosowaniu cefalosporyn u pacjentów, u których w przeszłości stwierdzono nadwrażliwość na penicyliny. Przed zastosowaniem penicylin należy zebrać dokładny wywiad w celu stwierdzenia, czy u pacjenta w przeszłości występowały reakcje nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny i inne alergeny. Jeśli wystąpi reakcja alergiczna, podawanie leku należy przerwać i wdrożyć odpowiednią terapię. Jeśli wystąpi ciężka reakcja anafilaktyczna, konieczne jest natychmiastowe zastosowanie adrenaliny. Może być także wskazane wdrożenie tlenoterapii, podawanie dożylne steroidów i zapewnienie drożności dróg oddechowych, w tym intubacja. W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji skórnych, należy przerwać stosowanie preparatu i rozpocząć odpowiednią terapię. Należy obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy nadkażenia opornymi drobnoustrojami, w tym grzybami. W razie stwierdzenia nadkażenia, należy przerwać podawanie leku i (lub) wdrożyć odpowiednie leczenie. Możliwość CDAD należy rozważyć u każdego pacjenta, u którego po zastosowaniu antybiotyku wystąpiła biegunka. Konieczne jest dokładne zebranie wywiadu chorobowego, ponieważ notowano występowanie CDAD po upływie ponad 2 mies. od podania leków przeciwbakteryjnych. Obserwowano przypadki wystąpienia polekowego uszkodzenia wątroby, w tym cholestatycznego zapalenia wątroby z żółtaczką, związanego ze stosowaniem ampicyliny z sulbaktamem. Pacjentowi należy poradzić, że powinien skonsultować się z lekarzem, jeśli wystąpią u niego objawy świadczące o chorobie wątroby. Ampicyliny nie należy stosować w leczeniu mononukleozy zakaźnej, ponieważ jest to choroba wywołana przez wirusy. U wielu pacjentów z mononukleozą po podaniu ampicyliny występuje wysypka skórna. Zaleca się, aby podczas długotrwałego leczenia okresowo kontrolować czynność narządów wewnętrznych: nerek, wątroby i układu krwiotwórczego. Główną drogą wydalania sulbaktamu i ampicyliny po podaniu doustnym sultamycyliny są nerki. Czynność nerek nie jest w pełni rozwinięta u noworodków i należy to brać pod uwagę podczas stosowania sultamycyliny w tej grupie wiekowej. Tabletki zawierają laktozę, dlatego nie powinny być stosowane u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Zawiesina zawiera sacharozę i nie powinna być stosowana u pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.

Niepożądane działanie

Tabletki. Bardzo często: biegunka. Często: kandydoza, ból głowy, nudności, bóle brzucha, wymioty, wysypka, świąd. Niezbyt często: senność, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, bóle stawów, zmęczenie, złe samopoczucie. Rzadko: zawroty głowy, zapalenie okrężnicy. Częstość nieznana: rzekomobłoniaste zapalenie jelit, oporność bakterii chorobotwórczych, niedokrwistość aplastyczna, wydłużony czas krzepnięcia, małopłytkowość, reakcje nadwrażliwości, jadłowstręt, objawy neurotoksyczności, alergiczne zapalenie naczyń, duszność, krwawe wymioty, krwotok z jelita cienkiego i (lub) okrężnicy, suchość w ustach, bóle w nadbrzuszu, zaburzenia smaku, wzdęcia, odbarwienie języka, zaburzenia czynności wątroby, żółtaczka, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, zapalenie skóry, rumień, zwiększona aktywność aminotransferazy AspAT i AlAT. Zawiesina. Bardzo często: biegunka. Często: nudności, bóle brzucha. Niezbyt często: małopłytkowość, ból głowy, senność, wymioty, zmęczenie. Rzadko: rzekomobłoniaste zapalenie jelit, zawroty głowy, zapalenie okrężnicy. Częstość nieznana: kandydoza, oporność bakterii chorobotwórczych, niedokrwistość aplastyczna, wydłużony czas krzepnięcia, reakcje anafilaktoidalne (w tym wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy), jadłowstręt, objawy neurotoksyczności, alergiczne zapalenie naczyń, duszność, krwawe wymioty, krwotok z jelita cienkiego i (lub) okrężnicy, suchość w ustach, bóle w nadbrzuszu, zaburzenia smaku, wzdęcia, bóle stawów, zapalenie błony śluzowej, wysypka, świąd, reakcje skórne, pokrzywka. Ponadto po podaniu sultamycyliny, ampicyliny lub sulbaktamu z ampicyliną domięśniowo lub dożylnie obserwowano: agranulocytozę, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczną, eozynofilię, leukopenię, plamicę małopłytkową, neutropenię, drgawki, zapalenie języka, czarny włochaty język, hiperbilirubinemię, cholestazę, cholestatyczne zapalenie wątroby, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, złuszczające zapalenie skóry, ostrą uogólnioną osutkę krostkową i zaburzenie agregacji płytek krwi.

Ciąża i laktacja

W ciąży stosować jedynie wtedy, gdy spodziewane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu (badania na zwierzętach nie wykazały zaburzenia płodności ani szkodliwego działania leku na płód, jednak bezpieczeństwo stosowania u kobiet w ciąży nie zostało ustalone). Sulbaktam przenika przez barierę krew-łożysko. Niewielkie ilości sulbaktamu i ampicyliny przenikają do mleka. U karmiącej kobiety może to prowadzić do uczulenia, biegunki, kandydozy, a u dziecka - do wysypki. Stosowanie leku w okresie karmienia piersią nie jest zalecane.

Uwagi

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn: należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia zawrotów głowy. Lek wpływa na wyniki badań laboratoryjnych: obserwowano fałszywie dodatnie wyniki stężenia glukozy w moczu przy zastosowaniu metody Benedicta, Fehlinga oraz zestawu Clinitest. Po podaniu ampicyliny kobietom w ciąży obserwowano przejściowe obniżenie stężenia całkowitego związanego estriolu, glukuronianu estriolu, związanego estronu i estradiolu. Działanie takie może wystąpić także po podaniu sulbaktamu sodowego z ampicyliną sodową w postaci domięśniowej lub dożylnej.

Interakcje

U pacjentów przyjmujących jednocześnie allopurynol i ampicylinę częstość występowania wysypki jest znacząco większa niż u pacjentów otrzymujących jedynie ampicylinę. Penicyliny mogą wywoływać zmiany w agregacji płytek i testach koagulacyjnych. Może to nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych. Leki bakteriostatyczne (chloramfenikol, erytromycyna, sulfonamidy i tetracykliny) mogą zaburzać działanie bakteriobójcze penicylin; zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania. Donoszono o zmniejszeniu skuteczności doustnych leków antykoncepcyjnych u pacjentek przyjmujących ampicylinę (przypadki nieplanowanego zajścia w ciążę) - należy pacjentkom przyjmującym ampicylinę zaproponować inną lub dodatkową metodę antykoncepcji. Podczas stosowania penicylin zmniejszał się klirens podawanego jednocześnie metotreksatu i zwiększała się jego toksyczność. Pacjentów otrzymujących te leki jednocześnie należy dokładnie kontrolować. Jeśli pacjent jest leczony również leukoworyną, może być konieczne zwiększenie jej dawek lub wydłużenie czasu jej podawania. Kwas acetylosalicylowy, indometacyna oraz fenylobutazon mogą wydłużać eliminację penicylin. Probenecyd zmniejsza wydzielanie cewkowe ampicyliny i sulbaktamu; powoduje to zwiększenie stężenia i wydłużenie czasu utrzymywania się tych leków w surowicy, wydłużenie okresu półtrwania w fazie eliminacji oraz zwiększone ryzyko toksyczności.

Cena

Unasyn®, cena 100% 29.39 zł

Preparat zawiera substancję: Sultamicillin

Lek refundowany: TAK
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."