Psychiatria

Psychiatria to specjalizacja medyczna poświęcona diagnozie i leczeniu zaburzeń oraz chorób psychicznych. Psychiatra zajmuje się nie tylko analizą medycznego aspektu dysfunkcji, ale bada również ich uwarunkowania społeczne, rodzinne i pychologiczne. Często tylko tak holistyczne podejście do pacjenta pozwala na znalezienie rozwiązania problemu. W odróżnieniu od psychologii, psychiatria jest dyscypliną medyczną.

Grupa szwedzkich naukowców nie ma dobrych wiadomości dla osób dotkniętych zaburzeniami z grupy ADHD. Jak wynika z ich analizy, mogą być bardziej narażeni na ryzyko zachorowania na choroby sercowo-naczyniowe. Mało tego to zagrożenie może jeszcze wzrosnąć z powodu innych dodatkowych czynników. O swoim odkryciu uczeni napisali na łamach czasopisma "World Psychiatry".
OCD, czyli zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, polega na występowaniu u chorego nawracających natrętnych myśli lub czynności, którym trudno się oprzeć. Próba powstrzymania się od nich wiąże się z narastającym lękiem, niepokojem, napięciem bądź cierpieniem. Czym objawia się zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, jakie są jego przyczyny i jak wygląda leczenie?
Mitoman to osoba, która kłamie... całkowicie bez powodu. Przeczytaj, czym mitomania się charakteryzuje, jaki ma wpływ na życie cierpiących na niego ludzi i dowiedz się, jak walczyć z mitomanią!
ADHD u dorosłych może irytować obserwatorów, czasem nawet wywoływać u nich poczucie zagrożenia. Dlatego warto poświęcić chwilę na zrozumienie, z czego wynika i czym to zaburzenie się objawia. Impulsywność u dorosłych z ADHD przejawia się jako częste przerywanie wypowiedzi innych osób, trudność w czekaniu na swoją kolej, gwałtowne, często nieadekwatne do sytuacji reakcje emocjonalne, ekspresyjna mimika i gestykulacja.
ADHD (zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, zaburzenia hiperkinetyczne) to jeden z najczęściej występujących wśród dzieci i młodzieży problemów psychiatrycznych. Z ADHD związane są dysfunkcje w trzech różnych obszarach: zachowaniu uwagi, impulsywności oraz nadruchliwości. Sprawdź, jakie objawy u dziecka mogą sugerować właśnie ADHD, przekonaj się, jakie są przyczyny tej jednostki i kryteria jej rozpoznawania, a także przeczytaj, na czym polega leczenie ADHD.
Nerwica ma dość specyficzne objawy. Typowym z nich jest przede wszystkim lęk. Poza nim pacjenci z nerwicą mogą doświadczać również symptomów somatycznych, takich jak kołatania serca, duszność czy uporczywe bóle brzucha lub głowy. Jakie dokładnie problemy nazywamy zaburzeniami nerwicowymi i na czym opiera się leczenie nerwic?
Lobotomia (leukotomia, zabieg fachowo określany jako lobotomia przedczołowa) polegała na celowym uszkadzaniu połączeń kory przedczołowej z innymi strukturami mózgowia. Zabieg swego czasu był wyjątkowo popularny – liczbę wykonanych na świecie lobotomii można podawać w dziesiątkach tysięcy. Obecnie jednak lobotomii zdecydowanie się już nie przeprowadza.
Nerwica zależy od przyczyny jej powstania i sprzyjają jej: wrażliwy system nerwowy, ciężkie doznania psychiczne, np. po śmierci bliskiej osoby czy bodźce pochodzące z wnętrza organizmu. Wśród wielu rodzajów nerwic rozróżnia się nerwicę natręctw, neurasteniczną, lękową czy pourazową. Sprawdź, czym się różnią poszczególne rodzaje nerwic.
Paraliż senny (paraliż przysenny, porażenie przysenne) to zaburzenie snu polegające na porażeniu mięśni przy jednoczesnym zachowaniu świadomości, które pojawia się podczas zasypiania lub przy przechodzeniu ze snu do stanu czuwania. Na czym polega paraliż senny i jakie są metody leczenia problemów ze snem?
Choroba afektywna dwubiegunowa charakteryzuje się występowaniem u pacjentów epizodów zarówno obniżonego, jak i podwyższonego nastroju. Problem należy uznać za poważny, ponieważ obarczone nim osoby doświadczają utrudnień w zasadzie w każdym aspekcie życia. Jakie dolegliwości mogą wskazywać na chorobę afektywną dwubiegunową i jakie są możliwości leczenia tej jednostki?
Zaburzenia odżywiania są bardzo poważnym stanem mającym wpływ na funkcje psychologiczne, fizyczne i społeczne. Najczęściej obejmują anoreksję, bulimię, jadłowstręt do jedzenia lub napadowe objadanie się. Jak rozpoznać, że bliska osoba zmaga się z zaburzeniami jedzenia?
Zespół stresu pourazowego, w skrócie PTSD rozwijać się może po przeżyciu różnorakich traum – do takowych zaliczyć można wypadek samochodowy, śmierć bliskiej osoby, ale i uczestnictwo w działaniach wojennych. Objawy – które znacząco wpływają na funkcjonowanie pacjenta – mogą ujawniać się nawet po kilku miesiącach od wystąpienia stresującej sytuacji. Jakie więc objawy mogą pojawiać się w przebiegu PTSD? Jakie są przyczyny tej jednostki i jak przebiega jej leczenie?

Diagnozowanie zaburzeń psychiatrycznych nie jest proste. Wiele schorzeń nie okazuje wyraźnych objawów lub daje o osobie znać jedynie w określonych warunkach środowiskowych. Co więcej, osoby chore często niechętnie podejmują leczenie, ponieważ są przekonane o braku problemu. W odróżnieniu od typowych chorób i urazów choroby psychiczne nierzadko modyfikują świadomość i postrzeganie otoczenia. Dlatego chory może być przekonany o tym, że nic mu nie dolega, a jego zachowania i reakcje mieszczą się w kanonie ogólnie przyjętych norm społecznych i etycznych.

Leczenie psychiatryczne może odbywać się zarówno podczas pobytu w szpitalu, w specjalistycznej klinice, np. Poradni Leczenia Uzależnień albo prywatnym gabinecie.

Do typowych chorób i zaburzeń psychicznych można zaliczyć schizofrenię, zaburzenia nastroju, parafilie, zaburzenia odżywiania (np. bulimia, anoreksja, ortoreksja), alkoholizm i zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, czyli uporczywe powtarzanie określonych zachowań lub myśli. Objawy poszczególnych chorób mogą występować ze zmienną częstotliwością – od jednorazowych epizodów, przez remisję (ustępowanie w czasie), aż po zaburzenia utrwalone.

W psychiatrii diagnostykę chorób i zaburzeń przeprowadza się w oparciu o dwa zestawienia – DSM-5 oraz ICD-10. Leczenie zdiagnozowanych chorób może odbywać się na kilka sposobów. Najczęściej stosuje się psychoterapię, niekiedy w połączeniu z farmakoterapią. Dopiero kiedy podstawowe metody leczenia okazują się niewystarczające zaleca się sięgnięcie po bardziej inwazyjne zabiegi jak terapię elektrowstrząsową, a w ostateczności psychochirurgię. Ten ostatni zabieg polega na przerwaniu połączeń między ośrodkami ośrodkowego układu nerwowego i wymaga niezwykłej precyzji możliwej dzięki metodom stereotaktycznym.