Psychiatria

Psychiatria to specjalizacja medyczna poświęcona diagnozie i leczeniu zaburzeń oraz chorób psychicznych. Psychiatra zajmuje się nie tylko analizą medycznego aspektu dysfunkcji, ale bada również ich uwarunkowania społeczne, rodzinne i pychologiczne. Często tylko tak holistyczne podejście do pacjenta pozwala na znalezienie rozwiązania problemu. W odróżnieniu od psychologii, psychiatria jest dyscypliną medyczną.

Badania wykazują, że na depresję – główną przyczynę samobójstw - częściej chorują kobiety. Mimo to w Polsce mężczyźni aż sześciokrotnie częściej odbierają sobie życie. Panowie rzadziej mówią o swoich emocjach i szukają pomocy, depresja u nich objawia się nieco inaczej niż u pań, przez co stają się "niewidzialni".
Dystymia (rodzaj depresji przewlekłej o podłożu nerwicowym) stanowi jedną z chorób psychicznych, w której przebiegu pacjenci doświadczają obniżenia nastroju. Dystymia jest problemem przewlekłym, który nierzadko utrudnia pacjentom życie nawet przez wiele lat. Zdarza się, że istnienie dystymii jest bagatelizowane i niezauważane zarówno przez samego chorego, jak i jego otoczenie. Problemem warto się jednak zainteresować, ponieważ istnieją metody pozwalające skutecznie leczyć dystymię, dzięki którym codzienne funkcjonowanie chorych może ulec znaczącej poprawie.
Adele zjadła już kilkanaście krzeseł i kanap, Laura zasmakowała w ubraniach i pościeli, a Lisa regularnie podjada puder dla niemowląt. Wszystkie te kobiety łączy nietypowe zaburzenie odżywiania – zespół Pica.
Sen o przebudzeniu to motyw, który powraca w wielu filmach. Bohater budzi się, wykonuje wszystkie codzienne, rutynowe czynności przed wyjściem do pracy, a w ostatniej chwili, odpalając silnik samochodu …budzi się we własnym łóżku. Dla niektórych osób może to brzmieć jak fikcja, ale części z nas zdarza się na co dzień. Co mówią nam sny o przebudzeniu?
Kwestie moralności od dawna są wykorzystywane przez ekspertów do identyfikacji cech psychopatycznych. Służą im do tego różnego rodzaje narzędzia diagnostyczne i testy. Jeden z nich jest szczególnie popularny w internecie. Czy jednak rzeczywiście wskazuje psychopatę?
Wybuch bomby, strzały z broni palnej, fajerwerki czy trzask drzwi… te dźwięki regularnie słyszą w głowie osoby cierpiące na bardzo rzadki syndrom. Podczas epizodów mają wrażenie, że zostali porażeni prądem, nie są w stanie się ruszyć ani wydobyć z siebie głosu. Widzą też błyski przed oczami i odczuwają głęboki niepokój. Wygląda niczym jak scena z horroru, ale to nie film. Tak objawia się zespół eksplodującej głowy.
Depresja to obecnie czwarty najpoważniejszy problem zdrowotny na świecie - wynika z danych WHO. Każdy z nas jest narażony na depresję, dlatego nie warto bagatelizować jej objawów. A te mogą być przeróżne - od pogorszenia nastroju po dolegliwości bólowe. Jak rozpoznać objawy depresji? I jakie są jej rodzaje? Gdzie szukać pomocy? Rozwiąż test i sprawdź, czy możesz być w grupie ryzyka.
Eksperci przewidują, że do 2030 r. depresja będzie główną przyczyną globalnego obciążenia schorzeniami. Wiele osób cierpi w milczeniu i nawet nie zdaje sobie sprawy z tego, że może mieć ten problem. Właśnie tak wygląda cicha depresja.
Derealizacja jest zaburzeniem psychicznym polegającym na poczuciu wyobcowania. Chory ma wrażenie, że funkcjonuje w nierealnym i nierzeczywistym świecie. Derealizacja często występuje razem z depersonalizacją. Czym jest derealizacja i jakie są jej przyczyny?
Brzmi jak nieśmieszny żart, ale to prawdziwy przypadek, którego opis został opublikowany w prestiżowym czasopiśmie medycznym. Opis dotyczy kobiety, która pewnego dnia usłyszała głos, mówiący jej, że ma guza mózgu. Wszystko wydarzyło się w latach 80. XX wieku, ale dopiero teraz historią emocjonują się internauci z całego świata.
25-letnia Jordanna Tait opowiedziała, że jej dwuletnia córeczka ma "wilczy apetyt" na przedmioty nienadające się do spożycia. W domu zjada wszystko, co wpadnie jej w ręce, m.in. meble, piloty od telewizora, a nawet buty. Mała Dolly upodobała sobie także gryzienie ścian. To dlatego, że dziewczynka cierpi na niezwykle zagrażające zdrowiu zaburzenie. Jej mama błaga o pomoc. "Kocham moje dziecko, jest niesamowite, ale nie mam wsparcia" - wyznała.
Niewątpliwie anoreksja, określana jako jadłowstręt psychiczny, jest niezwykle silnym i podstępnym przeciwnikiem. Dotyka coraz większą liczbę osób szczególnie w młodym wieku. Walka z nią nie jest łatwa. Licealistka Agata Borkowska opowiedziała o swoich zmaganiach z chorobą z zakresu zaburzeń odżywiania. Jej udało się ją pokonać i teraz zwraca się z apelem do polityków, że stan psychiatrii dziecięcej w Polsce wymaga wsparcia, a nawet reformy.

Diagnozowanie zaburzeń psychiatrycznych nie jest proste. Wiele schorzeń nie okazuje wyraźnych objawów lub daje o osobie znać jedynie w określonych warunkach środowiskowych. Co więcej, osoby chore często niechętnie podejmują leczenie, ponieważ są przekonane o braku problemu. W odróżnieniu od typowych chorób i urazów choroby psychiczne nierzadko modyfikują świadomość i postrzeganie otoczenia. Dlatego chory może być przekonany o tym, że nic mu nie dolega, a jego zachowania i reakcje mieszczą się w kanonie ogólnie przyjętych norm społecznych i etycznych.

Leczenie psychiatryczne może odbywać się zarówno podczas pobytu w szpitalu, w specjalistycznej klinice, np. Poradni Leczenia Uzależnień albo prywatnym gabinecie.

Do typowych chorób i zaburzeń psychicznych można zaliczyć schizofrenię, zaburzenia nastroju, parafilie, zaburzenia odżywiania (np. bulimia, anoreksja, ortoreksja), alkoholizm i zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, czyli uporczywe powtarzanie określonych zachowań lub myśli. Objawy poszczególnych chorób mogą występować ze zmienną częstotliwością – od jednorazowych epizodów, przez remisję (ustępowanie w czasie), aż po zaburzenia utrwalone.

W psychiatrii diagnostykę chorób i zaburzeń przeprowadza się w oparciu o dwa zestawienia – DSM-5 oraz ICD-10. Leczenie zdiagnozowanych chorób może odbywać się na kilka sposobów. Najczęściej stosuje się psychoterapię, niekiedy w połączeniu z farmakoterapią. Dopiero kiedy podstawowe metody leczenia okazują się niewystarczające zaleca się sięgnięcie po bardziej inwazyjne zabiegi jak terapię elektrowstrząsową, a w ostateczności psychochirurgię. Ten ostatni zabieg polega na przerwaniu połączeń między ośrodkami ośrodkowego układu nerwowego i wymaga niezwykłej precyzji możliwej dzięki metodom stereotaktycznym.