#ŻyjęZ

#Żyjęz to historie o walce z trudnym przeciwnikiem, jakim jest choroba. Cykliczne reportaże mają na celu przełamywanie krążących wokół wielu dolegliwości stereotypów, zapobiegać stygmatyzacji społecznej i inspirować innych, także w pełni zdrowych ludzi, którzy często nie zdają sobie sprawy, jak wiele trudności wiąże się z codziennością osoby przewlekle chorej. Chcielibyśmy, aby czytelnicy Poradnika Zdrowie mogli poznać historie pacjentów z ich perspektywy.

Marlena miała kilkanaście lat, gdyby pojawiły się pierwsze niepokojące objawy. Sygnały, które dziś wprowadziłyby każdego dorosłego w stan najwyższej gotowości. Trudności z chodzeniem i przełykaniem, paniczny lęk przed schodami, podwójne widzenie. „Neurolog dał mi skierowanie do psychiatry, który stwierdził histerię” – opowiada. Kiedy w końcu poznała diagnozę, najpierw pojawiło się przerażenie. „Słowo miastenia było mi całkowicie obce”.

Materiał sponsorowany

W sieci znana jako Sugar Woman, ale bez wątpienia można nazywać ją Wonder Woman. Dlaczego zdumiewająca? Maja Makowska wspiera innych chorych z cukrzycą, a sama przekracza wszelkie możliwe ograniczenia. Jako pierwsza diabetyczka wystartowała w zawodach triathlonowych na dystansie podwójnego Ironmana. A wszystko po to, by pokazać, że z cukrzycą też można tego dokonać.
Przemek urodził się z EB, czyli chorobą genetyczną, która prowadzi do oddzielania się naskórka. Mimo ogromnego bólu i ran na całym ciele, Przemek żyje jak zupełnie zdrowy człowiek. O tym, jak wygląda życie z EB i z czym zmagają się osoby cierpiące na tę chorobę, opowiedział nam w najnowszym odcinku “Żyję z”. Zapraszamy do oglądania.
Z chorobą rzadką można żyć tak, jakby nie istniała. Kluczowe jest jednak nie tylko leczenie, ale także to, by ta choroba została w ogóle wykryta - mówi Błażej Jelonek, który od lat zmaga się z chorobą Gauchera. To rzadkie zaburzenie o podłożu genetycznym w Polsce zdiagnozowano jak dotąd u niespełna 200 osób. Ci chorzy, którzy już wiedzą o swojej chorobie, są w naszym kraju z reguły w dobrej sytuacji, gdyż chorobę tę można obecnie skutecznie leczyć, a leczenie jest refundowane.
Wielu ludzi uważa, że seniorowi choruje się łatwiej. Ma przecież doświadczenie życiowe, często inne choroby współistniejące, które pozwoliły mu oswoić się z diagnozowaniem i leczeniem różnych schorzeń, a przede wszystkim: ma czas na chorowanie. Czy rzeczywiście tak jest? Pani Wiesława zmaga się z rzadką chorobą, która ujawniła się u niej późno, a poza dwoma głównymi objawami, wszystko było w porządku.
Dominika zaczęła chorować na łuszczycę jako nastolatka. Sama przyznaje, że nie wierzyła w to, że można sobie poradzić z chorobą. Dopiero determinacja jej mamy pomogła w doprowadzeniu skóry do dobrego stanu. Jak wygląda życie z łuszczycą? Z czym zmagają się osoby cierpiące na tę chorobę? O tym wszystkim w najnowszym odcinku “Żyję z”.
Dystrofia miotoniczna to rzadka choroba, która dotyczy pięciu na sto tysięcy osób. Mimo bycia “rzadką” wciąż jest jedną z najpopularniejszych postaci zaniku mięśni u dorosłych. Pani Agata o dystrofii miotonicznej dowiedziała się przypadkiem. O wszystkim opowiedziała w najnowszym odcinku “Żyję z”. Poznajcie jej historię.
Co roku skok na główkę kończy się kalectwem dla wielu osób. Jedną z nich jest Eugeniusz, który w 2011 roku po skoku na główkę doznał urazu kręgosłupa. Dziś porusza się na wózku. Nam opowiedział o swoim wypadku i życiu po nim. Zobaczcie nowy odcinek cyklu Żyję z.
Anoreksja, czyli jadłowstręt psychiczny, dotyka od 0,8 proc. do 1,8 proc. nastolatków poniżej 18. roku życia. Iga zachorowała, gdy miała 10 lat. Do dziś pamięta jak była traktowana przez pielęgniarki.
Artrogrypoza to rzadka choroba, która objawia się przykurczem mięśni. U Mateusza choroba zatrzymała się, gdy miał 8 lat. Dzięki pomocy dziadka i rehabilitacji zaczął chodzić. Chociaż początki to więcej upadków niż wzlotów, to dziś Mateusz jest cenionym dziennikarzem radiowym.
Choroba afektywna dwubiegunowa często mylona jest z innymi objawami obniżonego nastroju. Powodem jest brak dobrej diagnozy. Ile osób choruje na ChAD? Tego dokładnie nie wiadomo, ale szacuje się, że z chorobą zmaga się ok. 9% populacji. O zmaganiach z chorobą i nie tylko opowiedziała Agata, która od kilkunastu lat skutecznie się leczy.
Historia pani Ewy opisuje realia bycia seniorem w Polsce. Mieć 67 lat i chorować na przewlekłą obturacyjną chorobę płuc, łatwo nie jest. Szczególnie gdy terapia, bez której nie da się żyć, jest pacjentom odbierana. Rozmowa z panią Ewą pokazuje różne oblicza choroby – od nieustającego lęku, przez depresję, przyznanie się do zdrowotnych grzechów, po niesamowite oddanie ukochanego męża, który bezustannie czuwa i wspiera.

W cyklu #Żyjęz poruszamy tematykę różnych chorób – czasami nieuleczalnych i przewlekłych, czasami dolegliwości, które udało się całkowicie wyleczyć. Każdy przypadek jest inny. Każda opowieść wyjątkowa. Choć nieraz przepełniona bólem i cierpieniem, zawsze inspirująca, bo życie z chorobą nie jest łatwe. Mimo to wiele osób zmagających się z różnego rodzaju schorzeniami czy niepełnosprawnościami radzi sobie świetnie.

Wielu z nas znajdzie w tych opowieściach coś wspólnego, coś, co przeżył na własnej skórze, bo to historie zwykłych ludzi. Bohaterami cyklu #Żyjęz są osoby silne, które często pokonały swoją chorobę albo zaakceptowały ją i nauczyły się z nią żyć. To wojownicy, których rzeczywistość niekiedy bardzo różni się od życia zdrowej osoby. Mimo przeciwności losu nie poddali się. Dzisiaj dzielą się swoją historią i dodają otuchy innym chorym, którzy czasem są w tym samym miejscu, w którym oni znajdowali się na początku swojej walki. Ale choroba i zdrowotne trudności sprawiły, że są silniejsi, odważniejsi oraz czerpią z życia pełnymi garściami.

Historie naszych bohaterów zazwyczaj opisują trudną wędrówkę. Niejednokrotnie choroba jest dla nich zaskoczeniem, a walka o sprawność to nie tylko radzenie sobie ze skutkami schorzenia, ale również z nieprzychylnością systemu. Bohaterowie cyklu #Żyjęz opowiadają, jakie mieli objawy, jak trudno było im zdiagnozować swoją dolegliwość, a także jakie wątpliwości towarzyszyły im podczas drogi po zdrowie, często wyboistej. Opisują, jak na diagnozę zareagowali najbliżsi i co okazało się dla nich najbardziej pomocne podczas leczenia.