Cukrzyca

Cukrzyca to przewlekła choroba metaboliczna związana z zaburzeniami gospodarki wodorowęglanowej w organizmie. Charakteryzuje się przewlekłą hiperglikemią będącą wynikiem zaburzeń wydzielania lub działania insuliny - hormonu produkowanego przez trzustkę. Częstsze oddawanie moczu, wzmożone pragnienie i wysokie stężenie cukru we krwi świadczą o rozwoju choroby. Jednak często przez lata cukrzyca nie daje żadnych charakterystycznych objawów.

Zazwyczaj przyczyny cuchnących, spoconych stóp są dość oczywiste: kwestia higieny, nieodpowiedniego obuwia czy skarpet, grzybica. Nie musi jednak ta być. Pamiętaj, że za krępującym zapachem, który zwala z nóg otoczenie, może się kryć poważna choroba ogólnoustrojowa, na przykład nerek.
To nieprawda, że wszystkie owoce są niewskazane dla osób, które mają zbyt wysoki poziom glukozy we krwi. Są takie, które są wręcz zalecane. Niewątpliwie należy do nich granat. Sam jego sok to już prawdziwy skarb dla zdrowia. Niewielka porcja już przynosi konkretne efekty.
U pacjentów, którzy stosowali semaglutyd (nazwy handlowe: Ozempic i Wegovy), zaobserwowano częstsze niż w zdrowej populacji występowanie schorzenia, które grozi utratą wzroku. Sami badacze mają jednak poważne wątpliwości, czy ma to faktyczny związek z przyjmowanym lekiem.
Pojawia się i u młodych, i u starszych, rozwija się w ukryciu, a więc bardzo długo nie daje żadnych objawów. A gdy w końcu zostanie wykryta, rokowania chorego zależą od stopnia zaawansowania. Zdarza się, że jedyną szansą są regularne dializy. Cukrzycowa choroba nerek jest tak samo niebezpieczna jak cukrzyca, ale mówi się o niej znacznie rzadziej.
Z cukrzycą nie ma żartów. Nie pokonasz jej ziółkami czy innymi specyfikami modnymi w sieci. Tymczasem samodiagnozowanie, a nawet samoleczenie, cukrzycy staje się powoli grzechem narodowym. Lekarz przypomina, w jaki sposób powinno przebiegać rozpoznanie i terapia tej choroby.
Sąd federalny w Filadelfii wkrótce rozpatrzy roszczenia wobec producentów preparatów Ozempic, Wegovy i innych analogów GLP-1. Chociaż popularne zastrzyki na odchudzanie to jedne z najlepiej przebadanych pod względem skuteczności i bezpieczeństwa leków na świecie, dziesiątki pacjentów wystąpiły z roszczeniem. Chodzi o "dolegliwości żołądkowo-jelitowe".
Po "ozempikowych twarzach" nadszedł czas "ozempikowych brzuchów", "ozempikowych pup", wreszcie "ozempikowych piersi". Kobiety w mediach społecznościowych skarżą się, że popularne leki odchudzające odbierają im urodę. Przybywa też ostrzeżeń "specjalistów". O co chodzi?
Bez przekłamań, obietnic bez pokrycia, z konkretnymi rozwiązaniami - Narodowe Centrum Edukacji Żywieniowej (NCEŻ) opracowało szczegółowe zalecenia dla chorych na cukrzycę. Można skorzystać z praktycznych podpowiedzi, a nawet gotowego jadłospisu. Dowiesz się także dokładnie, co możesz jeść, a czego absolutnie nie.
Cukrzyca to grupa chorób objawiających się podwyższonym poziomem glukozy we krwi, będącym skutkiem różnych problemów z insuliną. Bywa też objawem innych schorzeń, głównie trzustki oraz guzów neuroendokrynnych (NET), zlokalizowanych najczęściej w układzie pokarmowym. Nie oznacza to jednak, że mając wysoki cukier trzeba zaraz "szukać raka".
Świat od dawna chce rozwiązać insulinowy problem. Doustny, tani preparat to marzenie naukowców i milionów pacjentów. Prof. Matt Wheeler zapewnia, że taki sen się wkrótce ziści i przedstawia pierwszą zmodyfikowaną krowę, której mleko zawiera ludzką insulinę. Kiedy pacjenci będą mogli raczyć się takim białym napojem? To, niestety, potrwa.
Cukrzyca to trudny i podstępny przeciwnik. Długo nie daje żadnych wyraźnych objawów, dewastując organizm. Niszczy serce, nerki, wzrok czy układ nerwowy. Nic w tym dziwnego, że chcielibyśmy prostych recept, jak łatwo, szybko, najlepiej samodzielnie, ją rozpoznać. W medycynie jednak podejrzane drogi na skróty mogą sprowadzić na manowce.
Gotowanie to zdrowy i polecany sposób obróbki termicznej, ale w przypadku osób chorujących na cukrzycę ma swoją ciemniejszą stronę. Chociaż sama utrata składników odżywczych jest niewielka, to składnikom o wysokiej zawartości węglowodanów skacze w jej efekcie jeszcze indeks glikemiczny (IG). Znajdzie się jednak rada, by jeść zupy i się tym nie martwić.

Cukrzyca to stosunkowo często diagnozowana choroba, zaliczana do grona chorób metabolicznych. Liczba chorych wciąż rośnie. Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) cukrzycę dzielimy na cztery rodzaje – typ 1, typ 2, cukrzycę ciążową i inne specyficzne typy cukrzycy. Przyczyny występowania choroby do końca nie zostały poznane, jednak główną rolę odgrywają czynniki genetyczne i środowiskowe.

Cukrzyca typu 1 (10 proc. wszystkich rozpoznań) to choroba autoimmunologiczna - w wyniku niszczenia przez przeciwciała dochodzi do uszkodzenia komórek beta trzustki, które wydzielane są przez insulinę. Z kolei cukrzyca typu 2 (90 proc. wszystkich rozpoznań) jest chorobą nabytą. Może być wynikiem insulinooporności komórek i tkanek lub wynikiem niedostatecznego wytwarzania insuliny przez trzustkę. Do czynników zwiększających ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2 zaliczymy nadwagę, otyłość, płeć (bardziej narażone są kobiety), stres, nieprawidłową dietę, przyjmowanie niektórych leków czy cukrzycę ciążową.

Jednym z głównych objawów choroby jest wysokie stężenie glukozy we krwi, które powoduje kłopoty w przemianie tłuszczowców. Cukrzyca typu 1 i 2 objawia się wzmożonym głodem i pragnieniem, osłabieniem, suchością w ustach, częstszym oddawaniem moczu, problemami z koncentracją i drażliwością.

Cukrzyca przez wiele lat może nie dawać żadnych charakterystycznych objawów i często rozpoznawana jest podczas rutynowych badań kontrolnych. Dlatego tak ważne jest, by osoby powyżej 45. roku życia badania przesiewowe w kierunku cukrzycy przeprowadzały raz na trzy lata. Podstawowym badaniem wykonywanym w ramach diagnostyki jest oznaczenie stężenie glukozy na czczo.