Ranigast®

100 ml roztworu zawiera 50 mg ranitydyny, co odpowiada 56 mg chlorowodorku ranitydyny. Preparat zawiera sód.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Ranigast® flakon 100 ml, roztw. do inf.

Ranitidine

4.84 zł 2019-04-05

Działanie

Specyficzny, szybko działający antagonista receptorów histaminowych H2. Hamuje zarówno podstawowe, jak i poposiłkowe wydzielanie kwasu solnego oraz zmniejsza wydzielanie pepsyny w soku żołądkowym. Działanie jednorazowej dawki 50 mg utrzymuje się przez 6-8 h. W około 15% wiąże się z białkami osocza. T0,5 wynosi około 2,5-3 h. Wydalany jest przez nerki, głównie w postaci nie zmienionej (około 70%).

Dawkowanie

Dożylnie. 50 mg we wlewie kroplowym trwającym 15-20 min (z szybkością 5-7 ml/min). W razie konieczności wlew można powtarzać co 6-8 h. Preparat można też podawać w ciągłym wlewie dożylnym z szybkością 6,25 mg/h. Preparat nie wymaga rozcieńczania. Dobowa dawka nie może przekraczać 400 mg. Po uzyskaniu poprawy leczenie można kontynuować postacią doustną ranitydyny. U chorych z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 50 ml/min) zaleca się zmniejszenie dawki o połowę lub podawanie 50 mg co 18-24 h, w razie konieczności podawać co 12 h lub częściej. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa ani skuteczności stosowania leku u dzieci.

Wskazania

Wyłącznie u pacjentów hospitalizowanych, u których wskazane jest zmniejszenie wydzielania kwaśnego soku żołądkowego, a niemożliwe jest stosowanie preparatu w postaci doustnej, np. w chorobie wrzodowej dwunastnicy i żołądka, innych zespołach z objawowym nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu.

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z owrzodzeniem żołądka należy wykluczyć nowotworowy charakter owrzodzenia (szczególnie dotyczy to pacjentów w średnim wieku i starszych, z nowymi zaburzeniami dyspeptycznymi, bądź pacjentów, u których zmienił się charakter dolegliwości), ponieważ leczenie ranitydyną może maskować objawy towarzyszące nowotworom żołądka. Ranitydyna jest wydalana przez nerki, dlatego u pacjentów z niewydolnością nerek stężenie leku w osoczu jest zwiększone - należy dostosować dawkowanie. Zbyt szybkie podanie preparatu może wywołać bradykardię, szczególnie u pacjentów ze skłonnością do zaburzeń rytmu serca; nie należy przekraczać zalecanej szybkości wlewu. U pacjentów leczonych antagonistami receptorów H2 w postaci dożylnej w dawkach większych niż zalecane przez okres dłuższy niż 5 dni obserwowano zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Istnieją doniesienia sugerujące, że ranitydyna może wywołać ostre napady porfirii - nie należy stosować leku u pacjentów z ostrą porfirią w wywiadzie. W pewnych grupach pacjentów, jak osoby w podeszłym wieku, pacjenci z przewlekłymi chorobami płuc, z cukrzycą lub z zaburzeniami odporności może istnieć zwiększone ryzyko zachorowania na pozaszpitalne zapalenie płuc. Dane zebrane po wprowadzeniu do obrotu wskazują, że odwracalne splątanie, depresja, i omamy były najczęściej obserwowane u pacjentów ciężko chorych i pacjentów w podeszłym wieku. Lek zawiera zawiera 0,10 mmol/ml (2,35 mg/ml) sodu, co należy wziąć pod uwagę u pacjentów ze zmniejszoną czynnością nerek i u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.

Niepożądane działanie

Niezbyt często: bóle brzucha, zaparcia, nudności (objawy te przeważnie przemijają podczas leczenia). Rzadko: reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, gorączka, skurcz oskrzeli, niedociśnienie tętnicze, ból w klatce piersiowej), przemijające i odwracalne zmiany wskaźników czynności wątroby, wysypka, zwiększenie stężenia kreatyniny w osoczu (zazwyczaj nieznaczne, wraca do normy podczas leczenia). Bardzo rzadko: leukopenia, trombocytopenia (zwykle przemijające), agranulocytoza lub pancytopenia z aplazją lub hipoplazją szpiku, wstrząs anafilaktyczny, odwracalna dezorientacja, depresja i omamy (szczególnie u pacjentów ciężko chorych, w podeszłym wieku i u pacjentów z nefropatią), bóle głowy (czasami ostre), zawroty głowy, odwracalne zaburzenia dotyczące ruchów mimowolnych, odwracalne niewyraźne widzenie (prawdopodobnie w wyniku zaburzenia akomodacji oka), bradykardia, tachykardia, blok przedsionkowo-komorowy, asystolia, zapalenie naczyń, ostre zapalenie trzustki, biegunka, zapalenie wątroby (komórkowe, kanalikowe lub mieszane) przebiegające z żółtaczką lub bez (zwykle przemijające), rumień wielopostaciowy, wypadanie włosów, bóle stawów i mięśni, śródmiąższowe zapalenie nerek, przemijająca impotencja, ginekomastia, mlekotok. Częstość nieznana: duszność.

Ciąża i laktacja

Preparat powinien być stosowany u kobiet w ciąży tylko wtedy, kiedy jest to bezwzględnie konieczne (brak kontrolowanych badań). Ranitydyna podawana w dawkach leczniczych kobietom podczas porodu lub przed cesarskim cięciem nie wpływa szkodliwie na przebieg porodu ani na późniejszy rozwój niemowlęcia. Ranitydyna przenika do mleka kobiecego, dlatego u kobiet karmiących piersią preparat należy stosować tylko w razie zdecydowanej konieczności. Brak danych dotyczących wpływu ranitydyny na płodność u ludzi. W badaniach przeprowadzonych na zwierzętach nie wykazano wpływu na płodność osobników obu płci.

Uwagi

W przypadku wystąpienia bólu i zawrotów głowy lub niewyraźnego widzenia (zaburzenia akomodacji) nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Interakcje

Ranitydyna może wpływać na wchłanianie, metabolizm lub wydalanie nerkowe innych leków. Zmieniona farmakokinetyka może wymagać zmiany dawkowania leków lub przerwania leczenia. Interakcje mogą być powodowane przez różne mechanizmy, w tym: hamowanie układu oksygenaz o funkcji mieszanej związanego z cytochromem P-450 (ranitydyna w zalecanych dawkach nie nasila działania leków, które są unieczynniane przez ten enzym, takich jak diazepam, lidokaina, fenytoina, propranolol i teofilina; istnieją doniesienia o wydłużeniu czasu protrombinowego w czasie stosowania przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny, np. warfaryny - ze względu na wąski indeks terapeutyczny, należy ściśle kontrolować czas protrombinowy w trakcie jednoczesnego leczenia ranitydyną); konkurencja w ramach nerkowego wydzielania kanalikowego - ponieważ ranitydyna jest częściowo eliminowana przez system kationowy, może to mieć wpływ na klirens innych leków eliminowanych w ten sposób - duże dawki ranitydyny (np. takie jak stosowane w leczeniu zespołu Zollingera-Ellisona) mogą zmniejszać wydalanie prokainamidu i N-acetyloprokainamidu, powodując zwiększenie stężenia tych leków w osoczu; zmiana pH w żołądku - biodostępność pewnych leków może być zmieniona. Może to doprowadzić do zwiększenia wchłaniania (np. triazolamu, midazolamu, glipizydu) lub zmniejszenia wchłaniania (np. ketokonazolu, atazanawiru, delawirydyny, gefitynibu). Palenie tytoniu zmniejsza skuteczność ranitydyny. Nie stwierdzono interakcji między ranitydyną a amoksycyliną lub metronidazolem.

Cena

Ranigast®, cena 100% 4.84 zł

Preparat zawiera substancję: Ranitidine

Lek refundowany: NIE
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."