Noctofer®

1 tabl. zawiera 1 mg lormetazepamu. Tabletki zawierają laktozę.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Noctofer® 20 szt., tabl.

Lormetazepam

20.86 zł 2019-04-05

Działanie

Pochodna benzodiazepiny. Działa na wiele struktur OUN, przede wszystkim układ limbiczny i podwzgórze, czyli struktury związane z regulacją czynności emocjonalnych. Nasila hamujące działanie neuronów GABA-ergicznych w obrębie kory mózgowej, hipokampa, móżdżku, wzgórza i podwzgórza. Lek zwiększa powinowactwo receptora GABA-ergicznego do kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), który jest endogennym neuroprzekaźnikiem hamującym. Preparat działa nasennie, wykazuje też działanie uspokajające i przeciwlękowe oraz słabe działanie przeciwdrgawkowe i zwiotczające mięśnie szkieletowe. Po podaniu doustnym dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Cmax we krwi występuje po ok. 1 h. Stałe stężenie lek osiąga po 3 dniach stosowania. Wiązanie z białkami osocza wynosi ok. 85%. Przenika przez barierę krew - płyn mózgowo-rdzeniowy i przez łożysko. T0,5 wynosi 10-12 h. Lek metabolizowany jest w wątrobie. Wydalany jest z moczem, 94% w postaci niezmienionej sprzężonej bezpośrednio z kwasem glukuronowym.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Zaburzenia snu: zwykle 0,5-1 mg 1/2 h przed snem. W indywidualnych przypadkach dawkę można zwiększyć maksymalnie do 2 mg na dobę. Premedykacja, przygotowanie do uciążliwych badań diagnostycznych: zwykle 1 mg 1 h przez zabiegiem lub 2 mg 1/2 h przed snem w dniu poprzedzającym zabieg. Dzieci. Nie określono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku u dzieci Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku (>65 lat) zaleca się zmniejszenie dawki o połowę. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i (lub) nerek może być konieczne zmniejszenie dawki. Sposób podania. Lek należy przyjmować 30 min przed snem, popijając niewielką ilością wody. Leku nie należy odstawiać nagle, konieczne jest zawsze stopniowe zmniejszanie dawki.

Wskazania

Doraźnie i krótkotrwale: w leczeniu zaburzeń snu - trudności w zasypianiu, częste przebudzenia, wczesne przebudzenia poranne; w premedykacji przed zabiegami chirurgicznymi i badaniami diagnostycznymi.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na lormetazepam, inne pochodne benzodiazepiny lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciężka niewydolność oddechowa, niezależnie od przyczyny. Zespół bezdechu sennego. Zaburzenia świadomości. Miastenia. Jaskra z wąskim kątem przesączania. Ostra porfiria. Zatrucie alkoholem lub lekami działającymi depresyjnie na OUN.

Środki ostrożności

Regularne stosowanie może prowadzić do rozwoju tolerancji. Podczas leczenia może rozwinąć się psychiczne i fizyczne uzależnienie - szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z uzależnieniem od alkoholu, narkotyków lub innych leków w wywiadzie. Ze względu na możliwość wystąpienia objawów odstawiennych, u pacjentów przyjmujących duże dawki lub leczonych dłużej niż 4 tyg., lek należy odstawiać pod kontrolą lekarza, stopniowo zmniejszając dawki. Po zakończeniu leczenia preparatem może pojawić się tzw. zjawisko "z odbicia" (nawrót objawów o większym nasileniu ze zmianami nastroju, uczuciem niepokoju, zaburzeniami snu i bezsennością). Ze względu na ryzyko wstąpienia niepamięci następczej należy zapewnić pacjentowi 7-8 h nieprzerwanego snu po zażyciu leku. W przypadku wystąpienia reakcji psychicznych i paradoksalnych należy przerwać stosowanie leku. Należy zachować ostrożność podczas stosowania u pacjentów w podeszłym wieku (ryzyko nasilenia działań niepożądanych, zaburzen orientacji i koordynacji ruchowej np. upadki, urazy), pacjentów z przewlekłą niewydolnością oddechową (ryzyko wsytąpienia depresji oddechowej) oraz u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (ryzyko wystąpienia encefalopatii) oraz u pacjentów z psychozami. Leku nie należy stosować w monoterapii depresji lub lęku związanego z depresją (monoterapia tym lekiem może nasilić tendencje samobójcze). W przypadku żałoby po utracie bliskich benzodiazepiny mogą hamować dostosowanie psychologiczne. Ze względu na zawartość laktozy, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Często: senność, spowolnienie reakcji, ból i zawroty głowy, stany splątania i dezorientacji, ataksja (najczęściej na początku leczenia). Rzadko: alergiczne reakcje skórne (wysypki, świąd, pokrzywka), brak apetytu, reakcje paradoksalne (niepokój psychoruchowy, bezsenność, zwiększona pobudliwość i agresywność, drżenie mięśniowe, drgawki; występujące najczęściej po spożyciu alkoholu, u osób w podeszłym wieku i pacjentów z chorobami psychicznymi), uzależnienie psychiczne i fizyczne (możliwe podczas leczenia lormetazepamem w dawkach terapeutycznych), dyzartria z mową zamazaną i nieprawidłowym wymawianiem, zaburzenia pamięci, zaburzenia libido, zaburzenia widzenia (niewyraźne, podwójne widzenie), nudności, dolegliwości żołądkowe, uczucie suchości w jamie ustnej, drżenie mięśni, zwiotczenie mięśni, nietrzymanie moczu, zaburzenia miesiączkowania, ogólne osłabienie. Bardzo rzadko: zaburzenia w składzie morfologicznym krwi (leukopenia, agranulocytoza), reakcje anafilaktyczne, nieznaczne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, niewielkie podwyższenie aktywności aminotransferazy, zaburzenia czynności wątroby z wystąpieniem żółtaczki, omdlenia. Nagłe przerwanie leczenia może wywołać zespół odstawienny. Pacjenci nadużywający alkoholu lub leków są bardziej podatni na rozwinięcie uzależnienia. Podczas leczenia lormetazepamem może ujawnić się wcześniej istniejąca, niezdiagnozowana depresja.

Ciąża i laktacja

Stosowanie leku w I i w III trymestrze ciąży jest dopuszczalne jedynie w przypadku bezwzględnej konieczności, a stosowanie bezpieczniejszych odpowiedników jest niemożliwe lub przeciwwskazane. Stosowanie diazepamu w ostatnim trymestrze ciąży lub okresie okołoporodowym może spowodować u noworodka obniżenie temperatury ciała, ciśnienia, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia oddychania u płodu i noworodka oraz osłabienie odruchu ssania. U dzieci matek przyjmujących przewlekle benzodiazepiny w późnym okresie ciąży rozwija się uzależnienie fizyczne oraz istnieje ryzyko pojawienia się objawów zespołu odstawiennego po urodzeniu. Kobiety w wieku rozrodczym powinny zgłosić się do lekarza w razie planowania zajścia w ciążę lub jeśli przypuszczają, że są w ciąży. Jeżeli zachodzi konieczność podania leku w trakcie laktacji, należy przerwać karmienie piersią. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie oraz dane epidemiologiczne wskazują na teratogenny wpływ lormetazepamu.

Uwagi

Lek należy odstawiać stopniowo. Ze względu na możliwość wystąpienia senności, niepamięci oraz zaburzeń czynności, lek może osłabiać zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Podczas terapii nie powinno się prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Jeśli czas trwania snu jest niewystarczający, prawdopodobieństwo wystąpienia zaburzeń czujności może być zwiększone.

Interakcje

Jednoczesne stosowanie z lekami działającymi depresyjnie na OUN, takimi jak: neuroleptyki, leki antypsychotyczne, leki przeciwlękowe/uspokajające, przeciwdepresyjne, nasenne, przeciwpadaczkowe, narkotyczne leki przeciwbólowe, znieczulające środki stosowane do znieczulenia ogólnego, leki przeciwhistaminowe działające uspokajająco, leki zwiotczające mięśnie szkieletowe, może nasilać działanie lormetazepamu. Narkotyczne leki przeciwbólowe stosowane jednocześnie z lormetazepamem mogą nasilać euforię, co może prowadzić do szybszego uzależnienia psychicznego. Alkohol nasila hamujące działanie lormetazepamu na OUN, w trakcie przyjmowania leku nie zaleca się spożywania alkoholu.

Cena

Noctofer®, cena 100% 20.86 zł

Preparat zawiera substancję: Lormetazepam

Lek refundowany: NIE
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."