Glikuron

1 tabl. zawiera 60mg gliklazydu.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Glikuron 60 szt., tabl. o przedł. uwalnianiu

Gliclazide

23.27 zł 2019-04-05

Działanie

Doustny lek hipoglikemizujący z grupy pochodnych sulfonylomocznika. Gliklazyd zmniejsza stężenia glukozy we krwi pobudzając wydzielanie insuliny przez komórki beta wysp Langerhansa. Zwiększenie poposiłkowego wydzielanie insuliny i peptydu C w trzustce utrzymuje się nawet po 2 latach leczenia. W cukrzycy typu 2, gliklazyd przywraca pierwszy szczyt wydzielania insuliny i zwiększa wydzielanie insuliny w opóźnionej fazie po podaniu glukozy. Istotny wzrost wydzielania insuliny w odpowiedzi na pokarm lub glukozę. Lek wpływa na właściwości reologiczne krwi. Hamuje tworzenie mikrozakrzepów w dwóch procesach, które mogą leżeć u podstaw powikłań cukrzycy: przez częściowe hamowanie agregacji i adhezji płytek przez zmniejszenie aktywności markerów aktywacji płytek (β-tromboglobulina, tromboksan B2) oraz pobudza procesy fibrynolityczne w śródbłonku naczyń i zwiększa aktywność (tPA). Po podaniu doustnym lek wchłania się całkowicie. Posiłek nie wpływa na szybkość ani na stopień wchłaniania. Stężenie leku w osoczu wzrasta stopniowo przez 6 h po podniu, a następnie utrzymuje się na stałym poziomie przez kolejnych 6 h. Wiązanie z białkami osocza wynosi ok. 95%. Lek jest metabolizowany głównie w wątrobie i wydalany z moczem, przy czym w moczu stwierdza się mniej niż 1% postaci niezmienionej. W osoczu nie wykryto żadnych aktywnych metabolitów. T0,5 w fazie eliminacji gliklazydu wynosi 12-20 h. Stężenie terapeutyczne gliklazydu w osoczu utrzymuje się przez 24 h po podaniu 1 dawki (60mg) na dobę.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: zalecana dawka wynosi 1-4 tabl. na dobę (0,5-2 tabl.). Dawkę należy dostosować w zależności od indywidualnej odpowiedzi na leczenie (stężenie glukozy we krwi, poziom HbA1c). Dawka początkowa. Zalecana dawka początkowa to 30 mg na dobę. Jeśli dawka umożliwia kontrolę glikemii, można ją kontynuować w leczeniu podtrzymującym. Jeśli kontrola glikemii jest niewystarczająca, dawkę można stopniowo zwiększać do 60, 90 lub 120 mg na dobę. Odstęp pomiędzy każdym zwiększeniem dawki powinien wynosić przynajmniej 1 mies. Nie dotyczy to tylko pacjentów, u których stężenie glukozy nie uległo zmniejszeniu po 2 tyg. leczenia. W takich przypadkach dawka możne być zwiększona pod koniec 2. tyg. leczenia. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 120 mg. Przejście z leczenia gliklazydem w tabl. 80 mg na leczenie preparatem Glikuron 60 mg tabl. o przedłużonym uwalnianiu: gliklazid w tabl. 80 mg zawiera dawkę równoważną 30 mg gliklazydu w tabl. o przedłużonym uwalnianiu (0,5 tabl. leku Glikuron 60 mg). Podczas przejścia na inną postać dawkowania należy ściśle kontrolować glikemię. Przejście na leczenie preparatem Glikuron 60 mg z leczenia innym doustnym lekiem przeciwcukrzycowym: preparat Glikuron 60 mg można stosować w celu zastąpienia innego doustnego leku przeciwcukrzycowego, przy przejściu na leczenie preparatem Glikuron 60 mg należy uwzględnić dawkę i okres półtrwania poprzedniego leku przeciwcukrzycowego. Nie ma potrzeby stosowania przejściowego okresu dawkowania. Leczenie należy rozpocząć od dawki 30 mg, a następnie w razie potrzeby dostosować dawkowanie w zależności od glikemii. Jeśli dotychczas stosowano pochodne sulfonylomocznika o długim okresie półtrwania, konieczna może być kilkudniowa przerwa w leczeniu, aby zapobiec nakładaniu się działania leków i hipoglikemii. Podczas przechodzenia na leczenie preparatem Glikuron 60 mg należy stosować taki sam schemat dawkowania jak na początku leczenia preparatem Glikuron 60 mg (początkowo dawka 30 mg na dobę, a następnie stopniowo zwiększać dawkę w zależności od odpowiedzi na leczenie). Leczenie skojarzone z innymi lekami przeciwcukrzycowymi: preparat Glikuron 60 mg można stosować w skojarzeniu z pochodnymi biguanidu, inhibitorami α-glukozydazy lub insuliną. W przypadku nieadekwatnej kontroli glikemii przy monoterapii preparatem Glikuron 60 mg można dołączyć insulinę pod ścisłą kontrolą lekarza. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności zmiany schematu dawkowania. Ryzyko hipoglikemii jest zwiększone w nastepujących zaburzeniach: niedożywienie, zaburzenia odżywiania, ciężkie lub niewyrównane zaburzenia endokrynologiczne (niedoczynność przysadki, niedoczynność tarczycy, niewydolność kory nadnerczy), przerwanie kortykosteroidoterapii prowadzonej przez długi okres i (lub) dużymi dawkami, ciężka zaburzenia naczyniowe (ciężka choroba wieńcowa, ciężka niewydolność tętnicy szyjnej, choroba zmiany naczyń obwodowych) zaleca się stosowanie minimalnej dawki początkowej 30 mg na dobę. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku (brak danych) u dzieci i młodzieży. Sposób podania. Tabletki zażywa się raz na dobę podczas śniadania, połykać w całości, nie zaleca się kruszenia ani rozgryzania tabletek. Tabletki są podzielne, dzięki czemu można łatwo modyfikować dawkowanie.

Wskazania

Cukrzyca insulinoniezależna (typu 2) u dorosłych, u których nie uzyskano kontroli glikemii mimo leczenia dietetycznego, aktywności fizycznej i zmniejszenia masy ciała.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą lub pochodne sulfonylomocznika, sulfonamidy. Cukrzyca typu I. Stan przedśpiączkowy lub śpiączka cukrzycowa. Kwasica ketonowa. Ciężkie zaburzenie czynności nerek lub wątroby (w takich przypadkach zaleca się insulinoterapię). Leczenie mikonazolem. Karmienie piersią.

Środki ostrożności

Leczenie preparatem powinno być stosowane jedynie u pacjentów regularnie spożywajacych śniadania i inne posiłki. Ze względu na ryzyko hipoglikemii istotne jest, aby regularnie spożywać węglowodany. Czynniki zwiększające ryzyko hipoglikemii: brak współpracy pacjenta lub niezdolność do współpracy (szczególnie w przypadku pacjentów w podeszłym wieku), niedożywienie, nieregularne przyjmowanie posiłków, opuszczanie posiłków, post lub zmiany diety, brak równowagi między wysiłkiem fizycznym i przyjmowaniem węglowodanów, zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, przedawkowanie preparatu, określone zaburzenia endokrynologiczne: zaburzenia czynności tarczycy, niedoczynność przysadki oraz niewydolność nadnerczy; skojarzone stosowanie określonych leków. U pacjentów z niewydolnością wątroby lub ciężką niewydolnością nerek hipoglikemia może się przedłużać. Na kontrolę glikemii u pacjenta przyjmującego leki przeciwcukrzycowe mogą mieć wpływ następujące czynniki: gorączka, uraz, zakażenie, zabieg chirurgiczny. W niektórych przypadkach konieczne może być podawanie insuliny. Skuteczność hipoglikemiczna leku z czasem ulega osłabieniu: może to wynikać ze stopniowego pogłębiania się cukrzycy lub z osłabienia odpowiedzi na leczenie - jest to zjawisko wtórnej nieskuteczności leczenia; przed rozpoznaniem wtórnej nieskuteczności leczenia należy rozważyć dostosowanie dawki oraz potwierdzić stosowanie właściwej diety. Stosowanie pochodnych sulfonylomocznika u pacjentów z niedoborem G-6-PD może prowadzić do niedokrwistości hemolitycznej - należy zachować ostrożność w tej grupie pacjentów i rozważyć leczenie alternatywne. 

Niepożądane działanie

Hipoglikemia (możliwe objawy: ból głowy, silny głód, nudności, wymioty, uczucie zmęczenia, zaburzenia snu, pobudzenie, agresja, zaburzenia koncentracji, zaburzenia świadomości, spowolnienie reakcji, depresja, splątanie, zaburzenia widzenia i mowy, afazja, drżenie mięśniowe, niedowłady, zaburzenia czucia, zawroty głowy, uczucie bezsilności, utrata samokontroli, delirum, drgawki, spłycenie oddechu, bradykardia, senność i utrata świadomości; nieleczona hipoglikemia może prowadzić do śpiączki i zgonu); mogą również występować objawy pobudzenia adrenergicznego (potliwość, wilgotna skóra, lęk, tachykardia, zwiększenie ciśnienia tętniczego, kołatanie serca, objawy dławicowe i zaburzenia rytmu serca). Mogą wystąpić: zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego takie jak: bóle brzucha, nudności, wymioty, niestrawność, biegunka i zaparcia (można im zapobiec lub je złagodzić przyjmując lek w trakcie śniadania). Rzadziej: wysypka, świąd, pokrzywka, obrzek naczynioruchowy, rumień, wykwity plamkowo-grudkowe, odczyny pęcherzowe (np. zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), zmiany w obrazie hematologicznym krwi (niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość, granulocytopenia), zwiększona aktywność enzymów wątrobowych (AST, ALT, fosfataza alkaliczna), zapalenie wątroby (odosobnione doniesienia); w razie wystąpienia żółtaczki cholestatycznej należy odstawić leczenie. Objawy zazwyczaj ustępujące po zakończeniu leczenia: mogą wystąpić przejściowe zaburzenia widzenia, szczególnie na początku leczenia, spowodowane zmianami stężenia glukozy we krwi. Działania niepożądane pochodnych sulfonylomocznika: erytropenia, agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna, pancytopenia, alergiczne zapalenie naczyń, hiponatremia, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, a nawet zaburzenia czynności wątroby (np. z zastojem żółci i żółtaczką) oraz zapalenia wątroby, które ustępowały po odstawieniu pochodnej sulfonylomocznika, w pojedynczych przypadkach, prowadziły do niebezpiecznej niewydolności wątroby.

Ciąża i laktacja

Nie zaleca się stosowania doustnych leków hipoglikemizujących w okresie ciąży. Zaleca się odstawienie doustnych leków hipoglikemizujących i rozpoczęcie insulinoterapii przed planowaną ciążą lub bezzwłocznie po stwierdzeniu ciąży. Lek jest przeciwwskazany podczas karmienia piersią ze względu na ryzyko wystąpienia hipoglikemii u noworodków.

Uwagi

Lek nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy poinformować pacjenta o objawach hipoglikemii i konieczności zachowania ostrożności w czasie prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, zwłaszcza na początku leczenia. Podczas terapii należy przestrzegać zaleceń dietetycznych, regularnie uprawiać ćwiczenia oraz oznaczać stężenie glukozy we krwi. Zaleca się kontrolę glikemii przez badania hemoglobiny glikowanej (bądź badanie stężenia glukozy w krwi żylnej na czczo).

Interakcje

Leki zwiększające ryzyko hipoglikemii. Przeciwwskazane skojarzenie lekowe: mikonazol (do stosowania ogólnego, żel do stosowania w jamie ustnej) zwiększa ryzyko objawów hipoglikemii lub nawet śpiączki. Niezalecane skojarzenia lekowe: fenylobutazon (do stosowania ogólnoustrojowego) zaleca się stosowanie innego leku przeciwzapalnego lub należy poinformować pacjenta i podkreślić istotną rolę samokontroli, w razie potrzeby zmodyfikować dawkę podczas leczenia przeciwzapalnego i po jego zakończeniu; alkohol - może wystąpić śpiączka hipoglikemiczna, należy unikać spożywania alkoholu oraz leków zawierających alkohol. Skojarzenia lekowe wymagające zachowania ostrożności: inne leki przeciwcukrzycowe (insulina, akarboza, metformina, tiazolidynodiony, inhibitory dipeptylopeptydazy IV, agoniści receptorów GLP-1), leki blokujące receptory β-adrenergiczne, flukonazol, inhibitory ACE (kaptopryl, enalapryl), leki blokujące receptory H2, inhibitory MAO, sulfonamidy, klarytromycyna i NLPZ. Leki zwiększające stężenie glukozy we krwi. Niezalecane skojarzenie lekowe: danazol - jeżeli stosowanie danazolu jest konieczne, należy pouczyć pacjenta i podkreślić znaczenie kontroli stężenia glukozy we krwi i w moczu, konieczna może być modyfikacja dawki leku przeciwcukrzycowego w czasie i po zakończeniu leczenia danazolem. Skojarzenia lekowe wymagające zachowania ostrożności: chlorpromazyna w dużych dawkach (>100 mg na dobę) - należy uprzedzić pacjenta i podkreślić znaczenie monitorowania stężenia glukozy we krwi, może być konieczne dostosowanie dawki leku przeciwcukrzycowego w czasie i po leczeniu lekiem neuroleptycznym; glikokortykosteroidy (podawane ogólnoustrojowo i miejscowo: preparaty dostawowe, na skórę i doodbytnicze) oraz tetrakozaktyd zwiększenie stężenia glukozy we krwi z możliwością wystąpienia kwasicy ketonowej (zmniejszona tolerancja węglowodanów), należy uprzedzić pacjenta o ryzyku i podkreślić znaczenie monitorowania stężenia glukozy we krwi szczególnie na początku leczenia, może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych podczas i po zakończeniu stosowania glikokortykosteroidów; rytodryna, salbutamol, terbutalina (dożylnie) należy podkreślić znaczenie monitorowania stężenia glukozy we krwi, w razie potrzeby należy przejść na leczenie insuliną. Leczenie skojarzone wymagające zachowania ostrożności: leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna) - w przypadku leczenia skojarzonego pochodne sulfonylomocznika mogą nasilać działanie przeciwkrzepliwe. Może być konieczna modyfikacja dawkowania antykoagulantu.

Cena

Glikuron, cena 100% 23.27 zł

Preparat zawiera substancję: Gliclazide

Lek refundowany: TAK
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."