Eozynofile (eozynocyty, EOS): podwyższone lub poniżej normy

lek. Mariusz Basiura

Eozynofile, inaczej eozynocyty (granulocyty kwasochłonne lub EOS), to rodzaj białych krwinek krwi, czyli tzw. leukocytów. Ich głównym zadaniem jest udział w odpowiedzi immunologicznej naszego organizmu. Jakie są normy EOS? O czym świadczy podwyższony lub zbyt niski poziom eozynofilów? Przeczytaj albo posłuchaj!

Posłuchaj co to są eozynofile. To materiał z cyklu DOBRZE POSŁUCHAĆ. Podcasty z poradami

Eozynofile. inaczej eozynocyty (granulocyty kwasochłonne, EOS), to rodzaj białych krwinek krwi. Ich nazwa pochodzi od eozyny - czerwonego barwnika, którym barwią się te komórki w trakcie ich oznaczania. Oprócz eozynofili, do białych krwinek zaliczamy też:

Stąd też często pojawiające się w opisach badań skróty nazw poszczególnych grup komórek: Baso, Lym, Neu, Mono, Eo itd. Wszystkie te komórki są częścią złożonego systemu - układu odpornościowego naszego organizmu. Badanie, które najczęściej wykonuje się w celu oznaczenia poziomu eozynofili, a przy okazji pozostałych linii komórkowych krwinek białych, to tzw. morfologia krwi z rozmazem, czyli dokładniejsza analiza tzw. morfologii krwi. Rozmaz krwi to analiza populacji leukocytów, w celu oznaczenia ilości wartości bezwzględnych lub procentowych poszczególnych składników jakimi są monocyty, limfocyty, eozynofile, bazofile, neutrofile.

Eozynofile (eozynocyty, EOS): normy

Prawidłowo procentowy udział eozynofili jako składnika leukocytów, w zależności od przyjętych norm, oscyluje w granicach 1–5 proc.. Eozynocyty stanowią tym samym 4-ty co do wielkości składnik leukocytów. Największy udział procentowy – bo aż ok 60 proc., tworzą neutrofile.

Orientacyjne wartości referencyjne eozynofilów u dorosłych wynoszą mniej więcej od 50 do 250 komórek na µl.

Wartości te będą mocno zależne od wielu czynników fizjologicznych i chorobowych działających na człowieka, takich jak, np. wysiłek, stres czy stan odporności organizmu.

Dosyć rzadko mamy do czynienia z sytuacją, kiedy eozynofile podwyższone. Zdecydowanie częściej obserwuje się wzrost limfocytów oraz neutrofilów.

Eozynofile podwyższone - co oznacza wysoki poziom eozynocytów (EOS)?

O podwyższonej wartości eozynofilów mówimy wtedy, gdy ich ilość przekracza 500/ µl i stan ten nazywamy eozynofiliąHipoeozynofilia natomiast to stan polegający na wybiórczym zwiększaniu się ponad granice normy odsetka eozynofilów we krwi obwodowej powyżej 1500/µl.

Eozynocyty (eozynofile) podwyższone - przyczyny

Do najczęstszych przyczyn podwyższonego poziom eozynocytów zaliczamy:

Eozynofile poniżej normy - co oznacza niski poziom eozynocytów (EOS)?

Przeciwieństwem eozynofilii jest eozynopenia, czyli obniżenie liczby eozynofilów poniżej 50/μl. Warto zwrócić uwagę na fakt, że ze względu relatywnie niskie wartości prawidłowe eozynocytów oraz dużą ich zmienność fizjologiczną, stwierdzenie eozynopenii jest dosyć trudne.

Eozynopenia: przyczyny

Do przyczyn eozynopenii można zaliczyć:

Należy pamiętać, że samo zaburzenie wartości eozynocytów (eozynofili) nigdy nie może być powodem do rozpoczęcia leczenia. Przy interpretacji wyników morfologii należy kierować się normami obowiązującymi w laboratorium, w którym zostało wykonane badanie. Analizie muszą zostać poddane wyniki wszystkich oznaczanych parametrów laboratoryjnych, a przede wszystkim stan kliniczny pacjenta. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem, który może zadecydować o wykonaniu dalszych badań, a także o wdrożeniu ewentualnego leczenia.

Eozynofile budowa i funkcje. Rola eozynocytów w organizmie

Eozynocyty to komórki, których głównym zadaniem jest udział w odpowiedzi immunologicznej naszego organizmu. Powstają w szpiku kostnym, a po osiągnięciu dojrzałości przedostają się do krwiobiegu i wędrują z krwią do tkanek. Pisząc o pochodzeniu eozynofili należy nadmienić, że wszystkie leukocyty możemy podzielić na 2 grupy - agranulocyty i granulocyty. W tym przypadku, eozynofile obok neutrofili i bazofili należą do grupy granulocytów. Nazwa granulocyty pochodzi od ziarnistości zawartych w cytoplazmie tych komórek. Są to pęcherzyki zawierające liczne białka, enzymy hydrolityczne czy peroksydazę.

Substancje te mają zdolność niszczenia patogennych drobnoustrojów (w przypadku eozynocytów będą to w głównej mierze pasożyty).  Sam proces jest dosyć skomplikowany, a opisem zachodzących zjawisk zajmują się takie dziedziny nauki jak histologia czy immunologia. Aby jednak nakreślić choć w części, na czym polega funkcja eozynofili w walce z patogenami, opiszę zjawisko tzw. cytotoksyczności komórkowej zależnej od przeciwciał (ADCC Antibody-dependent cell-mediated cytotoxicity).

Jest to proces zabijania komórek drobnoustrojów, w przypadku gdy pasożyt jest zbyt duży, aby ulec fagocytozie (pochłonięciu). W trakcie tej reakcji, substancje zawarte w ziarnistościach eozynofili, zostają wydzielane pod wpływem krążących po naszym organizmie przeciwciał IgE. Przeciwciała opłaszczają powierzchnię pasożyta. Umożliwia to przyłączenie się do niego eozynofili, które uwalniając (degranulacja) zawarte w ziarnistościach substancje pasożytobójcze, doprowadzają do jego śmierci. Przykładami mogą być białko zasadowe MBP oraz eozynofilowe białko kationowe, które powodują powstanie otworów w powłokach robaków pasożytniczych, indukując tym samym ich śmierć. Nietrudno więc zauważyć, ze jedną z częstszych sytuacji, gdzie mamy do czynienia z podwyższonym poziomem eozynofili w naszym organizmie, będą zakażenia chorobą pasożytniczą.

Innym mechanizmem walki eozynocytów z drobnoustrojami jest zdolność do fagocytozy, co dosłownie możemy przetłumaczyć jako "pożeranie" komórek drobnoustrojów.

Co ciekawe, eozynofile zawierają również enzym - histaminazę, odpowiedzialny za rozkład histaminy (jednego z głównych hormonów tkankowych wyzwalającego reakcję alergiczną). Rolą eozynofilów będzie więc zmniejszenie nasilenia tej reakcji i regulacja procesów immunologicznych w trakcie wygórowanej odpowiedzi na alergeny.

Nie zawsze jednak rola eozynofili w naszym organizmie jest pozytywna. Zdarza się, że ich wysoki poziom może sugerować nadmierną lub nieadekwatną reakcję układu odpornościowego. Z taką sytuacją możemy spotkać się m.in. w przypadku astmy oskrzelowej, przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc, eozynofilowym zapaleniu przełyku czy też zespole hipereozynofilowym.

Polecany artykuł:

Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.

NOWY NUMER

W numerze 12/2019 "Zdrowia" wszystko o fizjoterapii, operacja "przez dziurkę", leczenie raka trzustki, kim jest asystent zdrowienia, zielone biuro, antyrakowe menu, idealna koloryzacja. Miesięcznik "Zdrowie" to pakiet rzetelnej wiedzy i sprawdzonych porad!

Dowiedz się więcej
Miesięcznik Zdrowie 12/2019

Materiał partnerski

KOMENTARZE