Progesterone Besins

1 kaps. miękka zawiera 100 lub 200 mg progesteronu (mikronizowanego).

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Progesterone Besins 15 szt., kaps. miękkie

Progesterone

47.76 zł 2019-04-05

Działanie

Lek zawiera mikronizowany progesteron, który znacznie zwiększa stężenie progesteronu w osoczu po podaniu doustnym. W związku z tym wyrównuje on niedobór progesteronu. Progesteron, jest identyczny pod względem chemicznym do progesteronu produkowanego przez ciałko żółte podczas żeńskiego cyklu owulacyjnego. Wywiera on biologiczny wpływ, głównie na tkanki docelowe uprzednio uwrażliwione na estrogeny. Progesteron transformuje proliferacyjne endometrium do stanu wydzielniczego. Z uwagi na to, że estrogen wpływa na rozrost endometrium, stosowanie estrogenów w monoterapii zwiększa ryzyko wystąpienia rozrostu endometrium oraz nowotworu. Dodanie progesteronu znacznie redukuje ryzyko wystąpienia rozrostu endometrium powstałego w związku ze stosowaniem estrogenu u kobiet, które nie były poddawane zabiegowi histerektomii. Mikronizowany progesteron jest wchłaniany w przewodzie pokarmowym. Stężenia progesteronu we krwi wzrastają już od pierwszej godziny po przyjęciu dawki leku, przy czym najwyższe stężenia osiągane są w ciągu 1-3 h po przyjęciu dawki. Progesteron wiąże się z białkami osocza w stopniu około 96-99%, przede wszystkim z albuminami surowicy (50-54%) oraz transkortyną (43-48%). Metabolity w osoczu i wydalane w moczu są identyczne do tych, które można znaleźć w następstwie wydzielania fizjologicznego z ciałka żółtego jajnika. W osoczu są to głównie 20- α  hydroksy Δ-4 pregnenolon i 5-α  dihydroprogesteron. 95% metabolitów jest wydalana z moczem w formie sprzężonych glukuronidów, wśród których głównym jest 3-α, 5-β pregnanediol (pregnandiol).

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: Zaburzenie fazy lutealnej (nieregularne miesiączki): lek należy przyjmować przez 10 dni w cyklu, zazwyczaj od 17. do 26. dnia cyklu włącznie. Średnia dawka wynosi od 200 do 300 mg progesteronu na dobę i przyjmowana w 1 lub 2 mniejszych dawkach, tzn. 200 mg na wieczór przed snem oraz 100 mg rano dnia następnego, jeśli konieczne. Leczenie menopauzy: monoterapia estrogenem nie jest zalecana u kobiet w okresie menopauzy z zachowaną macicą. Należy ją uzupełnić pojedynczą dawkę 200 mg progesteronu przyjmowaną przed snem przez przynajmniej od 12 do 14 dni w miesiącu, tzn. przez 2 ostatnie tygodnie każdej sekwencji leczenia, po których powinna nastąpić 1-tyg. przerwa w przyjmowaniu hormonalnej terapii zastępczej, podczas której może wystąpić krwawienie z odstawienia. Lek jest niewskazany do stosowania u dzieci i młodzieży. Sposób podania. Leku nie należy przyjmować z jedzeniem. Zaleca się przyjmowanie leku wieczorem przed snem. Kolejną dawkę należy przyjąć rano.

Wskazania

W zakresie ginekologii: zaburzenia cyklu miesiączkowego w związku z niedoborem progesteronu, w szczególności: nieregularne miesiączki; jako uzupełnienie terapii hormonalnej zawierającej estrogen u kobiet w okresie menopauzy, które nie były poddawane zabiegowi histerektomii. Lek jest przeznaczony do stosowania u osób dorosłych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Niezdiagnozowane krwawienie z narządów płciowych. Ciężka niewydolność wątroby. Guzy wątroby. Podejrzenie lub zdiagnozowanie nowotworu organów płciowych lub piersi. Choroby zakrzepowo-zatorowe, aktywne lub w wywiadzie. Krwotok mózgowy. Porfiria.

Środki ostrożności

Preparat stosowany zgodnie z zaleceniami nie ma działania antykoncepcyjnego. Jeśli sekwencja leczenia zostanie rozpoczęta zbyt wcześnie w miesiącu, w szczególności przed 15. dniem cyklu, cykl może ulec skróceniu lub może wystąpić krwawienie. Należy ściśle monitorować pacjentkę, jeśli w wywiadzie występują żylne zaburzenia zakrzepowo-zatorowe. Jeśli u pacjentki występuje krwawienie z macicy, nie należy przepisywać tego preparatu przed ustaleniem jego przyczyny, w szczególności przed przeprowadzeniem badań trzonu macicy. Z uwagi na ryzyko metaboliczne oraz ryzyko wystąpienia zakrzepicy, których nie można całkowicie wykluczyć, należy przerwać podawanie leku w przypadku: zaburzeń widzenia, w tym ograniczenia widzenia, diplopii oraz zmian naczyniowych siatkówki; zdarzeń zakrzepowo-zatorowych lub zakrzepowych bez względu na miejsce ich występowania; ciężkich bólów głowy. Jeśli podczas leczenia pacjentki wystąpi brak miesiączki, należy upewnić się, czy nie jest ona w ciąży. Przed przystąpieniem lub wznowieniem stosowania hormonalnej terapii zastępczej należy zebrać pełny wywiad indywidualny i rodzinny pacjentki. Przy badaniu lekarskim (w tym badaniu podbrzusza oraz piersi) należy kierować się informacjami uzyskanymi z wywiadów medycznych oraz uwzględnić przeciwwskazania i ostrzeżenia. W toku leczenia zaleca się prowadzenie regularnych dodatkowych badań, a ich częstotliwość i charakter należy dostosować do indywidualnej sytuacji pacjentki oraz ryzyka. Należy poinformować pacjentki o konieczności zgłaszania się do lekarza w przypadku zauważenia zmian w obrębie piersi. Badania, w tym mammografię, należy prowadzić zgodnie z obecną standardową praktyką zapobiegania schorzeń u zdrowych kobiet uwzględniwszy indywidualne potrzeby kliniczne pacjentek. W przypadku kobiet z nieuszkodzonym endometrium na wczesnym etapie leczenia może wystąpić regularne krwawienie z odstawienia przypominające krwawienie miesięczne, które następnie ulega zmniejszeniu lub ustępuje wraz ze postępem atrofii endometrium w związku z długotrwałym leczeniem. W przypadku braku wystąpienia krwawienia z odstawienia, przerost endometrium powinien zostać wykluczony przez zastosowanie odpowiednich środków. Podczas pierwszych kilku miesięcy leczenia mogą występować krwawienia śródcykliczne lub plamienia. Jeśli krwawienie to wystąpi w późniejszym czasie podczas leczenia lub będzie utrzymywało się po zakończeniu leczenia, należy ustalić przyczynę tego krwawienia i jeśli zajdzie potrzeba należy przeprowadzić biopsję endometrium, aby wykluczyć obecność złośliwych zmiany rozrostowych. Ryzyko związane ze stosowaniem terapii skojarzonej zawierającej estrogeny i gestageny jako terapii hormonalnej opisane jest szczegółowo w charakterystykach produktów leczniczych poszczególnych preparatów zawierających estrogen. Lek zawiera lecytynę sojową i może wywoływać nadwrażliwość (wstrząs anafilaktyczny i pokrzywkę).

Niepożądane działanie

Często: zmiany w obfitości krwawień miesiączkowych, brak miesiączki, nieregularne miesiączki, ból głowy. Niezbyt często: mastodynia, senność, przelotne zawroty głowy, wymioty, biegunka, zaparcia, żółtaczka cholestatyczna, świąd, trądzik. Rzadko: nudności. Bardzo rzadko: depresja, pokrzywka, ostuda. Senność i (lub) zawroty głowy obserwowane były w szczególności w przypadku jednoczesnego występowania hypoestrogenizmu - ustępowały one natychmiast bez wywierania negatywnego wpływu na wynik leczenia po zmniejszeniu dawki lub nasilenia się estrogenizmu. Jeśli sekwencja leczenia zostanie rozpoczęta zbyt wcześnie w miesiącu, w szczególności przed 15. dniem cyklu, cykl może ulec skróceniu lub może wystąpić równoczesne krwawienie. Ogólnie w związku ze stosowaniem progesteronu obserwowano także zmiany w obfitości krwawień miesięcznych, brak miesiączki lub równoczesne krwawienie. Dodatkowe działania niepożądane, które zgłaszano w związku z leczeniem estrogenem w połączeniu z gestagenem obejmowały: łagodny lub złośliwy guz powstały w związku z ekspozycją na estrogen, tzw. nowotwór trzonu macicy; choroba zakrzepowo-zatorowa, tzn. zakrzepica żył głębokich kończyn dolnych oraz miednicy jak także zatorowość płucna występowały częściej u pacjentek stosujących hormonalną terapię zastępczą niż u pacjentek nieprzyjmujących takiej terapii; zawał mięśnia sercowego, udar mózgu; zaburzenia pęcherzyka żółciowego; zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: ostuda, rumień wielopostaciowy, rumień guzowaty oraz plamica naczyniowa; potencjalna demencja. Szczegółowe informacje dotyczące działań niepożądanych w związku z jednoczesnym stosowaniem estrogenów i gestagenów jako terapii hormonalnej w okresie pomenopauzalnym opisane są w charakterystyce produktu leczniczego poszczególnych preparatów zawierających estrogen.

Ciąża i laktacja

Obszerne dane z badań z udziałem kobiet w ciąży nie wskazują na wady rozwojowe lub działanie toksyczne na płód i noworodka w związku ze stosowaniem progesteronu. Brak jest wystarczających danych na temat wydzielania progesteronu i jego metabolitów z mlekiem kobiet. Nie przeprowadzono szczegółowych badań na temat wydzielania progesteronu z mlekiem kobiet. Kobiety nie powinny stosować leku w okresie karmienia piersią. Brak jest znanego szkodliwego wpływu na płodność - lek jest wskazany do stosowania w celu wsparcia niewydolności lutealnej u kobiet bezpłodnych i niepłodnych.

Uwagi

Progesteron może wpływać na wyniki badań laboratoryjnych funkcji wątroby i (lub) działanie układu endokrynnego. Pacjentki prowadzące pojazdy i obsługujące maszyny powinni mieć na uwadze ryzyko wystąpienia zawrotów głowy i senności w związku z doustnym stosowaniem preparatu - problemów tych można uniknąć przyjmując kapsułki przed snem.

Interakcje

Leki znane z indukcji enzymów cytochromu P450-3A4, takie jak barbiturany, preparaty przeciwdrgawkowe (fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, fenylobutazon, spinolakton, gryzeofulwina, niektóre antybiotyki (ampicylina, tetracykliny) oraz preparaty ziołowe zawierające ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) mogą zwiększać eliminację progesteronu. Ketokonazol i inne inhibitory enzymów cytochromu P450-3A4 mogą zwiększać biodostępność progesteronu. Progesteron może powodować zmniejszenie tolerancji glukozy i w związku z tym może zwiększać odporność na insulinę lub odporność na inne preparaty przeciwcukrzycowe stosowane u pacjentów z cukrzycą.

Cena

Progesterone Besins, cena 100% 47.76 zł

Preparat zawiera substancję: Progesterone

Lek refundowany: NIE
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."