Kisqali

1 tabl. powl. zawiera bursztynian rybocyklibu, odpowiadający 200 mg rybocyklibu. Preparat zawiera lecytynę sojową.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Kisqali 63 szt., tabl. powl.

Ribociclib

2019-04-05

Działanie

Rybocyklib jest selektywnym inhibitorem kinaz zależnych od cyklin (ang. CDK) 4 i 6, powodując, że wartość ich 50% zahamowania (IC50) wynosi odpowiednio 0,01 (4,3 ng/ml) i 0,039 μM (16,9 ng/ml) w badaniach biochemicznych. Wymienione kinazy są aktywowane po związaniu z D-cyklinami i odgrywają kluczową rolę w szlakach sygnałowych prowadzących do progresji cyklu komórkowego i proliferacji komórek. Kompleks cyklina D-CDK4/6 reguluje postęp cyklu komórkowego poprzez fosforylację białka retinoblastomy (ang. pRb). W warunkach in vitro rybocyklib zmniejszał fosforylację białka pRb prowadząc do zatrzymania fazy G1 cyklu komórkowego i zmniejszając proliferację linii komórkowych raka piersi. W warunkach in vivo monoterapia rybocyklibem prowadziła do regresji guza, co korelowało z zahamowaniem fosforylacji białka pRb. Badania in vivo wykorzystujące model heteroprzeszczepu raka piersi z receptorami estrogenowymi pochodzącego od pacjentów, z leczeniem skojarzonym rybocyklibem i lekami antyestrogenowymi (tj. letrozolem) prowadziły do większego zahamowania wzrostu guza z podtrzymaniem regresji guza i opóźnieniem jego ponownego wzrostu po zaprzestaniu podawania leków w porównaniu ze stosowaniem każdej z tych substancji osobno. Całkowita biodostępność rybocyklibu nie jest znana. Czas do osiągnięcia Cmax (Tmax) po doustnym podaniu rybocyklibu wahał się pomiędzy 1 a 4 h. Po wielokrotnym podaniu leku z częstością raz na dobę, stan stacjonarny był zazwyczaj osiągany po 8 dniach, a średni geometryczny współczynnik kumulacji rybocyklibu wyniósł 2,51. Wiązanie rybocyklibu z białkami ludzkiego osocza w warunkach in vitro wyniosło około 70% i nie zależało od stężenia (10 do 10 000 ng/ml). Rybocyklib jest eliminowany głównie przez metabolizm wątroby, głównie za pośrednictwem CYP3A4. Jest intensywnie metabolizowany, a niezmieniona postać leku stanowiła odpowiednio 17,3% i 12,1% dawki obecnej w kale i moczu. Rybocyklib i jego metabolity są eliminowane głównie z kałem, przy niewielkim udziale wydalania przez nerki.

Dawkowanie

Doustnie. Zalecana dawka wynosi 600 mg (3 tabl. po 200 mg) raz dziennie przez 21 kolejnych dni, po których następuje 7 dni przerwy w leczeniu, czyli pełen cykl leczenia trwa 28 dni. Leczenie należy kontynuować tak długo, jak długo pacjent odnosi korzyści kliniczne z leczenia lub do wystąpienia niemożliwych do zaakceptowania działań toksycznych. Preparat należy stosować w skojarzeniu z letrozolem w dawce 2,5 mg lub innym inhibitorem aromatazy, raz na dobę, nieprzerwanie przez cały 28-dniowy cykl. Modyfikacje dawkowania. W przypadku ciężkich lub niemożliwych do tolerowania działań należy czasowo wstrzymać podawanie leku, zmniejszać dawkę (co 200 mg) lub przerwać stosowanie. Jeżeli wymagane jest zmniejszenie dawki do wielkości poniżej 200 mg/dobę, leczenie należy trwale przerwać. Neutropenia. Stopień 3 (ANC 500 - 3) - wstrzymanie podawania leku do powrotu do stopnia ≤2. Wznowienie podawania od takiej samej dawki. Jeżeli toksyczność w stopniu 3 nawraca: wstrzymanie leczenia do czasu powrotu do stopnia ≤2, następnie wznowienie i zmniejszenie dawki o 1 poziom. Stopień 3 (gorączka neutropeniczna), lub stopień  4 (ANC 3) - wstrzymanie podawania leku do czasu powrotu do stopnia ≤2. Wznowienie podawania i zmniejszenie dawki o 1 poziom. Toksyczne działanie na wątrobę i drogi żółciowe. Stopień 2 (>3 do 5 x GGN) - stan wyjściowy w stopniu 5 do 20 x GGN) - wstrzymanie podawania do czasu powrotu do stopnia wyjściowego lub niższego, a następnie wznowienie leczenia od kolejnego niższego poziomu dawki. W przypadku nawrotu toksyczności stopnia 3 należy przerwać stosowanie leku. Stopień 4 (>20 x GGN) – zakończenie podawania leku. Jeżeli u pacjenta wystąpi jednocześnie wzrost aktywności AspAT i (lub) AlAT >3 x GGN wraz ze wzrostem stężenia bilirubiny całkowitej >2 x GGN bez względu na pomiar wyjściowy, należy zakończyć leczenie preparatem. Wydłużenie odstępu QT. Zapisy EKG z QTcF >480 ms - podawanie leku należy wstrzymać. Jeżeli wydłużenie odstępu QTcF zmniejszy się do 500 ms - jeżeli odstęp QTcF jest dłuższy niż 500 ms w przynajmniej 2 oddzielnych zapisach EKG, należy wstrzymać podawanie leku do czasu, gdy QTcF wyniesie torsade de pointes lub wielokształtnym częstoskurczem komorowym lub przedmiotowymi/podmiotowymi objawami poważnej arytmii, należy na stałe zaprzestać stosowania leku. Inne działania toksyczne. Stopień 1 lub 2 - dostosowanie dawki nie jest wymagane. Należy rozpocząć właściwe leczenie i kontrolować stan pacjenta zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Stopień 3 - wstrzymanie podawania do czasu powrotu do stopnia 1 lub niższego, a następnie wznowienie od takiej samej dawki. W przypadku nawrotu działań toksycznych stopnia 3 należy wznowić leczenie w dawce z kolejnego niższego poziomu. Stopień 4 – zakończenie leczenia. Szczególne grupy pacjentów. Dostosowanie dawki nie jest konieczne w przypadku: osób powyżej 65 rż., pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek, pacjentów z łagodnymi zaburzeniami wątroby. Nie badano stosowania rybocyklibu u osób z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby - zaleca się dawkę początkową 400 mg raz na dobę. Sposób podania. Preparat można przyjmować z pokarmem lub bez. Należy zachęcać pacjentów do przyjmowania dawki produktu o mniej więcej tej samej porze każdego dnia, najlepiej rano. Tabletki należy połykać w całości i nie należy ich ssać, kruszyć ani dzielić przed połknięciem. Nie należy przyjmować tabletki, która jest połamana, pęknięta lub naruszona w inny sposób. Jeżeli pacjent zwymiotuje po przyjęciu preparatu lub nie przyjmie dawki, nie należy przyjmować dodatkowej dawki leku tego dnia. Należy przyjąć kolejną przewidzianą dawkę o zwykłej porze.

Wskazania

Rybocyklib w skojarzeniu z inhibitorem aromatazy jest wskazany do stosowania w leczeniu kobiet po menopauzie chorych na miejscowo zaawansowanego lub uogólnionego raka piersi z obecnością receptorów hormonalnych (ang. HR), bez nadekspresji receptora ludzkiego naskórkowego czynnika wzrostu 2 (ang. HER2) jako leczenie hormonalne pierwszego rzutu.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na orzeszki ziemne, soję lub którąkolwiek substancję pomocniczą.

Środki ostrożności

Nie badano bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności rybocyklibu u pacjentów z krytyczną chorobą z przerzutami do narządów trzewnych, oraz u pacjentów z rakiem piersi i umiarkowanymi lubi ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać badanie morfologii krwi. Po rozpoczęciu leczenia morfologię krwi należy badać co 2 tyg. w trakcie 2 pierwszych cykli leczenia, na początku każdego z 4 kolejnych cykli, a następnie w zależności od wskazań klinicznych. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać testy czynnościowe wątroby. Po rozpoczęciu leczenia testy czynnościowe wątroby powinny być wykonywane co 2 tyg. w trakcie 2 pierwszych cykli leczenia, na początku każdego z 4 kolejnych cykli, a następnie w zależności od wskazań klinicznych. Częstszą kontrolę zaleca się w przypadku wystąpienia nieprawidłowości w stopniu 2 lub wyższym. Nie opracowano zaleceń dla pacjentów z wyjściowo zwiększoną aktywnością AspAT/AlAT stopnia 3 lub wyższego. Należy wykonać badanie EKG przed rozpoczęciem leczenia. Po rozpoczęciu leczenia EKG należy powtórzyć w około 14. dniu pierwszego cyklu i na początku drugiego cyklu, a następnie wykonywać je w zależności od wskazań klinicznych. W przypadku wydłużenia odstępu QTcF w okresie leczenia zaleca się częstsze wykonywanie badania EKG. Leczenie preparatem należy rozpoczynać tylko u pacjentów z wartością QTcF niższą niż 450 ms. Właściwa kontrola stężenia elektrolitów w surowicy (m.in. potasu, wapnia, fosforu i magnezu) powinna mieć miejsce przed rozpoczęciem leczenia, na początku każdego z pierwszych 6 cykli, a następnie w zależności od wskazań klinicznych. Wszelkie nieprawidłowości należy skorygować przed rozpoczęciem leczenia rybocyklibem. Należy unikać stosowania u pacjentów z wydłużonym odstępem QT lub pacjentów z istotnym ryzykiem wydłużenia odstępu QTc (z zespołem długiego QT; z niekontrolowaną lub poważną chorobą serca, w tym przebytym niedawno zawałem mięśnia sercowego, zastoinową niewydolnością serca, niestabilną dławicą piersiową lub bradyarytmią; z zaburzeniami stężenia elektrolitów). Należy unikać stosowania z substancjami, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QTc i (lub) z silnymi inhibitorami CYP3A4, ponieważ może to prowadzić do istotnego klinicznie wydłużenia odstępu QTcF. Zaleca się zachowanie ostrożności w przypadku jednoczesnego stosowania wrażliwych substratów CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym oraz zapoznanie się z zaleceniami dotyczącymi jednoczesnego podawania z inhibitorami CYP3A4 podanymi w ChPL drugiego produktu.

Niepożądane działanie

Bardzo często: zakażenia układu moczowego, neutropenia, leukopenia, niedokrwistość, limfopenia, zmniejszony apetyt, ból głowy, bezsenność, duszność, nudności, biegunka, wymioty, zaparcie, zapalenie jamy ustnej, ból brzucha, łysienie, wysypka (w tym grudkowo-plamkowa), świąd, ból pleców, uczucie zmęczenia, obrzęk obwodowy, osłabienie, gorączka, zwiększenie aktywności AlAT, zwiększenie aktywności AspAT, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi. Często: małopłytkowość, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, hipokaliemia, hipofosfatemia, nasilone łzawienie, suchość oka, omdlenie, krwawienie z nosa, zaburzenia smaku, niestrawność, hepatotoksyczność: uszkodzenie komórek wątroby, polekowe uszkodzenie wątroby, niewydolność wątroby (jeden przypadek, który nie spowodował zgonu), autoimmunologiczne zapalenie wątroby (jeden przypadek); rumień, zwiększone stężenie kreatyniny we krwi, zmniejszenie masy ciała, wydłużenie odstępu QT w badaniu EKG.

Ciąża i laktacja

Przed rozpoczęciem leczenia należy sprawdzić, czy pacjentka nie jest w ciąży. Z danych uzyskanych z badań na zwierzętach wynika, że rybocyklib może powodować uszkodzenia płodu, jeżeli jest podawany kobietom w ciąży. Rybocyklib i jego metabolity z łatwością przenikały do mleka szczurów. Ekspozycja na rybocyklib w mleku była wyższa niż w osoczu. Nie wiadomo obecnie, czy preparat może zmniejszać skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych o działaniu ogólnoustrojowym.

Uwagi

Należy poinformować pacjentów, aby zachowali ostrożność w trakcie prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, jeśli odczuwają zmęczenie.

Interakcje

Rybocyklib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4. Dlatego produkty lecznicze, które mogą wpływać na aktywność enzymów CYP3A4 mogą zmieniać właściwości farmakokinetyczne rybocyklibu. Należy unikać równoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami CYP3A4, w tym m.in. z klarytromycyną, indynawirem, itrakonazolem, ketokonazolem, lopinawirem, rytonawirem, nefazodonem, nelfinawirem, pozakonazolem, sakwinawirem, telaprewirem, telitromycyną, werapamilem i worykonazolem. Jeżeli stan pacjenta wymaga podania silnego inhibitora CYP3A4 równocześnie z rybocyklibem, dawkę preparatu należy zmniejszyć do 400 mg podawanych raz na dobę. U pacjentów, którym zmniejszono dawkę do 400 mg rybocyklibu na dobę, i u których rozpoczęcie jednoczesnego podawania silnego inhibitora CYP3A4 jest konieczne, dawkę należy dodatkowo zmniejszyć do 200 mg. U pacjentów, którym zmniejszono dawkę do 200 mg rybocyklibu na dobę, i u których rozpoczęcie jednoczesnego podawania silnego inhibitora CYP3A4 jest konieczne, leczenie rybocyklibem należy przerwać. Gdy stosowanie silnego inhibitora zostanie przerwane, dawkę rybocyklibu należy zmienić na dawkę stosowaną przed rozpoczęciem leczenia silnym inhibitorem CYP3A4, po upływie przynajmniej 5-krotności okresu półtrwania silnego inhibitora CYP3A4. Symulacje farmakokinetyczne oparte na danych fizjologicznych wskazują, że przy dawce 600 mg rybocyklibu umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna) mogą zwiększać Cmax i AUC rybocyklibu w stanie stacjonarnym odpowiednio 1,2-krotnie i 1,3-krotnie. Dostosowanie dawki rybocyklibu nie jest wymagane w chwili rozpoczynania leczenia łagodnymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4, jednak zaleca się monitorowanie zdarzeń niepożądanych związanych z rybocyklibem. Należy poinformować pacjentów o konieczności unikania spożywania granatów, soku z granatów, grejpfrutów i soku z grejpfrutów. Jednoczesne stosowanie silnych induktorów CYP3A4 może prowadzić do zmniejszenia ekspozycji, a w konsekwencji do ryzyka braku skuteczności rybocyklibu. Należy unikać jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP3A4, w tym m. in. fenytoiny, ryfampicyny, karbamazepiny i ziela dziurawca (Hypericum perforatum). Jednoczesne stosowanie umiarkowanych induktorów CYP3A4 (efawirenz) może prowadzić do zmniejszonej ekspozycji i w konsekwencji do ryzyka zmniejszonej skuteczności, zwłaszcza u pacjentek leczonych rybocyklibem w dawce 400 mg lub 200 mg raz na dobę. Rybocyklib jest inhibitorem CYP3A4 o sile działania od umiarkowanej do dużej i może wchodzić w interakcje z substratami leków, które są metabolizowane przez CYP3A4, co może prowadzić do wzrostu stężenia w surowicy jednocześnie stosowanych produktów leczniczych. Może zajść konieczność zmniejszenia dawki wrażliwego substratu CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym, w tym m.in. alfentanylu, cyklosporyny, ewerolimusu, fentanylu, syrolimusu i takrolimusu, ponieważ rybocyklib może zwiększać ich ekspozycję. Należy unikać jednoczesnego podawania rybocyklibu w dawce 600 mg z następującymi substratami CYP3A4: alfuzosyna, amiodaron, cyzapryd, pimozyd, chinidyna, ergotamina, dihydroergotamina, kwetiapina, lowastatyna, symwastatyna, sildenafil, midazolam, triazolam. Oceny w warunkach in vitro wykazały potencjał rybocyklibu do hamowania aktywności transporterów leków P-gp, BCRP, OATP1B1/1B3, OCT1, OCT2, MATE1 i BSEP. Zaleca się zachowanie ostrożności i monitorowanie stanu pacjenta pod kątem działań toksycznych podczas jednoczesnego leczenia wrażliwymi substratami tych transporterów, wykazującymi wąski indeks terapeutyczny, w tym m. in. digoksyną, pitawastatyną, prawastatyną, rozuwastatyną i metforminą. Należy unikać jednoczesnego podawania z preparatami o znanym potencjale wydłużania odstępu QT, takimi jak leki antyarytmiczne (w tym m.in. amiodaron, dyzopiramid, prokainamid, chinidyna i sotalol) oraz innymi, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT (w tym m.in. chlorochiną, halofantryną, klarytromycyną, haloperydolem, metadonem, moksyfloksacyną, beprydylem, pimozydem i ondansetronem podawanym dożylnie).

Preparat zawiera substancję: Ribociclib

Lek refundowany: NIE
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."