Syntarpen®

1 tabl. powl. zawiera 500 mg kloksacyliny w postaci soli sodowej. Preparat zawiera laktozę.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Syntarpen® 16 szt., tabl. powl.

Cloxacillin

34.84 zł 2019-04-05

Działanie

Penicylina półsyntetyczna, pochodna izoksazolu. Mechanizm działania bakteriobójczego kloksacyliny polega na hamowaniu biosyntezy ściany komórkowej bakterii. Antybiotyk ten charakteryzuje się opornością na penicylinazy gronkowcowe. Zakres działania przeciwbakteryjnego kloksacyliny in vitro obejmuje bakterie Gram-dodatnie Staphylococcus spp. - kloksacylina najsilniej działa na gronkowce, również na szczepy oporne na penicylinę benzylową; nie działa na szczepy metycylinooporne. Ponadto działa na paciorkowce β-hemolizujące, Streptococcus pneumoniae oraz na beztlenowe ziarniaki. Kloksacylina działa na ziarniaki Gram-ujemne znacznie słabiej niż na gronkowce. Wrażliwe na nią są dwoinki z rodzaju Neisseria (np. N. gonorrhoeae, N. meningitidis). Mimo iż w warunkach in vitro kloksacylina działa na różne szczepy bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, to w klinice stosowana jest najczęściej w zakażeniach wywoływanych przez gronkowce. W zakażeniach wywołanych przez pałeczki Gram-ujemne i drobnoustroje z rodzaju Enterococcus kloksacylina jest nieskuteczna. Szczepy gronkowców oporne na kloksacylinę wykazują również oporność na inne penicyliny i cefalosporyny (całkowita oporność krzyżowa). Kloksacylina zachowuje stabilność w środowisku kwaśnym, co umożliwia jej podawanie również w postaci doustnej. Po podaniu doustnym wchłania się częściowo, maksymalne stężenie w surowicy krwi występuje po ok. 1 h. Kloksacylina wiąże się z białkami krwi w ok. 95%. T0,5 wynosi 30-45 min. U pacjentów z niewydolnością nerek zwiększa się do 1-2 h. Kloksacylina dobrze przenika do zmienionych zapalnie kości i stawów, płynu opłucnowego, maziowego, jam surowiczych, ropy. Przenika przez łożysko i do mleka. Do płynu mózgowo-rdzeniowego kloksacylina przenika tylko w stanach zapalnych. Wydalana jest głównie przez nerki (ok. 40-60%), w wyniku przesączania kłębuszkowego i wydalania kanalikowego, oraz w niewielkiej ilości z żółcią (ok. 10%).

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i dzieci o mc. powyżej 20 kg: zazwyczaj 500 mg co 6 h. W bardzo ciężkich zakażeniach zaleca się podawanie kloksacyliny domięśniowo lub dożylnie. Dzieci o masie ciała do 20 kg: zaleca się podawanie kloksacyliny dożylnie. Pacjenci z niewydolnością nerek: należy zachować ostrożność stosując lek; może być konieczne zmniejszenie dawki leku lub wydłużenie odstępu pomiędzy kolejnymi dawkami. Czas leczenia zależy od ciężkości i rodzaju zakażenia. Zwykle lek należy podawać przez 2-4 dni po ustąpieniu objawów. Sposób podania. Lek podaje się na 1 h przed posiłkiem lub 2 h po jego spożyciu.

Wskazania

Zakażenia wywoływane przez gronkowce: zakażenia skóry i tkanek miękkich (czyraczność); zakażenia dolnych dróg oddechowych; ropne powikłania pooparzeniowe i pooperacyjne; zakażenia kości i szpiku, głównie pourazowe (postać doustną podaje się w późniejszym etapie leczenia). Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące stosowania antybiotyków.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na kloksacylinę lub inne antybiotyki β-laktamowe lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Środki ostrożności

Przed podaniem leku należy przeprowadzić dokładny wywiad odnośnie występowania w przeszłości nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny lub inne leki, ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznej. Jeśli u pacjenta wystąpi wstrząs anafilaktyczny lub obrzęk naczynioruchowy, w pierwszej kolejności należy podać epinefrynę, następnie lek przeciwhistaminowy, a jako ostatni - kortykosteroid. Należy również monitorować podstawowe czynności życiowe (oddech, tętno, ciśnienie tętnicze krwi). W trakcie długotrwałego stosowania kloksacyliny należy okresowo kontrolować czynność nerek, wątroby oraz morfologię krwi obwodowej. Podczas stosowania kloksacyliny, zwłaszcza przez dłuższy czas, może wystąpić nadmierny rozwój niewrażliwych na antybiotyk drobnoustrojów. Jeśli pojawią się objawy wskazujące na rozwój np. grzybicy, należy odstawić lek i zalecić odpowiednie leczenie. Przedłużone stosowanie kloksacyliny może sporadycznie powodować wzrost opornych bakterii lub drożdżaków - należy uważnie obserwować pacjentów, czy nie występują objawy nadkażenia. W przypadku wystąpienia ciężkiej, uporczywej biegunki należy wziąć pod uwagę możliwość rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy - w takim przypadku lek należy odstawić i rozpocząć odpowiednie leczenie (przeciwwskazane jest podawania środków hamujących perystaltykę). Ze względu na zawartość laktozy nie stosować u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Bardzo rzadko: przemijająca eozynofilia, leukopenia, neutropenia, zaburzenia czynności płytek krwi, małopłytkowość, agranulocytoza, zahamowanie czynności szpiku kostnego, niedokrwistość hemolityczna, objawy neurotoksyczności (przemijająca nadmierna ruchliwość, pobudzenie, niepokój, senność, stan dezorientacji i (lub) zawroty głowy) - głównie u pacjentów z niewydolnością nerek otrzymujących duże dawki leku, nudności wymioty; rzekomobłoniaste zapalenie jelit, biegunka, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, czarny język włochaty, podwyższona aktywność aminotransferaz (w pojedynczych przypadkach może wystąpić żółtaczka cholestatyczna, zapalenie wątroby), wysypka, świąd, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry, bezmocz, śródmiąższowe zapalenie nerek, zaburzenia czynności kanalików nerkowych (objawami tych zaburzeń są najczęściej wysypka, gorączka, eozynofilia, krwiomocz, białkomocz; występują one najczęściej u pacjentów otrzymujących duże dawki leku i (lub) z istniejącymi zaburzeniami czynności nerek), gorączka ból i zawroty głowy, natychmiastowe reakcje alergiczne (pokrzywka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, zapaść naczyniowa, śmierć), opóźnione reakcje alergiczne takie jak gorączka, złe samopoczucie, bóle mięśni, bóle stawów, bóle brzucha, wysypki skórne (mogą wystąpić 48 h do 2-4 tyg. po rozpoczęciu terapii), zespół choroby posurowiczej, alergiczne zapalenie naczyń.

Ciąża i laktacja

Preparat można podawać w ciąży jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Należy zachować ostrożność podczas podawania preparatu w okresie karmienia piersią, gdyż lek przenika do mleka matki i może powodować działania niepożądane u karmionego dziecka (uczulenie, biegunkę, zakażenie drożdżakami).

Uwagi

Stosowanie kloksacyliny wpływa na wyniki oznaczeń 17-oksosteroidów i oksogennych steroidów w moczu oraz może powodować fałszywie dodatnie wyniki oznaczania glukozy w moczu metodami redukcyjnymi. Brak danych dotyczących wpływu kloksacyliny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych. Koncentrację mogą jednak zaburzać takie objawy niepożądane, jak ból lub zawroty głowy, senność, stan dezorientacji.

Interakcje

Pacjenci uczuleni na cefalosporyny mogą wykazywać nadwrażliwość również na kloksacylinę (tak zwana krzyżowa alergia). Probenecyd zwiększa stężenie kloksacyliny w surowicy oraz wydłuża jej okres półtrwania. Kloksacylina nasila działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych. Kloksacylina może powodować zwolnienie eliminacji metotreksatu przez kanaliki nerkowe, co prowadzi do wzrostu toksyczności metotreksatu. Kloksacylina może zmniejszać skuteczność doustnych hormonalnych środków antykoncepcyjnych zawierających estrogeny. Zaleca się stosowanie dodatkowo niehormonalnych metod antykoncepcji u pacjentek otrzymujących ten antybiotyk. Kloksacylina wykazuje synergizm z ampicyliną i kwasem fusydynowym. Erytromycyna, tetracykliny, chloramfenikol wraz z kloksacyliną działają antagonistycznie.

Cena

Syntarpen®, cena 100% 34.84 zł

Preparat zawiera substancję: Cloxacillin

Lek refundowany: TAK
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."