Sulperazon 2 g

1 fiolka zawiera 500 mg lub 1 g cefoperazonu w postaci soli sodowej oraz odpowiednio 500 mg lub 1 g sulbaktamu w postaci soli sodowej (w stosunku 1:1).

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Sulperazon 2 g 1 fiolka, proszek do sporz. roztw. do wstrz. i (lub) inf.

Cefoperazone,

Sulbactam

125.18 zł 2019-04-05

Działanie

Połączenie cefalosporyny III generacji z inhibitorem beta-laktamaz. Cefoperazon w połączeniu z sulbaktamem działa bakteriobójczo na Staphylococcus spp. (z wyjątkiem szczepów opornych na meticylinę), Streptococcus spp., Haemophilus influenzae, Neisseria gonorrhoeae i N. meningitidis, pałeczki Enterobacteriaceae (m.in. Escherichia coli, Klebsiella spp., Proteus mirabilis, Enterobacter spp., Salmonella spp., Shigella spp.), Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter calcoaceticus. Działa także na bakterie beztlenowe (Bacteroides spp. w tym Bacteroides fragilis, Fusobacterium spp., Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp., Veillonella spp., Clostridium spp. Eubacterium spp. Nie działa na Enterococcus spp. Cefoperazon wiąże się z białkami osocza w 82-93%. Zarówno cefoperazon, jak i sulbaktam przenikają m.in. do żółci, skóry i jej przydatków, jajowodów i jajników, macicy, a także przez barierę łożyska i do mleka matki. Około 85% dawki sulbaktamu i 25% dawki cefoperazonu jest wydalane z moczem, a około 70% cefoperazonu - z żółcią. T0,5 cefoperazonu wynosi 1,7 h; sulbaktamu - około 1 h.

Dawkowanie

Domięśniowo lub dożylnie. Dorośli: 2-4 g/dobę w 2 dawkach co 12 h; w ciężkich zakażeniach do 8 g/dobę w 2 dawkach co 12 h (zalecana maksymalna dawka dobowa sulbaktamu wynosi 4 g czyli 8g leku Sulperazon). U pacjentów ze znacznym zaburzeniem czynności nerek należy dostosować dawkę leku, w celu wyrównania zmniejszonego klirensu sulbaktamu: przy klirensie kreatyniny 15-30 ml/min. należy podawać maksymalnie 1 g sulbaktamu, co 12 h (maksymalna dawka dobowa sulbaktamu wynosi 2 g); przy klirensie kreatyniny <15 ml/min. podawać 500 mg sulbaktamu, co 12 h (maksymalna dawka dobowa sulbaktamu wynosi 1 g); w przypadkach ciężkich zakażeń może być konieczne dodatkowe podanie cefoperazonu. Lek należy podawać po dializie. Dzieci: 40-80 mg/kg mc./dobę w 2-4 dawkach co 6 h do 12 h. W zakażeniach ciężkich lub opornych na leczenie dawkę zwiększa się do 160 mg/kg mc./dobę w 2 do 4 dawkach. U noworodków <8 dni lek podaje się co 12 h (maksymalna dawka dobowa sulbaktamu u dzieci wynosi 80 mg/kg mc. - w razie konieczności zastosowania większej dawki należy podać dodatkowo sam cefoperazon).

Wskazania

Zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych, zakażenia dróg moczowych, zapalenie otrzewnej, pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych oraz inne zakażenia wewnątrz jamy brzusznej, posocznica, zapalenie skóry, tkanek miękkich, kości i stawów, stany zapalne w obrębie miednicy, zapalenie błony śluzowej macicy, rzeżączka i inne zakażenia dróg rodnych. Preparat może być stosowany w leczeniu skojarzonym z innymi antybiotykami.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na penicyliny, sulbaktam, cefoperazon lub na inne cefalosporyny.

Środki ostrożności

W przypadku długotrwałego stosowania należy okresowo kontrolować czynność nerek, wątroby i układu krwiotwórczego. Należy wnikliwie obserwować działanie leku u noworodków, niemowląt i małych dzieci. U noworodków, w tym przedwcześnie urodzonych, stosować po rozważeniu stosunku korzyści do potencjalnego ryzyka. Ostrożnie stosować u pacjentów z wywiadem wskazującym na nadwrażliwość na różne alergeny (w tym na penicyliny), z ciężką niedrożnością dróg żółciowych, ciężką chorobą wątroby lub współistniejącą niewydolnością nerek, a także u pacjentów stosujacych dietę niepełnowartościową, u pacjentów z zaburzeniami wchłanianiania  (m.in. mukowiscydoza) lub długotrwale odżywianych parenteralnie (ze względu na ryzyko niedoboru witaminy K należy u nich kontrolować czas protrombinowy i w razie konieczności podawać witaminę K). U pacjentów, u których wystąpi biegunka w następstwie podawania leku, należy podczas ustalania rozpoznania uwzględnić możliwość rzekomobłoniastego zapalenia jelit - w przypadku podejrzenia lub potwierdzenia należy przerwać terapię. Preparat zawiera sód, należy wziąć to pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie (1 g zawiera 34 mg (1,5 mEq) sodu).

Niepożądane działanie

Bardzo często: leukopenia, neutropenia, dodatni wynik bezpośredniego testu Coombsa, zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zmniejszenie hematokrytu, trombocytopenia, zwiększenie we krwi aktywności AlAT, AspAT, zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi. Często: eozynofilia, biegunka, nudności, wymioty, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi. Niezbyt często: ból głowy, pokrzywka, świąd, gorączka, zapalenie żyły w miejscu iniekcji, ból w miejscu iniekcji, dreszcze. Ponadto: hipoprotrombinemia, reakcja anafilaktoidalna (w tym wstrząs), reakcje nadwrażliwości, zapalenie naczyń, niedociśnienie, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, toksyczna nekroliza naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, wysypka plamkowo-grudkowa, krwiomocz.

Ciąża i laktacja

Brak kontrolowanych badań dotyczących stosowania preparatu w ciąży. Ze względu na to, iż nie można wykluczyć ryzyka szkodliwego działania leku na płód i/lub dzieci karmione piersią, preparatu nie należy stosować w ciąży i okresie karmienia piersią, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne.

Uwagi

Podczas leczenia i w ciągu 5 dni po jego zakończeniu nie należy pić alkoholu. Podczas stosowania leku mogą wystąpić fałszywie dodatnie wyniki prób wykrywających glukozę w moczu metodą Benedicta lub Fehlinga. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Interakcje

W skojarzeniu z alkoholem występuje reakcja disulfiramowa (zaczerwienienie twarzy, pocenie się, ból głowy, tachykardia). Ostrożnie stosować w połączeniu z aminoglikozydami - należy kontrolować czynność nerek.

Cena

Sulperazon 2 g, cena 100% 125.18 zł

Preparat zawiera substancję: Cefoperazone, Sulbactam

Lek refundowany: NIE
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."