Spasmalgon

1 ml roztworu zawiera: 500 mg metamizolu sodu, 0,02 mg bromku fenpiweryny, 2 mg chlorowodorku pitofenonu.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Spasmalgon 10 amp. 5 ml, roztw. do wstrz.

Metamizole sodium,

Pitofenone hydrochloride,

Fenpiverinium bromide

37.03 zł 2019-04-05

Działanie

Preparat złożony o działajaniu rozkurczowym i przeciwbólowym. Metamizol działa silnie przeciwbólowo i przeciwgorączkowo, wykazuje również niewielkie działanie przeciwzapalne i rozkurczające. Fenpiweryna w umiarkowanym stopniu blokuje zwoje nerwowe i wpływa na zakończenia nerwów przywspółczulnych, co powoduje zmniejszenie napięcia i motoryki mięśni gładkich żołądka, jelit, dróg żółciowych i moczowych. Chlorowodorek pitofenonu wykazuje działanie podobne do papawerynowego z silnym działaniem rozkurczającym na mięśnie gładkie naczyń i pozanaczyniowe. Preparat po podaniu domięśniowym wchłania się szybko z miejsca podania. Biodostępność metamizolu, zarówno po podaniu dożylnym, jak i domięśniowym wynosi ok. 85%. Metamizol jest intensywnie metabolizowany. Jego głównymi metabolitami są: 4-metyloammofenazon, 4-formyloaminofenazon, 5-aminofenazon i 4-acetyloaminofenazon. Główne metabolity wykryto w płynie mózgowo-rdzeniowym i w mleku matki. Wiążą się one z białkami osocza w ok. 60%. Wydalane są głównie przez nerki.

Dawkowanie

Domięśniowo. Lek należy podawać tylko pod ścisłą kontrolą lekarza ze względu na ryzyko wystąpienia wstrząsu anafilaktycznego u pacjentów z nadwrażliwością na metamizol lub pochodne pirazolonu. Dorosłym i młodzieży powyżej 15 lat (o masie ciała powyżej 53 kg) lek podaje się domięśniowo w ilości 2 do 5 ml roztworu do wstrzykiwań. Dawkę w razie konieczności można powtórzyć po 6-8 godzinach. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 10 ml roztworu do wstrzykiwań (ekwiwalent 5 g metamizolu sodu). Długość leczenia wynosi 2-3 dni. Po uzyskaniu efektu terapeutycznego leczenie można kontynuować stosując doustne leki przeciwbólowe i rozkurczowe. W przypadku braku efektu terapeutycznego należy zaprzestać podawania leku. W przypadku pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek dawkę leku należy zmniejszyć o połowę. Nie ma konieczności modyfikowania dawki w krótkotrwałej terapii u osób z niewydolnością wątroby.

Wskazania

Bóle wywołane stanami skurczowymi mięśni gładkich układu pokarmowego i moczowo-płciowego: silne kurcze żołądka, kolka jelitowa, bolesne skurcze dróg moczowych i pęcherza, kolka nerkowa, kolka żółciowa w przebiegu kamicy dróg żółciowych, bolesne miesiączki.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu lub pochodne pirazolonu (w tym pacjenci z agranulocytozą w wywiadzie po poprzednim podaniu takich substancji), na leki przeciwbólowe w szczególności salicylany, paracetamol lub inne nienarkotyczne leki przeciwbólowe oraz niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ). Ciężka niewydolność wątroby i nerek. Ostra przerywana porfiria. Niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. Niedrożność przewodu pokarmowego i rozdęcie okrężnicy. Zaburzenia czynności szpiku kostnego (np. po terapii z użyciem cytostatyków) lub choroby układu krwiotwórczego (niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, leukopenia). Gruczolak gruczołu krokowego II i III stopnia. Atonia pęcherzyka żółciowego i (lub) pęcherza moczowego. Niskie ciśnienie krwi i niestabilność hemodynamiczna. Ciąża i okres karmienia piersią. Dzieci do 15 lat.

Środki ostrożności

Preparat należy wstrzykiwać ostrożnie ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z alergią pokarmową, nadwrażliwością na inne leki (zwłaszcza na leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, NLPZ) lub takimi chorobami atopowymi, jak gorączka sienna, astma oskrzelowa. U pacjentów z chorobami krwi, występującymi obecnie lub w wywiadzie, lek należy podawać jedynie w razie zdecydowanej konieczności, po ustaleniu stosunku korzyści do ryzyka - przez cały okres stosowania leku należy u nich kontrolować skład krwi. Należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby (dawki należy ustalać indywidualnie). Możliwe jest bowiem działanie niepożądane metamizolu na nerki lub wydłużenie okresu półtrwania jego metabolitów u osób z zaburzoną czynnością wątroby. Podawanie preparatu należy przerwać, jeśli wystąpią objawy nadwrażliwości lub zaburzenia czynności nerek lub układu krwiotwórczego. Niedrożność mechaniczna przewodu pokarmowego, tj.: achalazja, zwężanie odźwiernika dwunastnicy może prowadzić do zastoju treści żołądkowo-jelitowej i zatrucia, w wyniku nasilonego działania rozkurczającego preparatu. Ponowne podanie leku jest wówczas niewskazane. Podawanie preparatu pacjentom z refluksem żołądkowo-przełykowym, atonią jelitową, porażenną niedrożnością jelita, jaskrą, myasthenia gravis, chorobami serca (arytmia, choroba niedokrwienna serca, zastoinowa niewydolność serca) wymaga szczególnej ostrożności oraz oceny stosunku korzyści do ryzyka ze względu na możliwość pogorszenia stanu pacjenta. Metamizol zawarty w składzie leku może powodować spadek ciśnienia krwi. Ryzyko wystąpienia takiej reakcji jest większe w przypadku pacjentów z uprzednim niedociśnieniem, zmniejszoną objętością wodnoelektrolitową lub odwodnieniem, niestabilnych hemodynamicznie lub z niewydolnością krążenia (np. pacjenci z zawałem mięśnia sercowego lub urazem wielonarządowym); w przypadku pacjentów z podwyższoną temperaturą ciała (należy bardzo dokładnie rozważyć konieczność podania leku i monitorować pacjenta); w przypadku pacjentów, u których niewskazany jest nagły spadek ciśnienia krwi np. u pacjentów z chorobą wieńcową lub znacznym zwężeniem naczyń mózgowych (należy monitorować parametry hemodynamiczne); w przypadku pacjentów z niewydolnością nerek lub zaburzeniami czynności wątroby (lek należy podawać ostrożnie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka). Zaleca się stosowanie preparatu u pacjentów powyżej 15 lat. Po pozajelitowym podaniu tego leku dzieciom do lat 15 często występowała zapaść i inne działania niepożądane.

Niepożądane działanie

Niezbyt często: ciągła wysypka polekowa, palpitacje serca, tachykardia, zaburzenia rytmu serca, sinica, spadek ciśnienia krwi. Rzadko: leukopenia, wysypka grudkowa, reakcje anafilaktyczne lub anafilaktoidalne, zwłaszcza po podaniu pozajelitowym (łagodne działania pojawiają się jako typowe reakcje skórne i zmiany błon śluzowych np. świąd, pieczenie, zaczerwienienie, wysypka, pokrzywka, obrzęki lokalne lub ogólne; duszność, dolegliwości żołądkowo-jelitowe; te łagodne objawy mogą przekształcić się w poważniejsze stany z uogólnioną pokrzywką, ciężkim obrzękiem naczynioruchowym, w tym krtani, ciężkim skurczem oskrzeli, zaburzeniami rytmu serca, spadkiem ciśnienia krwi, czasami z poprzedzającym go podwyższonym ciśnieniem krwi), białkomocz, oliguria, bezmocz, wielomocz, śródmiąższowe zapalenie nerek, czerwone zabarwienie moczu. Bardzo rzadko: agranulocytoza, trombocytopenia, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość aplastyczna, napad astmy (u pacjentów z astmą wywoływaną lekami przeciwbólowymi), zespół Stevensa-Johnsona lub zespół Lyella, wstrząs. Częstość nieznana: zawroty głowy, ból głowy, zaburzenia widzenia, suchość w jamie ustnej, nudności, wymioty, ból brzucha, złe samopoczucie, biegunka, zaparcie, nasilenie zapalenia żołądka i choroby wrzodowej żołądka, w rzadkich przypadkach owrzodzenia i krwawienia, zatrzymanie moczu, ból w miejscu wstrzyknięcia i reakcje miejscowe mogące pojawiać się przy podaniu pozajelitowym.

Ciąża i laktacja

Wykazano teratogenne działanie metamizolu w badaniach na zwierzętach (zwiększenie występowania guza Wilmsa u potomstwa). Nie przeprowadzono odpowiednich badań u kobiet w ciąży. Nie należy stosować preparatu w okresie ciąży. Ze względu na to, iż metabolity metamizolu są wydzielane do mleka matki, nie należy podawać leku w okresie karmienia piersią.

Uwagi

Ze względu na cholinolityczne działanie leku, jego długotrwałe stosowanie może prowadzić do zaburzeń akomodacji - należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu podczas przyjmowania preparatu.

Interakcje

Metamizol może nasilać toksyczne działanie na układ krwiotwórczy chloramfenikolu oraz leków o działaniu mielotoksycznym. W trakcie jednoczesnego podawania metamizolu i leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny może zmniejszać się aktywność tych leków ze względu na zwiększoną aktywność enzymów. Metamizol zawarty w produkcie powoduje istotne zwiększenie maksymalnego stężenia chlorochiny w osoczu. Jednoczesne podawanie chlorpromazyny i pochodnych fenotiazyny z metamizolem może powodować ciężką hipotermię. Metamizol może powodować zmniejszenie stężenia cyklosporyny we krwi. Leki indukujące enzymy (barbiturany, glutetimid, fenylobutazon) mogą zmniejszać efekt działania metamizolu. Leki działające depresyjnie na OUN stosowane jednocześnie z metamizolem mogą nasilać jego działanie przeciwbólowe. Metamizol może nasilać działanie trójpierścieniowych leków antydepresyjnych (psychoforyna, amitryptylina), środków antykoncepcyjnych, leków przeciwbólowych, alopurynolu i alkoholu. Jednoczesne stosowanie z innymi lekami przeciwbólowymi oraz NLPZ zwiększa ryzyko wstąpienia nadwrażliwości lub powoduje wystąpienie innych działań niepożądanych. Istnieją doniesienia o interakcjach metamizolu z kaptoprylem, preparatami litu, metotreksatem i triamterenem oraz modyfikacji działania leków stosowanych w nadciśnieniu i moczopędnych. Stopień w jakim metamizol zmienia działanie tych leków pozostaje nieznany.

Cena

Spasmalgon, cena 100% 37.03 zł

Preparat zawiera substancję: Metamizole sodium, Pitofenone hydrochloride, Fenpiverinium bromide

Lek refundowany: NIE
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."