PRAM

1 tabl. powl. zawiera 20 mg cytalopramu w postaci bromowodorku.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
PRAM 30 szt., tabl. powl.

Citalopram

15.99 zł 2019-04-05

Działanie

Lek przeciwdepresyjny - selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Praktycznie nie wpływa na wychwyt noradrenaliny, dopaminy i GABA. Nie wykazuje powinowactwa lub ma bardzo niewielkie powinowactwo do wielu receptorów, w tym serotoninowych (5-HT1A, 5-HT2), dopaminergicznych (DA D1 i D2), adrenergicznych (α 1, α 2 i β), histaminowych (H1), cholinergicznych muskarynowych, benzodiazepinowych i opioidowych. Cytalopram wchłania się niemal całkowicie z przewodu pokarmowego (biodostępność ok. 80%), niezależnie od przyjmowanych pokarmów i osiągaj Cmax w czasie ok. 3 h. Poniżej 80% leku i jego metabolitów wiąże się z białkami osocza. Jest metabolizowany do aktywnych metabolitów: demetylocytalopramu, didemetylocytalopramu, N-tlenku cytalopramu i nieaktywnej deaminowanej pochodnej kwasu propionowego. Metabolizm przebiega z udziałem CYP2C19, CYP3A4 i CYP2D6. Lek jest wydalany głównie z żółcią (85%) oraz przez nerki (15%). T0,5 wynosi ok. 1,5 doby. Cytalopram jest eliminowany wolniej u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby, nerek oraz u osób w podeszłym wieku.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Leczenie depresji: 20 mg raz na dobę. W zależności od reakcji pacjenta na leczenie dawkę można zwiększyć maksymalnie do 40 mg/dobę. Leczenie zaburzenia lękowego z napadami lęku: 10 mg raz na dobę przez pierwszy tydzień leczenia, następnie zaleca się zwiększenie dawki do 20 mg raz na dobę. Dawkę można zwiększyć maksymalnie do 40 mg/dobę, w zależności od reakcji pacjenta na leczenie. Leczenie zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych: początkowo 20 mg raz na dobę. W zależności od indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie, dawkę można zwiększyć do maksymalnie 40 mg/dobę. Czas trwania leczenia. Działanie przeciwdepresyjne zazwyczaj występuje po 1-2 tyg. stosowania (rzadko później). Leczenie należy kontynuować wystarczająco długo, aby zapobiec nawrotom depresji. Czas trwania leczenia wynosi zazwyczaj 6 mies. po ustąpieniu objawów depresji. U pacjentów z nawracającą depresją (jednobiegunową) leczenie podtrzymujące może trwać kilka lat. Skuteczność leczenia zaburzenia obsesyjno-kompulsywnego osiągana jest po 2-4 tyg., a przyjmowanie przez dłuższy czas prowadzi do dalszego polepszenia. Maksymalną skuteczność cytalopramu w leczeniu zaburzenia lękowego z napadami lęku osiąga się po ok. 3 mies., a odpowiedź utrzymuje się podczas kontynuowanego leczenia. Przerywanie leczenia. Należy unikać nagłego odstawienia leku. Dawkę należy stopniowo zmniejszać przez okres, co najmniej 1-2 tyg., aby ograniczyć ryzyko reakcji odstawienia. Jeśli wystąpią objawy nietolerowane przez pacjenta, będące następstwem zmniejszenia dawki lub odstawienia leku, należy rozważyć wznowienie stosowania poprzednio przepisanej dawki. Następnie można kontynuować zmniejszanie dawki w wolniejszy sposób. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku dawkę należy zmniejszyć do połowy zalecanej dawki, czyli do 10-20 mg/dobę; zalecana maksymalna dawka to 20 mg/dobę. Nie ma konieczności zmniejszania dawki u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek; brak danych na temat stosowania leku u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (CCr Sposób podania. Lek należy przyjmować raz na dobę. Tabletki połykać w całości, popijając dużą ilością płynu; tabletki można podzielić na równe dawki, wzdłuż rowka dzielącego.

Wskazania

Depresja i zaburzenia depresyjne o różnym stopniu nasilenia, różnej etiologii i różnych objawach klinicznych, również u pacjentów w podeszłym wieku (depresja starcza), jak również profilaktyka nawrotów zaburzeń depresyjnych nawracających. Dysforia występująca w depresji powiązana z objawami otępiennymi. Zaburzenia lękowe z napadami lęku z agorafobią lub bez agorafobii. Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Rozpoznane lub wrodzone wydłużenie odstępu QT. Stosowanie z lekami wydłużającymi odstęp QT. Stosowanie z inhibitorami MAO, w tym z selegiliną w dawce >10 mg/dobę. Cytalopramu nie należy podawać przez 14 dni po zakończeniu stosowania nieodwracalnych inhibitorów MAO, a w przypadku odwracalnych inhibitorów MAO – przez czas określony w ChPL danego leku. Leczenie inhibitorami MAO można rozpocząć po 7 dniach od zaprzestania podawania cytalopramu. Stosowanie z linezolidem, chyba że istnieje możliwość ścisłej obserwacji i monitorowania ciśnienia krwi. Stosowanie z pimozydem.

Środki ostrożności

Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży <18 lat (brak długoterminowych badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania, gł. wzrostu, dojrzewania, rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania oraz zwiększone ryzyko wystąpienia wrogości i zachowań samobójczych w tej grupie wiekowej) - jeśli w oparciu o istniejącą potrzebę kliniczną zostaje podjęta decyzja o rozpoczęciu leczenia, pacjent powinien być uważnie obserwowany. Wszystkich pacjentów leczonych cytalopramem należy obserwować pod kątem wystąpienia myśli i zachowań samobójczych (szczególnie we wczesnym okresie leczenia i po zmianie dawki leku); dotyczy to zwłaszcza osób w wieku <25 lat oraz pacjentów z zachowaniami lub myślami samobójczymi w wywiadzie. Podczas leczenia pacjentów z innymi zaburzeniami psychicznymi należy zachować takie same środki ostrożności, jak podczas leczenia pacjentów z dużym zaburzeniem depresyjnym. U pacjentów z zespołem lęku napadowego zaleca się małą dawkę początkową, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia stanów lękowych, które może mieć miejsce w ciągu 2 tyg. nieprzerwanego leczenia. Brak danych dotyczących leczenia pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (CCr <30 ml/min). Ostrożnie stosować u pacjentów: z niewydolnością wątroby; z psychozą (może nastąpić nasilenie objawów psychotycznych); z manią w wywiadzie (przerwać leczenie w przypadku wystąpienia objawów maniakalnych); z ryzykiem krwawienia (np. jednocześnie przyjmujących doustne leki przeciwzakrzepowe, leki wpływające na czynność płytek krwi oraz u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia w wywiadzie); z ryzykiem hiponatremii (zwłaszcza u kobiet w podeszłym wieku); z cukrzycą (może zaistnieć konieczność dostosowania dawek leków przeciwcukrzycowych); z jaskrą z zamkniętym kątem przesączania lub z jaskrą w wywiadzie (leki z grupy SSRI mogą wpływać na wielkość źrenicy, czego efektem jest jej rozszerzenie); z ryzykiem wydłużenia odstępu QT (w tym u pacjentów z wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie, z hipokaliemią, ciężką bradykardią, u pacjentów po przebytym niedawno zawale mięśnia sercowego lub z niewyrównaną niewydolnością serca, u pacejntów z innymi chorobami serca oraz u kobiet). Zaburzenia gospodarki elektrolitowej, takie jak hipokaliemia lub hipomagnezemia, zwiększają ryzyko wystąpienia nasilonej arytmii, dlatego przed rozpoczęciem leczenia cytalopramem należy wyrównać poziom elektrolitów. U pacjentów ze stabilną chorobą serca przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć wykonanie badania EKG. Jeśli podczas leczenia cytalopramem wystąpi arytmia, należy przerwać leczenie i wykonać badanie EKG. Jeśli u pacjenta wystąpią drgawki należy przerwać podawanie leku. Unikać stosowania u pacjentów z niestabilną padaczką; zachować ostrożność u pacjentów z padaczką kontrolowaną - przerwać leczenie, jeśli u pacjenta zwiększy się częstotliwość występowania napadów drgawek. Nie należy stosować cytalopramu w skojarzeniu z lekami o działaniu serotoninergicznym, ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego. Należy przerwać leczenie w przypadku wystąpienia objawów zespołu serotoninowego. Doświadczenie kliniczne z jednoczesnym stosowaniem cytalopramu i terapii elektrowstrząsami jest bardzo ograniczone - zaleca się ostrożność. Stosowanie cytalopramu (zwłaszcza w czasie pierwszych tygodni leczenia) związane jest z występowaniem pobudzenia psychomotorycznego przypominającego akatyzję - u pacjentów z objawami akatyzji niebezpieczne może być zwiększanie dawek leku.

Niepożądane działanie

Bardzo często: senność, bezsenność, ból głowy, suchość w ustach, nudności, nasilone pocenie się. Często: zmniejszenie łaknienia, zmniejszenie masy ciała, pobudzenie, zmniejszone libido, lęk, nerwowość, stan splatania, zaburzenia orgazmu u kobiet, nietypowe sny, drżenie, parestezje, zawroty głowy, zaburzenia uwagi, szumy uszne, ziewanie, biegunka, wymioty, zaparcia, świąd, ból mięśni, ból stawów, impotencja, zaburzenia wytrysku, brak wytrysku, zmęczenie. Niezbyt często: zwiększenie łaknienia, zwiększenie masy ciała, agresja, depersonalizacja, omamy, mania, omdlenia, rozszerzenie źrenic, bradykardia, tachykardia, pokrzywka, łysienie, wysypka, plamica, reakcje nadwrażliwości na światło, zatrzymanie moczu, nadmierne krwawienie miesiączkowe, obrzęk. Rzadko: hiponatremia, drgawki typu grand mal, dyskineza, zaburzenia smaku, krwawienie, zapalenia wątroby, gorączka. Częstość nieznana: trombocytopenia, reakcje nadwrażliwości, reakcje anafilaktyczne, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, hipokaliemia, napady paniki, bruksizm, niepokój ruchowy, myśli samobójcze, zachowania samobójcze, drgawki, zespól serotoninowy, objawy pozapiramidowe, akatyzja, zaburzenia ruchu, zaburzenia widzenia, wydłużenie odstępu QT w EKG, komorowe zaburzenia rytmu serca (w tym torsade de pointes - szczególnie u kobiet z hipokaliemią lub z występującymi czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT lub innymi chorobami serca), niedociśnienie ortostatyczne, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego (w tym krwotok odbytniczy), nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych, wybroczyny, obrzęk naczynioruchowy, plamienie międzymiesiączkowe; mężczyźni - priapizm, mlekotok. Badania epidemiologiczne prowadzone głównie z udziałem pacjentów w wieku ≥50 lat wskazują na zwiększone ryzyko złamań kości u pacjentów otrzymujących jednocześnie selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (TLPD). Przerwanie leczenia cytalopramem (zwłaszcza nagłe) często prowadzi do wystąpienia objawów odstawienia - do najczęstszych reakcji należą: zawroty głowy, zaburzenia czucia (w tym również parestezje), zaburzenia snu (w tym bezsenność i intensywne marzenia senne), pobudzenie lub lęk, nudności i (lub) wymioty, drżenie, splątanie, pocenie się, ból głowy, biegunka, kołatanie serca, chwiejność emocjonalna, drażliwość i zaburzenia widzenia.

Ciąża i laktacja

Nie stosować w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne i dokładnie został rozważony stosunek korzyści do ryzyka. Należy obserwować noworodki matek, które przyjmowały cytalopram aż do późnego okresu ciąży (zwłaszcza w III trymestrze). Należy unikać gwałtownego przerywania leczenia podczas ciąży. U noworodków, których matki przyjmowały leki z grupy SSRI lub SNRI w późnym okresie ciąży, mogą wystąpić następujące objawy: zespół zaburzeń oddechowych, sinica, bezdech, drgawki, wahania ciepłoty ciała, trudności z przyjmowaniem pokarmu, wymioty, hipoglikemia, wzmożone lub zmniejszone napięcie mięśniowe, nadreaktywność, drżenie, nerwowość, drażliwość, letarg, ciągły płacz, senność i trudności w zasypianiu- objawy te mogą być spowodowane zarówno działaniem serotoninergicznym, jak i zespołem odstawienia; w większości przypadków powikłania występują natychmiast lub wkrótce po porodzie (<24 h). Wyniki badań epidemiologicznych wskazują, że stosowanie SSRI u kobiet w ciąży, zwłaszcza w III trymestrze, może zwiększać ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego u noworodka (PPHN). Cytalopram przenika do mleka kobiecego - zakłada się, że karmione piersią niemowlę otrzymuje ok. 5% dawki dobowej (w mg/kg mc.) przyjmowanej przez matkę w przeliczeniu na masę ciała; nie obserwowano żadnego lub tylko nieznaczny wpływ leku na niemowlę - zaleca się ostrożność. Badania na zwierzętach wykazały, że cytalopram może wpływać na jakość nasienia; z opisów przypadków zastosowania niektórych leków z grupy SSRI u ludzi wynika, że działanie to jest przemijające.

Uwagi

Cytalopram ma niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Leki działające na OUN mogą osłabić zdolność oceny i reakcji na nagłe sytuacje - zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Przeciwwskazane jest stosowanie cytalopramu z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, leki przeciwpsychotyczne (np. pochodne fenotiazyny, pimozyd, haloperydol), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre leki przeciwbakteryjne (np. sparfloksacyna, moksyfloksacyna, erytromycyna i.v., pentamidyna), leki przeciwmalaryczne (zwłaszcza halofantryna), niektóre leki przeciwhistaminowe (astemizol, mizolastyna). Przeciwwskazane jest stosowanie cytalopramu z pimozydem, ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia pimozydu we krwi i wystąpienia zaburzeń rytmu serca (wąski indeks terapeutyczny pimozydu). Opisywano przypadki zespołu serotoninowego, czasami zakończonego zgonem, u pacjentów otrzymujących SSRI w skojarzeniu z inhibitorami MAO, w tym z nieodwracalnym selektywnym inhibitorem MAO-B (selegiliną) oraz z odwracalnymi inhibitorami MAO (linezolidem i moklobemidem) oraz u pacjentów, u których ostatnio odstawiono lek z grupy SSRI i wprowadzono do leczenia inhibitor MAO. Istnieją także doniesienia o przypadkach zespołu serotoninowego podczas stosowania cytalopramu z buspironem. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie cytalopramu i inhibitorów MAO, w tym selegiliny w dawkach >10 mg/dobę. Cytalopramu nie należy podawać przez 14 dni od zakończenia stosowania nieodwracalnych inhibitorów MAO, a w przypadku odwracalnych inhibitorów MAO - po czasie określonym w ChPL danego leku. Leczenie inhibitorami MAO można rozpocząć po 7 dniach od zaprzestania podawania cytalopramu. Przeciwwskazane jest stosowanie z linezolidem, chyba że istnieje możliwość ścisłej obserwacji i monitorowania ciśnienia krwi. Badanie interakcji z jednoczesnym zastosowaniem cytalopramu i selegiliny w dawce 10 mg/dobę, nie wykazało znaczących klinicznie interakcji - zachować ostrożność. Stosowanie cytalopramu z innymi lekami o działaniu serotoninergicznym, takimi jak: lit, tryptofan, agoniści 5-HT (tryptany), tramadol oraz preparaty zawierające ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) może także prowadzić do nasilenia działań związanych z przekaźnictwem 5-HT - nie zaleca się takich połączeń. W przypadku konieczności stosowania z litem należy kontynuować rutynową kontrolę stężenia litu we krwi. Ze względu na ryzyko krwawienia zachować ostrożność u pacjentów leczonych jednocześnie lekami przeciwzakrzepowymi, lekami wpływającymi na czynność płytek krwi (takimi jak np. NLPZ, kwas acetylosalicylowy, dipirydamol i tyklopidyna) lub inne leki, które mogą zwiększać ryzyko krwawienia (np. atypowe leki przeciwpsychotyczne, fenotiazyny, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne). Nie ma badań klinicznych, które określiłyby ryzyko lub korzyści skojarzonego stosowania elektrowstrząsów i cytalopramu. Ze względu na ryzyko drgawek zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania z lekami, które obniżają próg drgawkowy, np. lekami przeciwdepresyjnymi (trójpierścieniowymi, SSRI), neuroleptykami (fenotiazynami, tioksantenami i butyrofenonami), meflochiną, bupropionem i tramadolem. Konieczne jest zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego stosowania leków wywołujących hipokaliemię i (lub) hipomagnezemię, ze względu na ryzyko złośliwych arytmii. Cytalopram jest metabolizowany z udziałem CYP2C19 (ok. 38%), CYP3A4 (ok. 31%) i CYP2D6 (ok. 31%); prawdopodobieństwo wystąpienia interakcji farmakokinetycznych jest bardzo małe, gdyż zmniejszenie aktywności jednego z enzymów może być kompensowane przez działanie innego izoenzymu. Stosowanie z ketokonazolem (silnym inhibitorem CYP3A4) nie zmienia właściwości farmakokinetycznych cytalopramu. Cymetydyna (inhibitor CYP2D6, CYP3A4 i CYP1A2) powodowała nieznaczne zwiększenie średniego stężenia cytalopramu w stanie stacjonarnym - zaleca się zachowanie ostrożności, może być konieczne dostosowanie dawki. Jednoczesne stosowanie escytalopramu (aktywnego enancjomeru cytalopramu) z omeprazolem (inhibitorem CYP2C19) powodowało umiarkowane (ok. 50%) zwiększenie stężenia escytalopramu we krwi - zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania cytalopramu z inhibitorami CYP2C19, tj. omeprazol, ezomeprazol, fluwoksamina, lanzoprazol, tyklopidyna; może być konieczne zmniejszenie dawki cytalopramu zależnie od działań niepożądanych obserwowanych podczas skojarzonego leczenia. Jednoczesne stosowanie cytalopramu i metoprololu (substrat CYP2D6) powodowało 2-krotne zwiększenie stężenia metoprololu we krwi; nie obserwowano klinicznie istotnego wpływu na ciśnienie tętnicze krwi i rytm serca. Zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania cytalopramu i leków, które są metabolizowane głównie przez CYP2D6 i mają niski indeks terapeutyczny (tj. metoprolol, flekainid, propafenon stosowane w niewydolności serca) lub niektórymi lekami działającymi na OUN, które metabolizowane są głównie przez CYP2D6 (np. leki przeciwdepresyjne, takie jak dezypramina, klomipramina i nortryptylina, lub leki przeciwpsychotyczne, jak rysperydon, tiorydazyna i haloperydol); może być konieczne dostosowanie dawkowania. W porównaniu do innych SSRI uznanych za silne inhibitory, cytalopram i demetylocytalopram w minimalnym stopniu hamują aktywność CYP2C9, CYP2E1 i CYP3A4, a słabo hamują CYP1A2, CYP2C19 i CYP2D6. Nie obserwowano żadnych zmian lub niewielkie, nieistotne klinicznie zmiany, gdy cytalopram stosowano z substratami CYP1A2 (klozapiną i teofiliną), CYP2C9 (warfaryną), CYP2C19 (imipraminą i mefenytoiną), CYP2D6 (sparteiną, imipraminą, amitryptyliną, rysperydonem) oraz CYP3A4 (warfaryną, karbamazepiną i jej metabolitem-epoksydem karbamazepiny oraz triazolamem). Nie wykazano wpływu na stężenie ani cytalopramu, ani imipraminy, chociaż obserwowano zwiększone stężenie dezypraminy (głównego metabolitu imipraminy). Po jednoczesnym podaniu dezypraminy i cytalopramu obserwowano zwiększenie stężenia dezypraminywe krwi; może być konieczne zmniejszenie jej dawki. Nie obserwowano interakcji farmakokinetycznych między cytalopramem i lewomepromazyną ani digoksyną, co wskazuje, że cytalopram nie pobudza ani nie hamuje P-glikoproteiny. Nie wykazano interakcji farmakodynamicznych ani farmakokinetycznych między cytalopramem i alkoholem, jednak nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia cytalopramem. Nie wykazano interakcji z pokarmem.

Cena

PRAM, cena 100% 15.99 zł

Preparat zawiera substancję: Citalopram

Lek refundowany: NIE
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."