Multimel N7-1000 E

1 worek 1000 ml zawiera 400 ml 20% roztworu glukozy, 400 ml 5,5% roztworu aminokwasów, 200 ml 10% emulsji tłuszczowej. 1 worek 1500 ml zawiera 600 ml 20% roztworu glukozy, 600 ml 5,5% roztworu aminokwasów, 300 ml 10% emulsji tłuszczowej. 1 worek 2000 ml zawiera 800 ml 20% roztworu glukozy, 800 ml 5,5% roztworu aminokwasów, 400 ml 10% emulsji tłuszczowej. 1000 ml emulsji zawiera: komora z aminokwasami (400 ml) - 8,28 g alaniny, 4,6 g argininy, 4,12 glicyny, 1,92 g histydyny, 2,4 g izoleucyny, 2,92 g leucyny, 2,9 g chlorowodorku lizyny (co odpowiada 2,32 g lizyny), 1,6 g metioniny, 2,24 g fenyloalaniny, 2,72 g proliny, 2 g seryny, 1,68 g treoniny, 0,72 g tryptofanu, 0,16 g tyrozyny, 2,32 g waliny, 2,45 g trójwodnego octanu sodu, 2,14 g pięciowodnego glicerofosforanu sodu, 1,79 g chlorku potasu, 0,45 g sześciowodnego chlorku magnezu; komora z glukozą (400 ml) - 176 g jednowodnej glukozy (co odpowiada 160 g bezwodnej glukozy) i 0,3 g dwuwodnego chlorku wapnia; komora z lipidami zawiera 40 g oczyszczonego oleju z oliwek (ok. 80%) i oczyszczonego oleju sojowego (ok. 20%). Wartość energetyczna: 1200 kcal. Osmolarność: 1450 mOsmol/l.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Multimel N7-1000 E 4 worki 2000 ml, emulsja do inf.

Amino acids,

Dextrose,

Fats,

Electrolytes

2019-04-05

Działanie

Preparat do żywienia pozajelitowego zawierający azot (15 L-aminokwasów, w tym 8 niezbędnych) oraz składniki energetyczne - glukoza i niezbędne kwasy tłuszczowe. Azot i energia są niezbędne do prawidłowej czynności wszystkich komórek organizmu oraz są ważne dla syntezy białek, wzrostu, gojenia ran, funkcjonowania układu odpornościowego, mięśni i wielu innych czynności komórkowych. W skład preparatu wchodzą również elektrolity.

Dawkowanie

Dożylnie. Dawkowanie zależy od wydatku energetycznego, masy ciała, wieku i stanu klinicznego pacjenta, możliwości metabolizowania składników preparatu oraz od dodatkowych składników energetycznych lub białek podawanych doustnie/dojelitowo. Dorośli: maksymalna dawka dobowa wynosi 36 ml/kg mc. co odpowiada 1,44 g aminokwasów, 5,76 g glukozy, 1,44 g tłuszczów, 1,15 mmoli sodu, 0,86 mmoli potasu/kg mc. tj. 2520 ml emulsji dla pacjenta ważącego 70 kg. Dzieci >2 lat: maksymalna dawka dobowa wynosi 75 ml/kg mc. co odpowiada 3 g aminokwasów, 12 g glukozy, 3 g tłuszczów, 2,4 mmoli sodu, 1,8 mmoli potasu/kg mc. Nie należy przekraczać dawki 3 g aminokwasów/kg mc./dobę i (lub) 17 g glukozy/kg mc./dobę i (lub) 3 g tłuszczów/kg mc./dobę, z wyjątkiem szczególnych przypadków. Preparat podawać dożylnie wyłącznie przez żyłę centralną. Zalecany czas trwania wlewu wynosi 12-24 h. Szybkość wlewu powinna być zwiększana stopniowo w trakcie pierwszej godziny podawania. Nie należy przekraczać szybkości wlewu 1,5 ml/kg mc./h tj. 0,06 g aminokwasów, 0,24 g glukozy i 0,06 g tłuszczów/kg mc./h. W przypadku wprowadzania dodatkowych składników, przed podaniem należy zmierzyć ostateczną osmolarność mieszaniny.

Wskazania

Odżywianie pozajelitowe dorosłych i dzieci w wieku powyżej 2 lat w przypadkach, gdy odżywianie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niedostateczne lub przeciwwskazane.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na białko jaja, soi, orzeszków ziemnych lub na którąkolwiek substancję czynną lub pomocniczą leku. Wrodzone wady metaboliczne przemiany aminokwasów. Ciężka hiperlipidemia lub ciężkie zaburzenia metabolizmu tłuszczów z występowaniem hipertriglicerydemii. Ciężka hiperglikemia. Patologicznie podwyższone stężenia w osoczu sodu, potasu, magnezu, wapnia i (lub fosforu). Wcześniaki, niemowlęta i dzieci w wieku poniżej 2 lat, ponieważ nieodpowiedni jest stosunek wartości energetycznej do zawartości azotu, oraz dostarczana ilość energii.

Środki ostrożności

Należy zachować ostrożność u pacjentów z podwyższoną osmolarnością, niewydolnością nadnerczy, niewydolnością serca lub zaburzeniami płuc, niewydolnością wątroby (ryzyko rozwoju lub nasilenia zaburzeń neurologicznych związanych z hiperamonemią; należy regularnie przeprowadzać badania, w szczególności stężenie glukozy, elektrolitów i triglicerydów we krwi), niewydolnością nerek, szczególnie w przypadku występowania hiperkaliemii (ryzyko rozwoju lub nasilenia kwasicy metabolicznej oraz hiperazotemii; należy monitorować stan płynów, elektrolitów i stężenie triglicerydów), zaburzeniami krzepnięcia i niedokrwistością (należy monitorować morfologię krwi i parametry krzepliwości), kwasicą metaboliczną (nie zaleca się podawania wodorowęglanów; należy regularnie przeprowadzać badania kliniczne i laboratoryjne), cukrzycą (należy monitorować stężenie glukozy we krwi i w moczu, ketonurię i w razie potrzeby dostosować dawkowanie insuliny), hiperlipidemią (należy regularnie przeprowadzać badania kliniczne i laboratoryjne) oraz zaburzeniami metabolizmu aminokwasów. Podczas stosowania preparatu konieczna jest dodatkowa podaż witamin i pierwiastków śladowych. Przed rozpoczęciem wlewu należy skorygować ciężkie zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, ciężkie stany przeciążenia płynami oraz ciężkie zaburzenia metaboliczne. Przez cały okres leczenia należy monitorować równowagę wodno-elektrolitową, osmolarność surowicy, stężenie triglicerydów w surowicy (pomiaru dokonywać nie wcześniej niż po 3 h ciągłego wlewu), równowagę kwasowo-zasadową, stężenie glukozy we krwi, przeprowadzać testy czynnościowe wątroby i nerek, testy krzepnięcia i liczby komórek krwi, w tym płytek krwi, a także kontrolować zdolność organizmu do usuwania tłuszczów. Jeśli ilość przyjmowanych substancji odżywczych nie jest dostosowana do potrzeb pacjenta lub pojemność metaboliczna któregokolwiek ze składników żywieniowych nie jest dokładnie oceniona mogą wystąpić nieprawidłowości metaboliczne. W przypadku podejrzenia nieprawidłowości w metabolizmie tłuszczów, zaleca się codzienne wykonywanie pomiaru stężenia triglicerydów w surowicy po 5-6 h bez podawania tłuszczów. Kolejny wlew można rozpocząć dopiero wtedy, gdy stężenie triglicerydów w surowicy powróci do wartości prawidłowych. Uzupełnienie substancji odżywczych u pacjentów ciężko niedożywionych może wywołać zespół objawów z tym związanych, który charakteryzuje się przeniesieniem potasu, fosforu i magnezu do przestrzeni międzykomórkowej. Może także dojść do powstania niedoboru tiaminy i zatrzymania płynów w organizmie. Dokładna kontrola i powolne zwiększanie podaży substancji odżywczych, unikając przekarmienia może zapobiec tym komplikacjom. Pacjenci wymagający żywienia pozajelitowego często są predysponowani do powikłań infekcyjnych z powodu niedożywienia i (lub) stanu związanego z chorobą zasadniczą. Dokładne monitorowanie oznak, objawów oraz wyników badań laboratoryjnych celem wykrycia gorączki/dreszczy, leukocytozy, komplikacji technicznych związanych ze sprzętem do dostępu żylnego oraz hiperglikemii może pomóc we wczesnym rozpoznawaniu zakażenia. W przypadku wystąpienia objawów lub oznak reakcji alergicznej (np. pocenie się, gorączka, dreszcze, ból głowy, wysypka na skórze lub duszność) wlew należy natychmiast przerwać.

Niepożądane działanie

Często: nadwrażliwość, ból głowy, biegunka, azotemia, dreszcze, wybroczyny, ból, opuchnięcie, pęcherze w miejscu infuzji, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie aktywności γ-glutamylotransferazy, zwiększenie stężenia triglicerydów we krwi, zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi. Częstość nieznana: drżenie, ból brzucha, wymioty, nudności, żółtaczka cholestatyczna, cholestaza, żółtaczka, rumień, nadmierna potliwość, ból mięśniowo-szkieletowy, ból pleców, ból w klatce piersiowej, ból w kończynach, kurcze mięśni, zapalenie żył w miejscu założenia cewnika, obrzęk w miejscu iniekcji, obrzęk miejscowy, obrzęk obwodowy, gorączka, uczucie gorąca, podwyższona temperatura ciała, złe samopoczucie, zapalenie, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, zwiększenie stężenia glukozy we krwi, hiperglikemia. Zgłaszano występowanie zespołu przeciążenia tłuszczami podczas stosowania podobnych preparatów. U dzieci otrzymujących tłuszcze w postaci wlewu odnotowano przypadki małopłytkowości.

Ciąża i laktacja

Przy zaleceniu podawania emulsji kobietom w ciąży i karmiącym piersią, należy zawsze rozważyć potencjalne korzyści i ryzyko. Brak jest obecnie wystarczających danych klinicznych, by ocenić tolerancję składników preparatu u kobiet ciężarnych lub karmiących piersią.

Uwagi

Tłuszcze zawarte w tej emulsji mogą zaburzać wyniki niektórych badań laboratoryjnych (np. oznaczenia bilirubiny, dehydrogenazy mleczanowej, wysycenia tlenem, hemoglobiny krwinkowej), o ile próbki krwi zostały pobrane zanim doszło do eliminacji tłuszczów (tłuszcze są zazwyczaj eliminowane po upływie ok. 5-6 h od zaprzestania podawania).

Interakcje

Nie przeprowadzano badań interakcji. Nie wolno podawać ceftriaksonu łącznie z roztworami dożylnymi zawierającymi wapń, ze względu na ryzyko wytrącenia się soli wapniowych ceftriaksonu. Preparat zawiera witaminę K, ilość witaminy K w zalecanych dawkach preparatu nie powinna mieć wpływu na działanie pochodnych kumaryny. Z uwagi na możliwość wystąpienia pseudoaglutynacji nie wolno podawać emulsji do infuzji równocześnie z krwią, używając tego samego zestawu do infuzji. Ze względu na zawartość potasu w preparacie, należy zachować szczególną ostrożność stosując go u pacjentów leczonych diuretykami oszczędzającymi potas (np. amiloryd, spironolakton, triamteren), inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II lub lekami immunosupresyjnymi: takrolimus lub cyklosporyna, z powodu ryzyka hiperkaliemii.

Preparat zawiera substancję: Amino acids, Dextrose, Fats, Electrolytes

Lek refundowany: NIE
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."