Narkotyki twarde i miękkie: podział, rodzaje, działanie

2017-10-14 13:31 Aleksandra Urbaniak

Narkotyki dzielimy na twarde i miękkie narkotyki - ten podział na trwałe wpisał się do społecznej świadomości, choć ma charakter umowny i nie jest określony żadnymi przepisami. Za twarde uznaje się substancje psychoaktywne o najwyższym potencjale uzależniającym, m.in. heroinę i amfetaminę, natomiast do miękkich narkotyków zalicz się takie, które nie wywołują uzależnienia fizycznego, np. marihuanę.

Narkotyki twarde i narkotyki miękkie to określenia różnicujące stopień szkodliwości substancji psychoaktywnych. Często można spotkać je w literaturze dotyczącej narkomanii czy przekazach medialnych. Warto jednak zaznaczyć, że podział taki obowiązuje oficjalnie tylko w jednym kraju, Holandii, znanej ze swojego liberalnego prawa narkotykowego. W pozostałych krajach podobna klasyfikacja ma charakter umowny i nie jest regulowana prawnie.

Twarde i miękkie narkotyki – kryteria podziału

Nie jest możliwe wyznaczenie ścisłego, jednoznacznego podziału na twarde i miękkie narkotyki. Wynika to z faktu, że istnieją substancje psychoaktywne, których szkodliwość jest różnie oceniana przez specjalistów i instytucje zajmujące się problemem narkomanii. Są też organizacje, które całkowicie sprzeciwiają się wprowadzaniu jakiegokolwiek rozróżnienia na mniej i bardziej szkodliwe narkotyki argumentując, że każda substancja tego typu niesie ze sobą ogromne ryzyko dla zdrowia i życia osoby uzależnionej.

Dokonując podziału na twarde i miękkie narkotyki, najczęściej bierze się pod uwagę dwa podstawowe kryteria:

  • wywoływanie uzależnienia fizycznego – w większości przypadków uznaje się, że jeśli dana substancja powoduje występowanie fizycznych objawów abstynencyjnych (np. drżenie mięśni, nadmierna potliwość, bóle brzucha, nudności), to należy do narkotyków twardych;
  • charakter i rozmiar szkód wywoływanych przez zażywanie danej substancji – na ogół za miękkie narkotyki uznaje się środki psychoaktywne wywołujące uczucie rozluźnienia, łagodnie podwyższające nastrój lub zmieniające percepcję, natomiast do twardych zalicza się takie, które mogą wywoływać nieprzewidziane reakcje lub w dłuższej perspektywie prowadzić do poważnych szkód zdrowotnych, psychicznych i społecznych (zakażenie HIV, wyniszczenie organizmu, choroby psychiczne, utrata pracy, bezdomność prostytuowanie się w celu pozyskania środków na zakup kolejnych działek itd.).
To ci się przyda

Twarde i miękkie narkotyki a prawo Holandii

Holenderska polityka narkotykowa opiera się na podziale narkotyków na dwie grupy: 1. „substancje niosące nieakceptowane ryzyko dla zdrowia użytkownika” oraz 2. „produkty konopii”. Substancje z drugiej grupy można posiadać legalnie w ilości nie większej niż 5 g.

Choć rozwiązanie to jest często krytykowane, statystyki dotyczące narkomanii w Holandii wskazują, że taki podział zatrzymał niebezpieczny trend przechodzenia dużej liczby Holendrów z narkotyków miękkich na twarde. Dzięki tzw. coffee shopom, czyli legalnym sklepom z produktami konopi, użytkownicy marihuany mają mniejszą styczność z dilerami handlującymi substancjami o większym potencjalne szkodliwości. W efekcie Holandia cieszy się bardzo niskim przyrostem nowych użytkowników heroiny, a statystyki dotyczące konsumpcji marihuany nie odbiegają znacząco od średniej europejskiej.

Twarde narkotyki – lista

opioidy – substancje oddziałujące na receptory opioidowe w mózgu, w tym pozyskiwane z maku pospolitego opiaty:

Uznawane są za najsilniej uzależniające (już po jednym zażyciu wywołują uzależnienie psychiczne), w najkrótszym czasie prowadzą do uzależnienia fizycznego, ich stosowanie ma też najpoważniejsze następstwa – zazwyczaj powoduje choroby (HIV, wirusowe zapalenie wątroby, choroby skóry, serca, układu krążenia), wyniszcza i osłabia organizm, upośledza funkcjonowanie w społeczeństwie (osoba uzależniona całe życie podporządkowuje zdobywaniu kolejnych porcji narkotyku, przez co zaniedbuje pracę, rodzinę, obowiązki domowe, podejmuje ryzykowane zachowania, wchodzi w konflikt z prawem).

kokaina – narkotyk uznawany jest za twardy, ponieważ bardzo silnie pobudza, zwiększa pewność siebie i odsuwa wszelkie zahamowania. W ten sposób sprzyja niebezpiecznym, często irracjonalnym zachowaniom, które mogą stwarzać zagrożenie dla zdrowia i życia. Groźne dla osób uzależnionych są też objawy kokainowego „dołka”, czyli stanu po ustąpieniu działania narkotyku – należą do nich depresja, ahedonia, bezsenność, myśli samobójcze.

amfetamina – podobnie jak kokaina nie powoduje uzależnienia fizycznego, ale bardzo silnie uzależnia psychicznie. Wywołuje pobudzenie psychoruchowe, zwiększa skłonność do agresji, hamuje apetyt, zwiększa ciśnienie. Objawy te w krótkim czasie prowadzą do wyniszczenia organizmu, osłabiają serce, układ krążenia, przyczyniają się do utraty wagi. Jeszcze bardziej niebezpieczna jest pochodna amfetaminy – metamfetamina, która ma silne działanie neurotoksyczne. Jej długotrwałe zażywanie upośledza procesy myślowe, powoduje psychozy i bardzo źle wpływa na wygląd skóry, która staje się szara, sucha, z widocznymi owrzodzeniami i krostami.

To ci się przyda

Najbardziej szkodliwe narkotyki – ranking

W 2007 roku na łamach brytyjskiego pisma medycznego The Lancet opublikowano ranking substancji psychoaktywnych, które według naukowców mają największy potencjał szkodliwości. Zestawienie znacząco odbiega od podobnej klasyfikacji sporządzonej przez ONZ, w której substancje oznaczone gwiazdką (*) figurują jako niepodlegające kontroli, a więc o bardzo małym ryzyku szkodliwości.

  1. heroina
  2. kokaina
  3. barbiturany
  4. alkohol*
  5. ketamina*
  6. benzodiazepiny
  7. amfetamina
  8. nikotyna*
  9. buprenofina
  10. marihuana (w klasyfikacji ONZ zaliczona do kategorii „najbardziej niebezpieczne”)
  11. substancje wziewne*
  12. LSD (w klasyfikacji ONZ zaliczone do kategorii „najbardziej niebezpieczne”)
  13. metylofenidat
  14. anaboliki
  15. ecstasy (w klasyfikacji ONZ zaliczone do kategorii „najbardziej niebezpieczne”)

Źródło: „Wojna” z narkotykami. Raport Światowej Komisji do Spraw Polityki Narkotykowej, czerwiec 2011.

Miękkie narkotyki – lista

Choć miękkie narkotyki uznaje się za stosunkowo mniej szkodliwe, trzeba pamiętać, że mogą budzić chęć sięgnięcia po twardsze, bardziej uzależniające używki. Stąd należy traktować je jako substancje potencjalnie niebezpieczne.

marihuana – uznawana jest za narkotyk o mniejszym potencjale szkodliwości niż heroina, kokaina czy amfetamina. Faktem jest, że nie wywołuje uzależnienia fizycznego, jednak jej wpływ na psychikę jest różnie oceniany. Zwolennicy tej używki twierdzą, że marihuanę w odróżnieniu od twardych narkotyków można zażywać okazjonalnie i nie wywołuje to chęci sięgnięcia po kolejną dawkę. Z drugiej strony badania naukowe pokazują, że częste palenie marihuany powoduje trwały spadek koncentracji, zaburzenia w logicznym myśleniu, zaburzenia pamięci, spowolnienie intelektualne, a nawet może przyczyniać się do powstania schizofrenii. Dotyczy to jednak osób, które sięgają po marihuanę codziennie lub co 2-3 dni – w takich dawkach używka ta, podobnie jak alkohol, może negatywnie wpływać na stan zdrowia.

narkotyki halucynogenne:

  • ecstasy (MDMA) – ecstasy uchodzi za narkotyk okazjonalny czy też „niedzielny”, ponieważ zażywane jest najczęściej przy okazji festiwali muzycznych i imprez klubowych. Pigułki potęgują doznania słuchowe i wzrokowe, ale nie uzależniają fizycznie. Ryzyko uzależnienia psychicznego wzrasta, jeśli dana osoba spożywa ecstasy częściej niż raz na kilka tygodni;
  • LSD – jest to narkotyk, który wywołuje omamy i wyostrza percepcję. Nie stwierdzono, aby uzależniał fizycznie lub psychicznie. Mimo to przy częstym zażywaniu może powodować uszkodzenia mózgu, prowadzić do rozwoju psychoz i urojeń. U niektórych osób LSD nawet w minimalnej, jednorazowej dawce może wyzwalać stany psychotyczne i powodować myśli samobójcze;
  • grzyby halucynogenne – podobnie jak inne narkotyki z grupy halucynogenów, nie wywołują uzależnienia fizycznego. Uzależnienie psychiczne również zdarza się rzadko. Niemniej skutki spożycia grzybów halucynogennych mogą być bardzo groźne szczególnie w przypadku osób niestabilnych emocjonalnie, o rozchwianej psychice, ze skłonnościami do depresji, paranoi.

Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.

NOWY NUMER

W numerze 1/2020 "Zdrowia": leczenie zimnem, pielęgnacja skóry w onkoterapii, zimowe kontuzje, odmładzanie bez skalpela, jak zwalczyć nawyk odwlekania, specjały na świąteczny stół. Miesięcznik "Zdrowie" to pakiet rzetelnej wiedzy i praktycznych wskazówek!

Dowiedz się więcej
Miesięcznik Zdrowie 1/2020
KOMENTARZE
pseudopsycholka;)
|

Tymek, muisz iść się zgłosić do kogoś. Może ci się wydawać, że to wstyd, ale uratuje ci to życie. Poczytaj historie Adama Mioduchowskiego i oszczędź sobie tego. Po co zmarnować sobie życie kiedy możesz wyjechać zwiedzać świat, poznać zajebistych ludzi, skończyć szkołę i być szczęśliwym. Idź do kogoś dorosłego komu ufasz i pozwól innym sobie pomóc. Specjaliści wiedzą o robią, a naprawdę dla cb nie jest za późno. ;) trzymam kciuki

mefedroniarz2001
|

tak mógł, pozdrawiam.

NnN
|

Cześć.
Mam taką sytuację: znajomy parę lat temu przeszedł odwyk od opium. Było wszystko OK. Teraz znowu dziwnie się zachowuje. Czy nałóg mógł wrócić po ponad 5 latach?
Dzięki za odpowiedzi!

Tatinka
|

Skąd jestes Tymku?

kisss
|

Generalnie sytuacja jest taka,że każde narkotyki w następstwie mogą powodować ciężkie choroby, ponieważ najczęściej stosowanie miękkich narkotyków z czasem eskaluje do tych twardszych i do cięższego uzależnienia. Co w następstwie powoduje dzielenie się strzykawkami, prostytucję jako sposób zarobku na narkotyki, etc. A to już prosta droga do HIV. Warto też zauważyć, że osoby z otoczenia też tymi chorobami są zagrożone. Dlatego warto raz na jakiś czas robić testy typu Quickhivtest lub laboratorium.

K93
|

Tymek jak Twoja sytuacja? zrobiłeś coś?

Jeremy
|

Bardzo przydatne :)

edi
|

Ciśnij młody do lekarza, rodziców, nauczycieli. Pomogą Ci, nie wstydź się tylko! Zgłoś się do najmądrzejszej osoby jaką znasz i powiedz jej wszystko. Pomoże Ci nie utonąć! Powodzenia!

Tymek
|

cześć biorę narkotyki, co mam zrobić? mam 14 lat. biore morfine. POMÓŻCIE