Chłoniak Burkitta: przyczyny, objawy, leczenie

2018-06-06 14:07 Natasza Socha-Chyrzyński

Chłoniak Burkitta to złośliwy nowotwór z grupy chłoniaków nieziarniczych. Rozwija się wyjątkowo dynamicznie, dlatego tak ważna jest szybka diagnoza. Uwaga! Występuje bardzo często u dzieci i stanowi aż 7 proc. wszystkich nowotworów złośliwych u małych pacjentów. Jakie są objawy chłoniaka Burkitta i jak przebiega jego leczenie?

Spis treści

  1. Chłoniak Burkitta - objawy
  2. Chłoniak Burkitta - rozpoznanie
  3. Chłoniak Burkitta - rozwój choroby
  4. Chłoniak Burkitta - typy
  5. Chłoniak Burkitta - leczenie

Chłoniak Burkitta (ang. Burkitt lymphoma, Burkitt's tumor, malignant lymphoma, Burkitt's type, BL) to chłoniak nieziarniczy, atakujący przede wszystkim dzieci (nowotwór dziecięcy).

Odpowiedzialne za powstawanie chłoniaka Burkitta są m.in. niedobory odpornościowe wrodzone i nabyte, promieniowanie jonizujące, niektóre środki chemiczne, a także zakażenie wirusem EBV (Ebsteina- Barra).

Chłoniak Burkitta - objawy

Ponieważ guz u dziecka zajmuje najczęściej jamę brzuszną, może ono uskarżać się na bóle brzucha oraz zaburzenia łaknienia. Rodzice mogą zauważyć też powiększenie obwodu brzucha lub wyczuć masę w jamie brzusznej.

Jeśli guz nie zostanie wcześnie rozpoznany może doprowadzić do perforacji jelita, biegunki, wymiotów, nudności i zaparć.

Guz zlokalizowany w śródpiersiu wywołuje duszności i kaszlu, co ma związek z uciskaniem mas guza na drogi oddechowe.

Jeżeli guz umiejscowi się w tkance migdałków, dziecko może chrapać podczas snu, mieć trudności w przełykaniu oraz oddychaniu.

W przypadku, gdy chłoniak Burkitta zajmie węzły chłonne szyi zaobserwować można znaczne zniekształcenie jej obwodu.

Umiejscowienie się chłoniaka Burkitta w obrębie jamy ustnej często prowadzi do zmiany ułożenia zębów - ulegają one przemieszczaniu.

Chłoniak Burkitta - rozpoznanie

Po przebadaniu przez lekarza pediatrę, dziecko z podejrzeniem chłoniaka Burkitta powinno zostać skierowane na onkologię i do chirurga dziecięcego. Zalecane badania to:

Do dodatkowych badań należą:

Chłoniak Burkitta - rozwój choroby

Rozwój tego nowotworu dzieli się na cztery fazy:

  • Pojedynczy guz, który zajmuje tylko jedną okolicę węzłów chłonnych lub jeden narząd, nie występuje w śródpiersiu ani w jamie brzusznej
  • Guz obejmuje dwie grupy węzłów chłonnych lub dwa obszary inne niż węzły chłonne po jednej stronie przepony, może też występować w miejscu połączenie jelita cienkiego z grubym
  • Chłoniak zajmuje węzły lub okolice inne niż węzły po dwóch stronach przepony, może występować w jamie brzusznej, lub w śródpiersiu
  • Nowotwór obejmuje szpik kostny i ośrodkowy układ nerwowy

Chłoniak Burkitta - typy

  • Typ endemiczny spotykany jest najczęściej w Afryce tropikalnej. Regiony w jakich występuje pokrywają się w dużej mierze z tymi, na których obecna jest endemiczna malaria. W równikowej Afryce chłoniak ten należy do najczęstszych nowotworów złośliwych wieku dziecięcego, gdzie stanowi aż 75 proc. nowotworów złośliwych do 15 roku życia (dwukrotnie częściej u chłopców, niż u dziewczynek).

  • Typ sporadyczny jest typowy dla państw wysoko uprzemysłowionych, gdzie stanowi od 1 do 2 proc. wszystkich chłoniaków nieziarniczych. Mężczyźni chorują trzykrotnie częściej niż kobiety, odnotowuje się też około dziesięciokrotnie częstsze występowanie chłoniaka u rasy białej niż u Amerykanów pochodzenia afrykańskiego lub azjatyckiego. U dzieci w krajach wysokorozwiniętych obserwuje się go najczęściej około 11 roku życia.

  • Typ związany z niedoborem odporności jest spotykany najrzadziej ze wszystkich trzech typów chłoniaka Burkitta. Grupą najbardziej narażoną są chorzy na AIDS lub zakażeni wirusem HIV oraz osoby z wrodzonymi zespołami niedoborów odporności i pacjenci po przeszczepach narządów poddanych immunosupresji.

Chłoniak Burkitta - leczenie

W przypadku zdiagnozowania chłonika Burkitta należy jak najszybciej rozpocząć leczenie ogólne – chemioterapię.

Przed rozpoczęciem zabiegu pacjent dostaje kroplówkę w celu odpowiedniego nawodnienia oraz lek doustny, zapobiegający tworzenie się złogów w drogach moczowych. Postępowanie takie zapobiega zespołowi rozpadu nowotworu.

Zespół ten może wystąpić po zastosowaniu chemioterapii – na skutek działania leków komórki nowotworowe ulegają rozpadowi, a to z kolei może doprowadzić do niewydolności nerek.

Leczenie składa się z wielolekowych cykli chemioterapii. W jej skład wchodzą: prednizon, metotreksat, cyklofosfamid, winkrystyna, doksorubicyna, etopozyd oraz cytarabina.

W ramach profilaktyki zajęcia ośrodkowego układu nerwowego podaje się leki (metotreksat, cytarabinę, prednizolon) do kanału kręgowego.

Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.

NOWY NUMER

Czytaj e-wydanie! Z kodem rabatowym: "wiosna" tylko 2,50 zł za 96 stron porad o zdrowiu! Dodatkowo otrzymasz dostęp do numerów archiwalnych. W nr 4/2020 „Zdrowia m.in.: poradnik alergika, choroby zakaźne pod lupą, „młody” zawał serca, mity o recyklingu.

Dowiedz się więcej
Miesięcznik Zdrowie 4/2020
KOMENTARZE
lena
|

ja tak chodzę któryś rok z dziwnymi objawami, ból węzłów chłonnych szyi, karku, potylicy, pod obojczykami, czasami w pachwinie, też się nasila po niewielkiej ilości alkoholu, osłabienie totalne, bóle stawów, mięśni, ocieram się na zmianę to o hematologa, bo zakaźny twierdzi, że to na pewno hematologiczne a hematolog,że przyczyna tkwi w zdiagnozowanej już boreliozie, toksoplazmozie, wirusa Ebstein Barr aktywnego i CMV. od 4 miesięcy budzę się po 3 lub 4 razy w nocy zlana zimnym potem, mam dreszcze aż się trzęsę, bez gorączki, fakt wirusy zdiagnozowano, przeszłam długie leczenie antybiotykami, ale cały czas coś mi się tu nie zgadza, miesza się obraz chorób wywołanych przez te drobnoustroje ale teraz na tyle źle się czuję, że sama na własny koszt zrobię dodatkowe badania. Szkoda, że lekarze zwalają jeden na drugiego. Coś wychodzi, więc ok, mamy chorobę a ja czuję, tak jakby to nie było wszystko, ostatnio też bardzo schudłam. Wczytuję się w Wasze komentarze, bo pomimo diagnoz: boreliozy, toksoplazmozy, EBV, CMV, wymieszania się obrazów choroby coś mi cały czas nie pasuje. Raz autorytet onkologii w Poznaniu na podstawie badań powiedział mi wprost, że już poszło na szpik, ale hematolog bał się robić biopsję, wszystkie badania włącznie z cytometrią przepływową były dziwne. Jedne odchylenia jednoznaczne, to znowu jakieś inne parametry nie pasowały. Jakoś jeszcze żyję, albo to już nie ja tylko zespół chodzących i odradzających się drobnoustrojów. Wszystko się wymieszało, Dziękuję,

uki22
|

trzeba być dobrej myśli że wszystko będzie dobbrze wspójczuje tym osobą co mają raka serdecznie pozdrawiam