Wirus HIV. Jak wyglądają pierwsze objawy zakażenia HIV?

Objawy HIV można z łatwością przeoczyć lub pomylić z grypą. Pierwsze oznaki zakażenia pojawiają się do sześciu tygodni po wniknięciu wirusa, który później przechodzi w stan uśpienia i pozostaje w nim nawet do dziesięciu lat. Dopiero po długim czasie od zakażenia pojawiają się pierwsze oznaki upośledzenia odporności. Jakie są pierwsze objawy HIV?

Spis treści

  1. Wczesne objawy HIV
  2. Wirus HIV - objawy w stanie utajenia
  3. HIV nie musi skończyć się AIDS

Wirus HIV latami może nie dawać żadnych objawów, jednak niedługo po jego wniknięciu do organizmu mogą, ale nie muszą, pojawić się bardzo niespecyficzne symptomy, które z łatwością można pomylić z pospolitą grypą. Ludzki wirus upośledzenia odporności ma destrukcyjny wpływ na układ immunologiczny i wraz z czasem upływającym od zakażenia sieje coraz większe spustoszenie w organizmie, aż w końcu ciało osoby zakażonej nie jest w stanie obronić się przed niewielkimi infekcjami.

Jak wygląda test na HIV?

Wczesne objawy HIV

Do sześciu tygodni od wniknięcia wirusa HIV do organizmu mogą pojawić się objawy łatwe do pomylenia z inną infekcją. Objawami tymi są:

Rzadziej, bo u mniej niż 1/5 badanych, pojawia się również zatkany nos. Zazwyczaj symptomy te, jeśli wystąpią, utrzymują się przez dwa tygodnie, jednak w niektórych przypadkach mogą utrzymywać się nawet do dziesięciu tygodni.

Inaczej te objawy zakażenia HIV nazywa się objawami ostrej choroby retrowirusowej, co jest związane bezpośrednio z intensywną replikacją wirusa niedługo przed przejściem w stan utajenia. W tym czasie osoba zainfekowana wirusem HIV jest wyjątkowo zakaźna.

Wirus HIV - objawy w stanie utajenia

Wirus HIV po okresie intensywnej replikacji przechodzi w stan utajenia, w którym może trwać nawet dziesięć lat. Nie oznacza to, że w tym okresie osoba zakażona nie może przenosić patogenu na innych. Właśnie z tego powodu testy na HIV są tak istotne – można nie wiedzieć, że jest się chorym i wciąż zakażać partnerów i/lub partnerki seksualne, przenieść wirusa na dziecko podczas porodu i/lub karmienia piersią czy podczas przypadkowego kontaktu z krwią.

W czasie utajenia wirusa HIV raczej nie występują żadne objawy, osoba zakażona czuje się dobrze, jednak w tym czasie retrowirus nie próżnuje. Replikuje się i powoli spada ilość limfocytów i funkcje układu odpornościowego zostają zaburzone.

Pod koniec okresu utajenia może pojawić się powiększenie różnym węzłów chłonnych. Kiedy ten okres minie, zaczynają się zakażenia oportunistyczne. Oznacza to, że organizm powoli traci zdolność obrony przed infekcjami. Zwiększa się też prawdopodobieństw wystąpienia nowotworów. Dopiero gdy ten stan się pogłębia stwierdza się AIDS, czyli zespół nabytego niedoboru odporności.

materiał partnera
HIV to nie wyrok: zrób test, podejmij leczenie

Wcześnie zdiagnozowane osoby HIV-pozytywne, poddane leczeniu, mogą cieszyć się równie długim życiem, co osoby HIV-negatywne. To jak życie z inną chorobą przewlekłą - trzeba się leczyć, ale można też pracować, budować bliskie relacje, mieć rodzinę.

Możliwości leczenia osób seropozytywnych wciąż się rozszerzają. Stosowanie terapii antyretrowirusowej poprawia stan zdrowia i odporność osób zakażonych, zapobiega rozwojowi AIDS oraz powoduje obniżenie poziomu wiremii, czyli ilości wirusa we krwi, do poziomu niewykrywalnego. Powstają także rozwiązania, które umożliwiają zmniejszenie rocznej liczby dawek leków z 365 do 12, a nawet 6.

Czytaj też: Czym różni się HIV od AIDS

HIV nie musi skończyć się AIDS

Bezpieczny seks może ochronić przed zakażeniem wirusem HIV. Poddawanie się anonimowym i bezpiecznym testom w tym kierunku pozwala na wczesne wykrycie infekcji i rozpoczęcie leczenia, które zatrzymuje postęp choroby.

Współczesne metody terapii sprawiają, że osoby HIV-pozytywne mogą nie przenosić wirusa dalej, w imię zasady niewykrywalny=niezakaźny.

Podczas sumiennej terapii lekami przeciwretrowirusowymi (ARV) ilość kopii wirusa może zmniejszyć się do 200</1 ml krwi. W takim stanie osoba zakażona nie przeniesie HIV dalej, np. na swoich partnerów/partnerki seksualne. Staje się również mniej podatna na infekcje oraz inne komplikacje, do których doprowadza wirus. Zmniejsza się także prawdopodobieństwo przeniesienia HIV z matki na dziecko podczas porodu.

Leczenie HIV w Polsce, w tym leczenie poekspozycyjne (czyli takie, które stosuje się po kontakcie z wirusem, aby zapobiec jego replikacji), jest w pełni refundowane.

Czytaj też:

Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.