Dzieci z ZESPOŁEM ASPERGERA

15 komentarze
Autor: Katarzyna Bonda

Rodzą się zdrowe i pulchniutkie. Gdy rosną, wykazują wybitne zdolności. I nagle cofają się w rozwoju. Stają się agresywne, nie potrafią się bawić, przeszkadzają w lekcjach. Matki zaczynają wędrówkę po specjalistach i... Internecie. Moje dziecko ma zespół Aspergera mówią lekarzowi rodzinnemu, który wybałusza oczy, bo nie wie, co to jest.

Siedzisz w ławce pod tablicą. Masz "być grzecznym". Dzwonek na przerwę. Masz wrażenie, że pękną ci bębenki. Światło jarzeniówki wypala ci dziurę w głowie. Chowasz się pod ławkę. Gdy przerwa mija, odczuwasz ulgę, bo zapada cisza i znów wszystko jest przewidywalne. Gdy nauczycielka zaczyna krzyczeć, zwijasz się w kłębek, kiwasz się w rytm jej krzyku i jęczysz. Nie możesz znieść bólu. Uciekasz na oślep. Gonią cię wyzwiska i groźby nauczycielki. Tak czują się dzieci z zespołem Aspergera. Po raz pierwszy ten rodzaj zaburzeń został opisany w 1944 r. przez austriackiego psychiatrę Hansa Aspergera. Ale dopiero w latach 80. rozpoczęła się światowa dyskusja na ten temat. Krąży stereotyp, że te dzieci to mali geniusze pozbawieni emocji. Niewiele w tym prawdy. Rzadko się zdarza, by dzieci z Aspergerem wykazywały wybitne uzdolnienia, choć mają dobry potencjał intelektualny, lepszy niż większość dzieci z autyzmem. Dla nauczycielki nie byłbyś dzieckiem niepełnosprawnym. Wyglądasz przecież normalnie. Masz dwie zdrowe ręce, dwie sprawne nogi, na twojej twarzy nie widać żadnej choroby genetycznej. Masz zdolności. Jesteś po prostu niegrzeczny. NIE-WY-CHO-WA-NY!

Czym się różni autyzm od zespołu Aspergera?

Objawy obu chorób są bardzo podobne, także geneza powstania. Zakłada się, że te dwa rodzaje zaburzeń różnią się od siebie w dwóch kluczowych kwestiach. U 75 proc. (dane światowe, polskich badań nie ma) osób z autyzmem występuje też niepełnosprawność intelektualna. Natomiast osoby z zespołem Aspergera rozwijają się prawidłowo.

Zdaniem eksperta
prof. Ewa Pisula, psycholog, ekspert w dziedzinie autyzmu i zespołu Aspergera, UW,

Zwykle zespół Aspergera rozpoznaje się po skończeniu przez dziecko 11 lat, ale czasem diagnozę stawia się dużo później. A tylko wczesne wykrycie umożliwia nauczenie chorego umiejętności potrzebnych do życia w społeczeństwie. Jeśli dziecko nie otrzyma wsparcia, to nie nauczy się iść przez życie samodzielnie. Pozostawione samo sobie czuje się odrzucone i bezradne, popada w depresję, ma niską samoocenę, czuje się gorsze. Zdarzają się próby samobójcze. Nasilają się zaburzenia lękowe. Te dzieci nie są agresywne z natury. Agresywne zachowanie to zwykle wynik ich ogromnej frustracji.

Anna: "Mam "Aspergera", musisz mi wybaczyć"

16-letni Bartek, syn Anny Jakubowskiej, od dziecka był indywidualistą. Ale Bartek nie mówił, nie reagował na słowa mamy, która podejrzewała głuchotę. W 2. roku życia Bartka zdiagnozowano: ma autyzm. Ale chłopiec świetnie się rozwijał. Chodził do szkoły integracyjnej i łatwo nawiązywał kontakty. Dobrze się uczył, w wieku 4 lat już czytał, pisał. Ale zabierał głos nieproszony, krzyczał, biegał po klasie. Przypadkiem spotkała matkę chłopca z zespołem Aspergera. Anna zauważyła podobieństwa. Specjalista potwierdził diagnozę. Bartek znalazł w gazecie tekst o geniuszach z zespołem Aspergera, dopasował objawy i triumfującym tonem oznajmił matce: "Jestem Asperger, geniusz. To dlatego jestem trochę inny i stwarzam problemy. Musisz mnie zaakceptować". Od tej chwili "Asperger" tłumaczy wszystko: Bartek nie chce odkurzać, bo ma "Aspergera", kłóci się z bratem, nie sprząta własnego pokoju - bo ma "Aspergera". Do tego wszystkiego pojawiły się zachowania kompulsywne. Nie może np. po prostu zamknąć drzwi, tylko pięć razy poprawia klamkę. Anna znosi to z bohaterską miną. Rozmawia z nim jak ze zwariowanym naukowcem.

Gdzie szukać pomocy

Gdzie szukać pomocy

Jeśli mówią, że masz niegrzeczne dziecko, a ono nie nawiązuje kontaktów rówieśniczych, jest zbyt lękliwe bądź aktywne, o swoich zainteresowaniach mówi obsesyjnie, posiada niezwykłą jak na swój wiek wiedzę, sprawiają mu trudność proste czynności, czasami się wyłącza, jakby cię nie słyszało, jest nadwrażliwe na zapachy, dźwięki, smaki skontaktuj się ze Stowarzyszeniem Pomocy Dzieciom z Ukrytymi Niepełnosprawnościami im. H. Aspergera "Nie-Grzeczne dzieci" (tel. 0-887 05 93 43 ).

Bożena: "To pani wina, źle go pani wychowała!"

- Często słyszałam: Trzeba mu wlać -  zwierza się Bożena Rossa, mama 14-letniego Stefana. Zanim dowiedziała się, co mu jest, był wstyd, wyzwiska, trauma a nawet półroczny pobyt dziecka w szpitalu psychiatrycznym. Kiedy pytała lekarza, dlaczego syn tak słabo mówi, wzruszał ramionami. "To u chłopców normalne". I wpisywał, że rozwija się świetnie. Ale intuicja podpowiadała Bożenie coś innego. Czytała mu książeczki - zero zainteresowania. - Synku, patrz, ptaszek leci - zero zainteresowania. A w przedszkolu istny szatan: tu popchnąć kolegę, tam zmiażdżyć zabawkę. Wychowawczyni wciąż powtarzała: "Coś z nim jest nie tak. Nie umie bawić się w grupie, rysować, malować, lepić". Rówieśnicy odrzucili Stefana. Stał się też kozłem ofiarnym. A nie umiał się bronić. Chłopiec został poddany psychoanalizie i trafił na pół roku do zakładu psychiatrycznego. Ale było coraz gorzej. W końcu Bożena na amerykańskich stronach o autyzmie znalazła objawy syna. I trafiła do Fundacji Synapsis. - Kiedy potwierdzili moją diagnozę, poczułam ulgę. W końcu umiałam nazwać problem, który tyle lat rujnował nam życie. I w końcu wiedziałam, jak mu pomóc.

Ostatnio dodane na forum
zobacz wszystkie »
 
 
Nie zarejestrowany, 07.01.2011 17:31
moj syn jest takim niegrzecznym dzieckiem,ale zastanawiam sie nad tym czy w tych wszystkich objawach sa tez dni kiedy takie dzieci sa grzeczne? bo po takich atakach szalu bywa tak ze nawet 2 tygodnie jest cichy i spokojny do tego nie ma problemu z nauka.bylam u psychiatry z nim podejrzewa nadpobudliwosc ale czy to mozliwe?
Nie zarejestrowany, 22.08.2010 14:36
Rodzicom, którzy zamiast poszukiwać pomocy u psychologów chcieliby zainteresować czymś swoje pociechy i nawiązać z nimi bliższy kontakt polecam odwiedzenie strony www.jazon.biz.pl . Organizują oni wczasy, wycieczki a właściwie organizują na nich czas rodzicom i dzieciom właściwie w każdym wieku pozwalając odbudować zaufanie, utracone więzi, rozwijając spostrzegawczość i umiejętność kreatywnego myślenia oraz pracę w grupie.
 

Ilona: "Mówić o dzieciach z zespołem Aspergera. Uczyć tolerancji"

- Nie ma dwóch takich samych dzieci z zespołem Aspergera - przekonuje Ilona Rzemieniuk, mama wybitnie uzdolnionego 7,5-letniego Adama. Interesuje się historią, językami, astronomią. W wieku 2 lat znał alfabet i cyfry. Gdy skończył 4, płynnie czytał. Angielskiego nauczył się z komputera. Kiedyś logopeda powiedziała: "Jeśli się nie podciągnę w angielskim, dalsze lekcje będą niemożliwe". Na szczęście Adam zainteresował się astronomią i czarną dziurą. - Życie z takim dzieckiem to prawdziwe wyzwanie. Jak najwcześniej należy z nim pracować. Pozostawiony sam sobie może zamknąć się i skończyć przed komputerem. Ale jeśli otrzyma pomoc w odpowiednim czasie, może zostać nawet naukowcem. Będzie się czuł dobrze wszędzie, gdzie liczy się konkret i rutynowe czynności - wyjaśnia Ilona. Aby pomóc rodzicom, założyła stowarzyszenie "Nie - Grzeczne Dzieci". Chce edukować społeczeństwo, mówić o "Aspergerze", dzielić się doświadczeniami. - Autyzm budzi w szkołach obawy. Chcemy to zmieniać, pokazywać, że nie wszystko jest takie straszne. Wystarczy wiedzieć, jak z takim dzieckiem postępować. I chociaż próbować je zrozumieć. 

Dziękujemy Fundacji SYNAPSIS za pomoc w realizacji reportażu.

fb udostępnij tweet udostępnij g+ udostępnij print wydrukuj
Zobacz także
Zdjęcia: Kalbar

Aktualizacja: 20.03.2014

Komentarze (1 - 10 z 15)
Angela, 10.10.2014 13.06
» zgłoś nadużycie » ODPOWIEDZ
Witam! mam 19 lat. Obecnie uczę się w szkole policealnej w kierunku Terapeuty zajęciowego. Na zajęciach z podstaw psychologii mówiliśmy o AS i praktycznie wszystkie objawy pokrywają się z tym, co obserwuje od wczesnego dzieciństwa u siebie. Czy jest to możliwe, aby żaden psycholog u którego nie zdiagnozował tego poprawnie? W grę wchodzi jeszcze to, że przy porodzie doznałam lewostronnego porażenia, głównie splotu barkowego ale było to też porażenie mózgowe dziecięce - obecnie nie mam zmian w mózgu, które zwykle występują przy Autyzmie, jednak chciałabym się dowiedzieć, czy samo porażenie mózgowe również mogło spowodować tę chorobę? Tak jak pisałam wcześniej - objawy pasują idealnie, jednak zmian w mózgu nie mam. Czy ktoś może mi pomóc i powiedzieć mi, co mogłabym z tym dalej zrobić?
 
krzysztof, 18.10.2013 15.37
» zgłoś nadużycie » ODPOWIEDZ
tglSzanowna pani Anno, mam tez 16 letniego chlopca z za , przestal chodzic do liceum , strasznie boimy sie roznego rodzaju konsekwencji za niechodzenie do szkoly , wszedzie jestesmy straszeni karami , prosze nam pomoc , co my jako rodzice mozemy jeszcze cos zrobic aby dziecku pomoc , doszlo juz do tego ze ja jako ojciec dziecka prawie nie spie a jesli juz zasne , mam sny ze nam zabieraja dziecko do osrodka , a wiemy ze dziecko w zadnym takim osrodku nie wytrzyma tak fizycznie jak i psychicznie , jesli zechcialaby pani laskawie do nas zadzwonic na tel prywatny 505 580 572 bylibysmy bbbbbbb wdzieczni , poniesiemy tez rzecz jasna KOSZTY TELEFONICZNE, ba chcialbym jeszcze dodac , ze jestem juz tak zdeterminowany , iz aby chronic dziecko gotowy jestem rozwazyc sprawe rezygnacji z obywatelstwa polskiego a to w tym celu aby dziecko podlegalo prawu unijnemu w zatresie obowiazku szkolnego , np nw Anglii jest to podobno max granica 16 lat ,
 
Ania, 17.10.2013 11.54
» zgłoś nadużycie » ODPOWIEDZ
Dziś mój już 17 letni syn, u którego w wieku 15 lat stwierdzono zespół Aspergera, przechodzi istny koszmar na płaszczyźnie szkolnej. Przez gimnazjum dosłownie przebrnęliśmy, wielokrotnie borykamy się z prześladowaniem w szkole mimo alarmów do pedagogów nauczycieli, którzy rozkładają ręce a niekiedy nawet zarzucają mi, że za bardzo chronię swoje dziecko. Jest chłopakiem samodzielnym, w domu jest całkowicie normalny, mam na myśli nasze relacje, rozmowy i wszelkie skrypty społeczne, które może ma i wyuczone ale pozwalają mu funkcjonować i odnaleźć się w codziennym życiu, pod warunkiem że nie jest to szkoła i grono negatywnie nastawionych rówieśników. Uważam że w naszym kraju te dzieci nie mają zbyt wielkich możliwości, że problem zespołu Aspergera jest zbyt mało naświetlony.
 
Royal Language Academy, 04.10.2013 00.18
» zgłoś nadużycie » ODPOWIEDZ
język ANGIELSKI dla dzieci z Zespołem Aspergera. Tel:500-557-814 www.rla.com,pl
 
Joanna Krauze, 23.03.2012 19.18
» zgłoś nadużycie » ODPOWIEDZ
Witam Przez wiele lat mój syn nie był zdiagnozowany ( od lekarza do lekarza, od szkoły do szkoły bo wszędzie był odpychany przez dzieci i nauczycieli ) , dziś ma już 13 lat i dopiero od roku wiem że jest aspergerkiem , świadomość zaburzenia oraz zdobywana przez wiele lat praktyka metodyczna przysłużyła się w połączeniu z regularną Terapią EEG Biofeedback , zrobiono mapę mózgu, opisał i wytłumaczył wszytko neurolog i zalecono mi 40 sesji treningów. Po sprawdzeniu tej metody ile ta kosztuje , przeraziłam się , ale neuropsycholog syna poleciła FIRMĘ z Warszawy - NEURON BIOFEEDBACK Centrum Terapii , zadzwoniłam , spotkałam się z taką życzliwością i zrozumieniem , zaproponowano mi pakiety , które można było łączyć i dostosowano terapię indywidualnie. Jestem zachwycona i szczęśliwa że moje dziecko stało się po prostu inne, takie normalne, komunikatywne , czasami ma gorszy dzień ale efekty mnie zachwycają
 
Iwona, 14.02.2012 11.46
» zgłoś nadużycie » ODPOWIEDZ
Mam 17-letniego Aspergera w domu.Przeczytałam ostatnio książkę"10 rzeczy o których chciałoby Ci powiedzieć dziecko z autyzmem" Ellen Notbohm.Polecam,utwierdziła mnie w przekonaniu ,że postępuje słusznie ze swoim synem.
 
barbarka20000, 22.08.2010 14.36
» zgłoś nadużycie » ODPOWIEDZ
Rodzicom, którzy zamiast poszukiwać pomocy u psychologów chcieliby zainteresować czymś swoje pociechy i nawiązać z nimi bliższy kontakt polecam odwiedzenie strony www.jazon.biz.pl . Organizują oni wczasy, wycieczki a właściwie organizują na nich czas rodzicom i dzieciom właściwie w każdym wieku pozwalając odbudować zaufanie, utracone więzi, rozwijając spostrzegawczość i umiejętność kreatywnego myślenia oraz pracę w grupie.
 
magda chora, 04.06.2010 22.25
» zgłoś nadużycie » ODPOWIEDZ
od dziecka nie potrafiłam odróżnić prawdy od tego o czym snilam.widzę te spojrzenia ludzi i się boję.szkoda że nie mam pieniędzy a już mam 20lat.mama uwaza że jestem normalna.a dla mnie ubranie się,wyjście to jest koszmar.sama też uważałam się za normalną.rozpoczęłam studia.nawet 1 semestr zaliczyłam.filologia angielska.ale to było z dużą pomocą innych.ale nowe koleżanki ze szkoły tzn z akademika szybko mnie poznaly i się odwróćiły jak kazdy ode mnie.ja nie potrafię nic robić.kazdy mi mówił ze nie mam swojego zdania od dziecka.nigdy nie potrafiłam odmówić jak ktoś udawał miłego .MOJE PYTANIE BRZMI CZY MOŻLIWE ŻE MÓJ TATA KTÓRY MIAŁ 43 LATA JAK SIĘ URODZIŁAM I JEST ON ALKOHOLIKEM TZN CZY TEN FAKT, ŻE PIJE MÓGŁ SIĘ PRZYCZYNIĆ DO TEGO ŻE JESTEM CHORA.???
 
Ewelina, 01.06.2010 21.20
» zgłoś nadużycie » ODPOWIEDZ
Słuchajcie czy nie macie dosyć "porad wychowawczych" pisanych przez psychologów? Sprawdzcie co mają do powiedzenia rodzice, którzy praktycznie podchodzą do wychowania. Do wychowania dziecka nie potrzeba przecież doktoratu z psychologii. Ostatnio słuchałam ciekawej audycji na dzieciaki.net.pl – tam w ogóle odchodzą od porad psychologów i skupiają się raczej na praktyce.
 
piotr1930@.poczta.fm, 14.04.2010 19.16
» zgłoś nadużycie » ODPOWIEDZ
MAM W RODZINIE NAUKOWCA ,DZIECIAK 2 LETNI ROBI TAKIE AWANTURY,ŻE NIE MOŻE SIĘ BAWIĆ WSZYSTKO MU PRZESZKADZA ,zZ POWAŻANIEM PIOTR
 
następne »
strona 1 z 2
reklama
DlaPacjentow24.pl
Najpopularniejsze artykuły
Dlaczego nastolatki uciekają z domu? Najczęstsze powody ucieczki Dlaczego nastolatki uciekają z domu? Najczęstsze powody ucieczki

Każdego roku ucieka z domu ponad 5 tysięcy nastolatków, wynika ze statystyk policyjnych. Ucieczki z...

więcej

773

Jakie ZABAWKI należy wybierać dla noworodków Jakie ZABAWKI należy wybierać dla noworodków

W pierwszych tygodniach życia dziecko przede wszystkim je i śpi. Choć maleństwa nie trzeba jeszcze...

więcej

1103

PAKOWANIE z głową, czyli co włożyć swojemu dziecku do plecaka na wyjazd PAKOWANIE z głową, czyli co włożyć swojemu dziecku do plecaka na wyjazd

Wielkie przygotowania do wyjazdu na obóz lub kolonie zacznij na tydzień, dwa wcześniej. Przejrzyj z...

więcej

1402

Jak rozpoznać, że dziecko miało kontakt z NARKOTYKAMI? Jak rozpoznać, że dziecko miało kontakt z NARKOTYKAMI?

Masz wrażenie, że z twoim dzieckiem dzieje się coś złego? Dziwnie się zachowuje, ma rozszerzone...

więcej

945

Zamów bezpłatny newsletter

zapisz się
Autodiagnoza

Wybierz badanie

albo

Alfabetyczny indeks badań

A B C D E F G H I J
K L Ł M N O P R S Ś
T U W Z Ż
Eksperci

Szkoda, że podaje Pan/Pani tak mało informacji. Chodzi o wiek, zainteresowania, rodzaj wykonywanej pracy ale także szczegóły dotyczące problemu: kiedy dzieje się to co zostało opisane, czy w sytuacji...

Wszystko zależy od tego ile lat ma dziecko. Głoska r pojawia się najpóźniej w rozwoju mowy, tj. około 5 roku życia. Przed osiągnięciem tego wieku nie należy podejmować prób ćwiczeń w kierunku...

Grupy wsparcia
data

Październik 26, 2014

Na mój organizm zbawienny wpływ ma slim coffee carmel. Trochę słodyczy przy odchudzaniu przyda się . Oczywiśćie do tego troche wysiłku na rowerku lub bieganie.

data

Październik 25, 2014

Zostawić faceta, może się wówczas opamięta z obżarstwem. Poza tym nie jesteś jeszcze jego żoną, jak mniemam. A jest w stanie zarobić na tyle jedzenia?

data

Październik 23, 2014

Novoslim jeeeeeest najlepszy! właśnie się ważyłam minął miesiąc i już 3 kg mniej jak tak dalej pójdzie to sukces życia!

data

Październik 25, 2014

Chciałem schudnąć i kupiłem wszystkie reklamowane środki. Wydałem na nie tyle, że z ledwością starczyło mi tylko na najprostsze jedzenie. I nastąpił cud! Schudłem! Dziękuję droga redakcjo.

reklama
Zdrowa społeczność

Żaden utwór zamieszczony w serwisie nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób (w tym także elektroniczny lub mechaniczny) na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie - bez pisemnej zgody MURATOR S.A.. Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody MURATOR S.A. jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.