poradnikzdrowie.pl
›Ciąża i macierzyństwo
›Dlaczego warto urodzić w wodzie? - Bol, bóle porodowe, ciąża, dziecko, kobieta
Dlaczego warto urodzić w wodzie?
Pierwszy w Polsce poród w wodzie odbył się 1 stycznia 1996 r. Dziś coraz więcej szpitali oferuje taką możliwość, także w małych miastach. Poznaj wszystkie za i przeciw.

W czasie porodu w wodzie wykorzystuje się korzystne działanie ciepłej wody na organizm człowieka. Rozluźnia ona mięśnie i łagodzi napięcie nerwowo-mięśniowe, co znacznie zmniejsza odczuwanie bólu, wpływa kojąco na układ nerwowy, uspokaja i odpręża. To wszystko ma istotne znaczenie dla przebiegu porodu. Rodzące w ten sposób kobiety spokojniej znoszą skurcze i czują się bardziej swobodnie, niż ma to miejsce przy porodach tradycyjnych. Bardzo rzadko występują u nich ataki nadpobudliwości czy też paniki.
Poród w wodzie zwykle jest krótszy (pierwsza faza przebiega bowiem szybciej), mniejsza jest ilość podawanych leków. Odczuwane przez rodzącą zmniejszenie masy ciała umożliwia jej przybieranie dowolnej pozycji w czasie porodu, co również pomaga w łagodzeniu doznań bólowych.
W czasie wodnych porodów rzadziej dochodzi też do urazów i nacięcia krocza – tkanki krocza w wodzie łatwiej się bowiem rozluźniają.
Łagodne narodziny
Poród w wodzie jest korzystny także dla maluszka. Pozwala na znaczne złagodzenie szoku porodowego, gdyż dziecko rodzi się do środowiska niewiele różniącego się od tego, w jakim przebywało przez dziewięć miesięcy w łonie matki. Po wyjęciu z wody rozpoczyna oddychanie w sposób łagodny. Mniej agresywne jest działanie na noworodka bodźców zewnętrznych, takich jak dźwięki, światło czy zmiana temperatury, co zmniejsza jego stres, a to z kolei sprawia, że szybciej adaptuje się do nowego środowiska.
Przygotowania do porodu
Czy wszystkie ciężarne mogą rodzić w wodzie? Niestety, nie. W wodzie mogą rodzić wyłącznie kobiety zakwalifikowane przez lekarza, z donoszoną ciążą (powyżej 37. tygodnia). Przed porodem w wodzie lekarz zleca wykonanie dodatkowych badań – po to, aby wykluczyć infekcje i wykryć ewentualne komplikacje.
Wodne dzieci
Dzieci urodzone wprost do wody mniej płaczą i są spokojniejsze. Rodzą się szybciej (krótszy jest pierwszy okres porodu), a więc nie są tak zmęczone jak dzieci rodzone tradycyjnie. Zaczerpnięcie pierwszego oddechu nie jest dla nich szokiem – wchodzą w nową rzeczywistość stopniowo, bez stresu (drugi okres porodu przebiega mniej dynamicznie). Tuż po narodzinach położna kładzie dziecko w ramionach mamy, która jeszcze w wannie może rozpocząć pierwsze karmienie.
Rodzić w wodzie nie można „z marszu” – tak jak to się dzieje w przypadku większości porodów tradycyjnych. Do tego porodu ciężarna musi zostać specjalnie teoretycznie przygotowana. Dlatego w większości ośrodków, gdzie można rodzić w wodzie, wskazane jest nie tylko spotkanie przed porodem z lekarzem i położną, ale też ukończenie przyszpitalnej szkoły rodzenia. I to zarówno przez przyszłą mamę, jak i osobę towarzyszącą (może to być ojciec dziecka albo matka, siostra lub przyjaciółka rodzącej). Planując poród w wodzie, trzeba bowiem wiedzieć, że powinien to być poród rodzinny.
Obecność osoby towarzyszącej jest jednym z warunków (oczywiście, obok zdrowotnych), jakie trzeba spełnić. Jest to konieczne głównie dlatego, że w przeciwieństwie do porodu tradycyjnego, nie wolno zostawić rodzącej ani na chwilę samej, ponieważ przebywa ona w wodzie. Gdyby np. zasłabła, niesie to ze sobą większe ryzyko. Osoba towarzysząca nie wchodzi do wanny, ale pomaga rodzącej przy wchodzeniu i wychodzeniu z niej czy przyjmowaniu odpowiedniej pozycji.
Anna Skotnicka, położna z 23-letnim stażem
Mniej bólu, więcej spokoju
Poród w wodzie jest porodem świadomym, wręcz celebrowanym. Decydują się na niego kobiety czujące silną potrzebę urodzenia dziecka w wyjątkowy sposób. Są przygotowane do porodu, rozumieją i akceptują to, co dzieje się z ich ciałem, lepiej znoszą skurcze. Tak naprawdę poród w wodzie jest alternatywą dla porodu w znieczuleniu – rodzące przyjmują mniej leków, a mimo to słabiej odczuwają dolegliwości skurczowe. Pełniej przeżywają każdą chwilę, są skupione na sobie i dziecku. Mimo, że poród w wodzie jest poważnym wyzwaniem dla personelu medycznego – zasady są ściśle określone, położna wszystkie czynności przy rodzącej (np. nacięcie krocza, podłączenie KTG) wykonuje w pozycji kucznej lub na kolanach – warto go prowadzić. Chociażby po to, żeby zobaczyć, że poród nie musi być bolesnym i pełnym stresu przeżyciem. Może być pięknym doznaniem – zarówno dla matki, jak i dziecka.
Przeciwwskazania
Jeśli przyszła mama cierpi na choroby układu krążenia, ma problemy dermatologiczne lub z ciśnieniem krwi – nie będzie mogła skorzystać z zalet porodu w wodzie. Wykluczają go również: nieprawidłowe położenie płodu, krwawienia, odpływanie wód płodowych. Kobiety w ciąży mnogiej oraz te, które przy poprzednim porodzie miały cesarskie cięcie, także nie otrzymają zgody od lekarza na taki poród.
W wannie i poza wanną
Oto, co jeszcze warto wiedzieć, zanim zdecydujesz się rodzić w ten sposób.
● Przed porodem w wodzie konieczna jest lewatywa. W przeciwnym razie doszłoby do zabrudzenia wody, co mogłoby spowodować infekcję u matki lub dziecka.
● Rodząca przebywa w wannie z wodą o temperaturze 36–37°C i głębokości 50–60 cm. Sala porodowa jest ogrzana do temperatury 24–26°C.
● Czas pobytu w wodzie nie może jednorazowo przekroczyć 60 minut.
● Przez cały czas porodu monitoruje się stan płodu – kobieta jest podłączona do aparatu KTG.
● W wannie przeprowadza się wszystkie czynności medyczne. Jeśli jest konieczne nacięcie krocza, wykonuje się je pod wodą.
● Noworodek po urodzeniu nie może znajdować się pod wodą dłużej niż jedną minutę. Odcięcie pępowiny następuje po wyjęciu dziecka z wody.
● Łożysko rodzi się poza wodą.
- 1
- 2
autor: Grażyna Bruzik (miesięcznik "M jak mama")
zdjęcia: Jupiterimages
aktualizacja: 20.01.2011
Sklep on line
czytane:
- SWĘDZĄCA POKRZYWKA - skąd się bierze?
- Białkowa dieta Dukana, zwana także dietą Protal
- Morfologia i OB - badania krwi
- Przebieg ciąży – pierwszy miesiąc życia płodowego
- Działanie TRZUSTKI i jej choroby: ostre zapalenie...
- ARYTMIA SERCA - objawy, skutki, diagnoza, leczenie
- WIRUSOWE ZAPALENIE WĄTROBY TYPU C (WZW C):...
- Hashimoto - przewlekłe zapalenie tarczycy
- Przewlekła obturacyjna choroba płuc: gdy brakuje...
komentowane:
- Nadczynność tarczycy – najczęstsze objawy choroby
- Ścięgno Achillesa - urazy i leczenie
- Zastrzyk antykoncepcyjny: zalety i wady
- Torbiele jajników – groźne czy nie?
- Rwa kulszowa - jak sobie radzić z atakiem rwy...
- Kłykciny kończyste czyli zakażenie wirusem HPV
- Dziwna choroba mięśni: fibromialgia
- SWĘDZĄCA POKRZYWKA - skąd się bierze?
- Poronienie i co dalej - jak sobie radzić po...






