Monocytoza: przyczyny. Czy nadmiar monocytów jest groźny?

2018-10-09 11:40

Monocytoza to zwiększenie poziomu monocytów we krwi obwodowej. Monocyty to komórki należące do populacji leukocytów, czyli tak zwanych białych krwinek, więc wzrost poziomu monocytów we krwi wiąże się głównie z infekcjami i innymi stanami chorobowymi. Jakie są objawy monocytozy? Czy monocytoza jest groźna?

Spis treści

  1. Monocytoza: przyczyny
  2. Monocytoza: diagnostyka
  3. Czy monocytoza jest groźna?

Monocytoza to stan, gdy obserwujemy w morfologii wzrost poziomu monocytów w morfologii krwi obwodowej. Monocyty stanowią około 3-8 % całej populacji leukocytów krwi obwodowej i są największymi komórkami z tego rodzaju. Monocyty po dojrzewaniu trafiają do tkanek i wtedy przekształcają się w makrofagi.

Niektóre z monocytów mają właściwości komórek macierzystych, to znaczy, że mogą różnicować się w inne rodzaje komórek.

Monocyty powstają głównie w szpiku kostnym. Ze szpiku kostnego trafiają do krwi obwodowej, gdzie przebywają przez kilka dni, skąd mają zdolność do przedostawania się do miejsc w organizmie objętych stanem zapalnym.

Monocyty produkują różne związki wchodzące w skład układu odpornościowego, takie jak interferon, leukotrieny czy interleukiny.

Czym jednak może skutkować nadmiar monocytów we krwi obwodowej i jakie są tego przyczyny?

Monocytoza: przyczyny

Przyczyny monocytozy można z grubsza podzielić na łagodne i poważne.

W związku z tym, że monocyty pełnią istotną rolę w układzie odpornościowym i są fagocytami, czyli komórkami które mają zdolność oczyszczania krwi między innymi z bakterii, ich produkcja będzie zwiększona w różnych infekcjach bakteryjnych, wirusowych, grzybiczych czy zakażeniach pierwotniakami, a także w fazie zdrowienia, która następuje bezpośrednio po tych zakażeniach, gdy organizm intensywnie zwiększa produkcję monocytów, które zostały "zużyte" podczas choroby.

Monocytoza występuje także w takich stanach jak:

Monocytoza często pojawia się po przebytych już chorobach zakaźnych, w czasie gdy dochodzi do intensywnej odnowy leukocytów po infekcji.

Monocytoza: diagnostyka

Jak wiadomo, monocyty to komórki krwi obwodowej, więc ich ilość można określić przy pomocy badania morfologicznego krwi, a dokładniej rozmazu. Najczęściej wykonuje się rozmazy automatyczne, przy użyciu maszyn, co jest najszybszą metodą.

Rozmaz krwi: normy i interpretacja

Monocyty (MONO) - rola, norma, nadmiar i niedobór

Czasami jednak rozmazy automatyczne mogą nas wprowadzić w błąd, ponieważ monocyty mogą być mylone przez maszynę z neutrofilami, co będzie skutkowało błędnym rozpoznaniem monocytozy.

W takich wypadkach należy wynik skonfrontować z rozmazem ręcznym. Badanie to jednak wymaga ogromnego doświadczenia i wprawy.

Czy monocytoza jest groźna?

Każde odchylenie w badaniach laboratoryjnych może budzić nasz niepokój. Należy jednak pamiętać o tym, że czasem nieprawidłowy wynik morfologii wynika z błędu, który został popełniony w trakcie diagnostyki, dlatego, gdy stwierdzimy monocytozę to w pierwszej kolejności należy powtórzyć badanie.

Zawsze musimy brać pod uwagę całościowy obraz pacjenta, to znaczy, jeśli nawet potwierdzimy monocytozę w kolejnych badaniach, a nasz pacjent nie prezentuje żadnych objawów klinicznych i czuje się dobrze, nie musimy się tym martwić.

Najważniejsze to pamiętać o tym, że nie leczymy wyników, a pacjenta.

Natomiast, jeśli oprócz stwierdzonej monocytozy zaniepokoi nas coś w badaniu podmiotowym lub przedmiotowym diagnostykę należy poszerzyć oraz skierować chorego do odpowiedniego specjalisty.

Jak widać bardzo ważne w procesie diagnostycznym monocytozy jest zebranie szczegółowego i rzetelnego wywiadu z pacjentem.

Przyczyn monocytozy może być wiele, zawsze jednak w pierwszej kolejności musimy wykluczyć przyczyny najczęstsze, a zarazem najbardziej "nieszkodliwe".

Dopiero w drugiej kolejności myślimy o poważniejszych przyczynach monocytozy.

Wszyscy zawsze najbardziej obawiają się choroby nowotworowej, w przypadku monocytozy myślimy głównie o przewlekłej białaczce mielomonocytowej.

W tej chorobie mamy do czynienia z przewlekłą monocytozą utrzymującą się powyżej trzech miesięcy, podczas gdy zostały wykluczone inne możliwe przyczyny monocytozy.

Oprócz tego możemy obserwować neutropenię lub neutrofilię, niedokrwistość, czasem małopłytkowość, odchylenia w badaniach szpiku kostnego i badaniach cytogenetycznych i molekularnych, a także stwierdzenie obecności płynów w jamach ciała.

Na pierwszy plan wysuwają się jednak objawy kliniczne, takie jak:

Jak więc widzimy, zawsze w ocenie pacjenta należy brać pod uwagę całościowy obraz kliniczny, ponieważ jednorazowe odchylenie w badaniach laboratoryjnych jeszcze o niczym nie świadczy.

Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.