Angiografia nerkowa - badanie naczyniowe nerek

opracowanie ap

Angiografia nerkowa, inaczej zwana badaniem naczyniowym nerek, jest obrazową metodą badania unaczynienia nerek oraz otaczających je narządów z użyciem promieni rentgenowskich oraz środka cieniującego (kontrastu). Jakie są wskazania do angiografii i jak się do niej przygotować? Jak przebiega to badanie?

Angiografia nerek (nerkowa) to badanie obrazowe, pozwalające zbadać unaczynienie nerek oraz otaczających je narządów. W przypadku stwierdzenia zwężenia tętnicy nerkowej badanie pozwala ocenić poziom oraz stopień przewężenia światła naczynia lub naczyń. Podczas angiografii przez założony cewnik można pobierać próbki krwi do badania (np. dla oznaczenia aktywności substancji hormonalnej produkowanej w nerkach - reniny).

Angiografia nerkowa: wskazania do badania

  • nadciśnienie
  • zwężenie tętnicy nerkowej
  • anomalie naczyniowe dotyczące układu moczowego (naczyniaki i naczynia dodatkowe)
  • guzy nerki i nadnerczy
  • gruźlica nerki
  • zator tętnicy nerkowej
  • urazy nerek
  • ocena unaczynienia nerki przeszczepionej
  • krwiomocz nieznanego pochodzenia

Na czym polega angiografia nerek?

Obraz naczyń i unerwionych przez nie narządów uzyskuje się poprzez podanie przez specjalny cewnik środka cieniującego (kontrastu) do aorty brzusznej, w okolicę odejścia tętnic nerkowych lub bezpośrednio do jednej z tętnic nerkowych (tzw. angiografia celowana). Kontrast ulega stopniowemu wydalaniu do dróg moczowych, co pozwala w następnym etapie wykonać badanie urograficzne.

Angiografia nerkowa: przygotowanie do badania

Na dzień przed musisz się wypróżnić (w razie konieczności pomoże ci lewatywa). Na badanie trzeba przyjść na czczo, w przeciwnym razie nerki i drogi moczowe mogą być przesłonięte przez gazy lub kał zalegający w jelitach. Jeśli twój organizm jest odwodniony, w przeddzień lub w dniu badania dostaniesz dodatkowe ilości płynów w postaci kroplówki. Przed przystąpieniem do angiografii będziesz trzeba także wygolić pachwinę.

Jak przebiega angiografia nerek?

Kładziesz się na wznak. Lekarz odkaża skórę w okolicy pachwiny i okłada jałowymi serwetami, tak by pozostawić jedynie małe "okienko". Teraz czas na znieczulenie miejscowe. Gdy zacznie ono działać, lekarz odnajduje tętnicę udową i nakłuwa ją specjalną igłą, przez którą wprowadza cewnik naczyniowy bezpośrednio do jednej z tętnic nerkowych lub też do aorty brzusznej w miejsce, z którego one odchodzą. Następnie cewnik zostaje połączony przewodem z automatyczną strzykawką, którą lekarz wstrzykuje do tętnicy kontrast. Dzięki niemu może obserwować pracę naczyń krwionośnych. Po zakończeniu badania usuwa cewnik z tętnicy i zakłada opatrunek uciskowy na miejsce wkłucia.

Badanie trwa zwykle kilkadziesiąt minut. Wynik badania przekazywany jest w formie opisu z dołączonymi niekiedy kliszami rentgenowskimi.

Angiografia nerkowa: możliwe powikłania

Stosunkowo często w miejscu wprowadzenia cewnika pojawia się krwiak. Rzadko może wystąpić odczyn uczuleniowy po środkach kontrastowych.

Jak nie szkodzić nerkom? [#TOWIDEO]

Ważne

  • Badanie może być wykonywane u pacjentów w każdym wieku i może być wielokrotnie powtarzane.
  • Angiografii nerkowej nie wykonuje się u kobiet w ciąży oraz w drugiej połowie cyklu miesięcznego, jeśli mogło dojść do zapłodnienia.
  • Czy artykuł był przydatny?
    Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.
    KOMENTARZE