Niepełnosprawni też uprawiają seks

2015-02-16 14:38

W Polsce seks osób niepełnosprawnych to wciąż jest temat tabu, choć na szczęście zaczyna się to zmieniać. Pierwszym sygnałem tych zmian wydają się najnowsze badania seksuologa, prof. Zbigniewa Izdebskiego, poświęcone związkom seksualnym osób niepełnosprawnych. Dowodzą, że nie są oni (poza wyjątkami) pozbawieni seksualności.

Mało tego, niepełnosprawni mają takie same, a nierzadko nawet większe potrzeby seksualne, niż osoby zdrowe. Większe, bo niemożność ich spełnienia powoduje nagromadzenie się emocji, namiętności. Dlatego też wiele z nich korzysta z usług agencji towarzyskich. Z badań prof. Izdebskiego wynika, że 20 proc. klientów prostytutek to niepełnosprawni.

Seks niepełnosprawnych ruchowo i problemy z erekcją

Urazy rdzenia kręgowego, z reguły kończące się unieruchomieniem na wózku inwalidzkim, nie muszą być przeszkodą w uprawianiu seksu. Także wówczas, gdy u mężczyzn powodują trudności z erekcją czy utrzymaniem wzwodu lub osłabienie wrażliwości na bodźce (u obu płci). Są to bowiem objawy, którym można zaradzić farmakologicznie.
Niepełnosprawni ruchowo, chorzy na stwardnienie rozsiane, z porażeniami mózgowymi, zwyrodnieniami stawów, podobnie jak całkiem zdrowe osoby, są także w stanie przeżywać orgazmy. Ci, którzy mają takie możliwości, i którym to się udaje, przyznają, że są zadowoleni ze swojego życia seksualnego.

Co czwarty niepełnosprawny, który wziął udział w badaniach prof. Izdebskiego przyznał, że jest bardzo zadowolony ze swojego życia seksualnego, 38 proc. uznało, że jest nieźle, zaś połowa wyznała, że partner w pełni akceptuje jego niepełnosprawność.

Seks niepełnosprawnych - najważniejsza jest akceptacja

Bo to jest właśnie najbardziej istotne w takich związkach – akceptacja partnera. Jeśli ma ona miejsce, seks z pewnością będzie udany.

Niepełnosprawni, którzy deklarują satysfakcję z seksu, podkreślają, że ich partnerzy akceptują i takie zachowania, jak pomoc przy cewnikowaniu, mycie, a potem układanie w odpowiednich pozycjach. Bo, potwierdzają seksuolodzy, jeśli istnieje silny związek, to taka fizjologia potrafi nawet bardziej zbliżyć. U części osób niepełnosprawnych ruchowo, na skutek choroby, mogą pojawić się całkiem nowe punkty erogenne (co wynika z przemieszczenia połączeń nerwowych). A to znaczy m.in., że nie musi dochodzić do klasycznego stosunku, żeby była satysfakcja. Są opisane przypadki, kiedy stymulacja tak odległych, wydawałoby się od erotyki miejsc, jak kolana, doprowadzała do orgazmu.

W sytuacji, kiedy odbycie normalnego stosunku płciowego jest możliwe, jedyną trudnością byłoby obranie odpowiedniej pozycji. I zwykle okazuje się, że trudność ta tkwi jedynie w głowie.

Seks niepełnosprawnych - jak przezwyciężyć problemy

Uszkodzenia rdzenia kręgowego, paraliż (spastyczność, sztywność, słabość mięśni), opuchnięte bolesne stawy, atrofia mięśni i inne schorzenia, mogące powodować trudności w życiu seksualnym, w większości przypadków nie mają znaczenia, bo prawie zawsze można temu zaradzić. I tak np. jeśli penetracja waginy jest dla kobiety bolesna, chociażby ze względu na infekcje pęcherza, skurcze czy podrażnienie lub rozerwanie pochwy, może pomóc wibrator lub inne techniki. Dobrze jest przestrzegać regularnych godzin wypróżniania, co zmniejszy ryzyko wpadki podczas stosunku. Jeśli jest konieczne noszenie cewnika, na czas stosunku można go przykleić taśmą lub przesunąć w taki sposób, by podczas uprawiania seksu nie uległ uszkodzeniu. Pomocne mogą też się okazać leki przeciwskurczowe i środki nawilżające waginę.

Przy szybkim męczeniu się można stosować pozycje, niewymagające większego wysiłku fizycznego lub sięgnąć po wibrator. Nowe warianty stosunku wskazane są w celu uniknięcia bólu i nacisku na chore stawy, przy chorobach stawów. Jeśli objawy ustępują pod wpływem ciepła, przed uprawianiem seksu można zastosować gorące kompresy lub wziąć wspólną kąpiel z partnerem. A w ogóle na seks najlepiej wybrać czas, kiedy dopisuje samopoczucie.

Seks niepełnosprawnych - to ważne

W Polsce żyje ok. 5,5 mln niepełnosprawnych (ok. 14 proc. mieszkańców kraju). I większość z nich jest w stanie prowadzić udane życie seksualne, choć najczęściej są skazani na samotność. W Holandii stworzono całą instytucję, składającą się z kobiet, świadczących usługi seksualne dla niepełnosprawnych. Klient nic nie płaci, panie są opłacane z budżetu państwa. Podobnie Szwajcarzy zorganizowali agencję towarzyską dla niepełnosprawnych. Świadczący usługi otrzymują ok. 100 euro za klienta.

- I nie chodzi tu tylko o stworzenie niepełnosprawnym takich możliwości, ale o to, żeby zwrócić powszechniejszą uwagę na problem ich seksualności – mówi jedna z członkiń szwajcarskiej organizacji charytatywnej, która wpadła na pomysł utworzenia takiej agencji.

Uwaga: seks osób niepełnosprawnych umysłowo to całkiem inny problem i wymaga odrębnego potraktowania.

Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.