Niektórzy nie mają problemów z nadwagą. To zasługa genu
Istnieje rzadki wariant genetyczny „chroniący” przed przybieraniem na wadze. To najnowsze ustalenie naukowców, do którego doszli w wyniku sekwencjonowania eksomu u ponad 650 tys. osób pochodzących z Meksyku, Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii. Sprawdź więcej informacji!
Zespół naukowców przeprowadził jedno z najszerzej zakrojonych badań w zakresie genetyki otyłości polegające na selektywnym wybraniu sekwencji kodujących (eksomu) genomu człowieka i ich wzbogaceniu. W ramach tej analizy badacze poszukiwali mutacji w genach, które są powiązane z niskim lub wysokim BMI. Odkryli rzadkie warianty genetyczne, które mogą zapewnić „ochronę” przed przybieraniem na wadze. Dokładniej zidentyfikowali 16 genów mających związek z BMI, z czego pięć z nich jest odpowiedzialnych za kodowanie receptorów sprzężonych z białkami G (ang. GPCRs – ang. G protein coupled receptor).
Zdaniem naukowców ekspresja tych genów odbywa się w podwzgórzu – w strukturze mózgu, która odpowiada za homeostazę, czyli równowagę całego organizmu i jest zaangażowana w wiele procesów neuropsychologicznych.
Gen GPR75 a BMI: jaki ma wpływ?
W ramach badania wywnioskowano, że gen GPR75 ma największy wpływ na BMI. U uczestników z jedną nieaktywną kopią genu, stwierdzono, że są oni o średnio 5,3 kilograma lżejsi od tych osób, które mają aktywnie obie kopie. Dodatkowo są o 50 proc. mniej narażeni na ryzyko wystąpienia otyłości.
Naukowcy zbadali też, jak gen GPR75 wpływa na przyrost masy. W tym celu w badaniach wykorzystali genetycznie zmodyfikowane myszy, u których nie była aktywna kopia tego genu. Zwierzęta karmiono wysokokaloryczną dietą, przez co przybrały na wadze o 44 proc. mniej w porównaniu z myszami, których nie modyfikowano. Poza tym zaobserwowano u nich lepszą kontrolę poziomu cukru we krwi i większą wrażliwość na insulinę.
Jaki wniosek? Okazało się, że nosicielem wariantu genu GPR75, który ma wpływ na masę ciała i związane z nią problemy, jest jedna na 2500 osób. W opinii autorów badania gen GPR75 może być wykorzystywany w przyszłości do opracowania leków pomocnych w walce z otyłością.
Wyniki badania zostały opublikowane na łamach czasopisma „Science”.
Polecany artykuł: