- Psycholog (2723 odpowiedzi)
- Ginekolog - położnik (23745 odpowiedzi)
- Dermatolog (6725 odpowiedzi)
- Logopeda - pedagog (201 odpowiedzi)
- Lekarz medycyny estetycznej (6 odpowiedzi)
- Dietetyk (2496 odpowiedzi)
- Fizjolog żywienia (1808 odpowiedzi)
- Prawnik (78 odpowiedzi)
- Psychoterapeuta (7 odpowiedzi)
- Stomatolog (3297 odpowiedzi)
- Stylistka paznokci (183 odpowiedzi)
poradnikzdrowie.pl > Zdrowie - zdrowie, choroby, leczenie, poradnik zdrowie, zdrowie i uroda, profilaktyka, objawy chorób > Nowotwory - nowotwory, rak, białaczka, rak szyjki macicy, rak piersi, czerniak, nowotwór
Operacja prostaty - powikłania po chirurgicznym usunięciu stercza
Nowotwór gruczołu krokowego atakuje zwykle mężczyzn po pięćdziesiątce. Jeżeli zgłoszą się do lekarza wcześnie, można zastosować łagodną terapię. Gdy zaniedbają zdrowie, czeka ich usunięcie prostaty, które prawie zawsze grozi powikłaniami.
W leczeniu raka prostaty stosuje się kilka metod: radioterapię, brachyterapię, czyli naświetlania wewnętrzne, hormonoterapię oraz klasyczny zabieg operacyjny. Każda z nich niesie ze sobą określone powikłania. Najbardziej nasilone - po chirurgicznym usunięciu gruczołu krokowego. Zwykle jest to stałe lub czasowe nietrzymanie moczu oraz impotencja. Po innych rodzajach terapii takie kłopoty także się zdarzają, ale z czasem ustępują, a z tymi, które pozostają, można sobie radzić. Wiele zależy od przestrzegania zaleceń lekarskich i psychicznego nastawienia pacjenta.
Impotencja po operacji prostaty
Zwykle ubocznym skutkiem usunięcia gruczołu krokowego (stercza) jest uszkodzenie nerwów, które przebiegają po obu jego stronach. Ponieważ są to nerwy odpowiedzialne za powstanie i utrzymanie wzwodu, pacjent po takiej operacji ma kłopoty z potencją.
W ostatnich latach została wprawdzie opracowana technika umożliwiająca zachowanie tych nerwów, ale coraz więcej urologów twierdzi, że jej stosowanie nie jest bezpieczne dla chorego. Okazuje się bowiem, że nawet najbardziej doświadczony chirurg może pozostawić znaczną część komórek nowotworowych w organizmie.
Lekarze, których pacjenci obarczają winą za pooperacyjną impotencję, bronią się. Twierdzą, że kłopoty z erekcją ma 50 proc. mężczyzn po 45. roku życia, niezależnie od tego, czy chorują na prostatę czy nie. Często jest to skutek wysokiego poziomu cholesterolu, powszechnie występującego nadciśnienia tętniczego, także udarów i choroby Parkinsona.
Jeżeli podczas leczenia zastosowano tylko radioterapię, zaburzenia erekcji dotyczą ok. 67 proc. mężczyzn. Zwykle ustępują w pierwszym roku po zakończeniu naświetlań. Podobnie dzieje się po brachyterapii oraz leczeniu hormonalnym. Ta ostatnia metoda powoduje jednak całkowitą utratę libido, czyli popędu seksualnego. Specjaliści twierdzą, że jest to związane ze znacznym obniżeniem stężenia testosteronu.
Jak radzić sobie z zaburzeniami erekcji po leczeniu raka prostaty
Zaburzenia erekcji występujące po leczeniu raka prostaty można zlikwidować tymi samymi metodami, które stosuje się przy impotencji powstałej z innych przyczyn.
- Leki doustne. Największe zadowolenie osiągają panowie stosujący Viagrę, Levitrę oraz Cialis. Aby jednak pigułka okazała się skuteczna, należy ją zażyć godzinę przed planowanym stosunkiem. Potrzebna jest także dłuższa niż zwykle gra wstępna, która odpowiednio pobudzi nerwy miednicy i dzięki temu doprowadzi do wzwodu.
Przed zastosowaniem leków konieczna jest konsultacja z lekarzem. Nie powinni ich przyjmować panowie z niewydolnością serca, nadciśnieniem oraz regularnie zażywający nitroglicerynę - Leki podawane bezpośrednio do cewki moczowej. Wielką popularnością cieszy się alprostadyl (MUSE), mały czopek wkładany do prącia za pomocą specjalnego aplikatora. Gdy czopek się rozpuści, następuje wzwód.
- Iniekcje robione w skórę prącia. Panowie, którzy nie mogą stosować np. Viagry, niekiedy wybierają zastrzyki ze specjalnych związków chemicznych, wykonywane w prącie na kilkanaście minut przed zbliżeniem. Zanim jednak podejmie się decyzję o przyjmowaniu tego typu zastrzyków, trzeba koniecznie skontaktować się z urologiem. Trzeba również sprawdzić, czy naczynia krwionośne dobrze funkcjonują. Jeżeli mężczyzna cierpi na nadciśnienie, przeszedł zawał lub udar, nie powinien korzystać z tej metody. Jeżeli naczynia krwionośne nie są sprawne, może dojść do tzw. bolesnego wzwodu, który czasem utrzymuje się nawet sześć godzin. Taki stan wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej, bo naczynia krwionośne w członku mogą zostać uszkodzone.
- Wszczepienie specjalnego podnośnika. Niektórzy panowie decydują się na chirurgiczne umieszczenie w członku niewielkiego urządzenia, które unosi prącie.
- Przeszczep nerwów. Być może już niedługo będzie można leczyć impotencję, przeszczepiając do penisa nerwy z innych części ciała. Na razie ta metoda jest jeszcze na etapie eksperymentów.
Zmikronizowaną diosmina jest skuteczniejsza, bo - wchłania się zdecydowanie lepiej od niezmikronizowanej, - ma właściwszą biodostępność (przyswajalność) od niezmikronizowanej - w postaci niezmikronizowanej organizm przyswaja 20-30 proc. diosminy, a w formie zmikronizowanej – aż 70 ...
1. Nowocześniejsze są zmikronizowane preparaty diosminy, które dwukrotnie szybciej wchłaniają się do przewodu pokarmowego. Dzięki temu lepszy efekt terapeutyczny można osiągnąć przy podaniu mniejszej dawki leku. 2. By przeciwdziałać żylakom należy zmienić styl życia poprzez ...
ad.1/ Diosmina zmikronizowana jako naturalny składnik wchłania się lepiej i skuteczniej zmniejsza ryzyko zmian w naczyniach żylnych. ad.2/ Od pewnego czasu noszę podkolanówki uciskowe. Staram się nie siedzieć długo w jednym miejscu. Dużo chodzę. Stosuję ...
1. ze względu na skuteczniejsze przyswajanie substancji czynnej 2.(motywacja +wiedza) x wysiłek +wytrwałość do kwadratu = SUKCES





więcej
