Przeciwciała przeciwtarczycowe anty-TG

lek. Agnieszka Żalińska

Przeciwciała przeciwtarczycowe anty-TG z punktu widzenia chemicznego są grupą białek produkowanych w gruczole tarczowym, a skierowane przeciwko tyreoglobulinie. Badanie, w którym oznaczamy poziom tych przeciwciał należy zlecić w przypadku stwierdzonego wola na szyi czy w ramach monitorowania terapii raka tarczycy.

Przeciwciała przeciwtarczycowe anty-TG to badanie, które zleca się nie tylko przy podejrzeniu o toczący się proces nowotworowy. Niektóre choroby autoimmunologiczne także przebiegają z udziałem przeciwciał anty–TG. Są to m.in. choroba Hashimoto czy choroba Gravesa-Basedova.

Co to są przeciwciała anty-TG i dlaczego się je wykorzystuje

Jak sama nazwa mówi przeciwciała anty-TG to grupa białek wydzielanych przez komórki pęcherzykowe tarczycy skierowane przeciwko tyreoglobulinie. Tyreoglobulina produkowana jest przez tarczycę, a w toku dalszych przemian bierze udział w syntezie dwóch podstawowych hormonów tarczycy: trijodotyronina (T3) oraz tyroksyna (T4) odpowiedzialnych za wiele procesów zachodzących w naszym organizmie. Udowodniono, iż raki zróżnicowane wydzielają tyreoglobulinę, zatem oznaczenie tej substancji, a także białek skierowanych przeciwko niej wydaje się zasadne w diagnostyce chorób nowotworowych tarczycy. Są to swoiste markery niektórych typów raka tarczycy.

Kiedy zatem oznacza się poziom przeciwciał anty-TG

Pierwszym wskazaniem do konieczności oznaczenia stężenia przeciwciał skierowanych przeciwko tyreoglobulinie jest powiększenie obwodu szyi, co określane jest w terminologii medycznej jako pojawienie się wola.

Kolejne wskazania to wyniki innych badań – nieprawidłowe stężenie wolnych hormonów tarczycy – T3, T4, głównie w przypadku zwiększonych poziomów tych substancji, co może wskazywać na nadczynność tarczycy. W postawieniu rozpoznania dużą rolę odgrywają objawy będące odzwierciedleniem nieprawidłowej homeostazy tarczycy: spadek masy ciała, zwiększona potliwość, zaburzenia miesiączkowania, nadpobudliwość, drżenie rąk, tachykardia, czyli uczucie kołatania serca, czasem duszność.

Poziom przeciwciał  anty-TG warto też oznaczyć u wszystkich kobiet planujących ciążę, a także u tych, które przez długi czas starają się o dziecko, bez powodzenia. Warto wykonać takie badanie wśród pacjentek z wywiadem położniczym w kierunku poronień nawykowych.

Jak wykonuje się badanie przeciwciał anty-TG

Przed wykonaniem badania oceniającego stężenie przeciwciał anty-TG nie ma wskazania do szczególnego przygotowania pacjenta, nie jest wymagane pozostanie na czczo w dniu oznaczenia miana przeciwciał. Pobierana jest próbka krwi żylnej, najlepiej dostępnym naczyniem jest żyła łokciowa. Miejsce wkłucia jest przednio odkażone, aby nie dopuścić do zainfekowania badanej krwi.

Z punktu widzenia technicznego pobranie krwi na badanie w kierunku obecności przeciwciał anty-TG nie różni się zasadniczo od standardowego badania krwi. I faktycznie nie jest wymagane szczególne przygotowanie. Jednak często oznaczenie przeciwciał nie jest pierwszorazowym oznaczeniem, ale kolejnym chociażby w przebiegu lecenia raka tarczycy. W takim przypadku konieczna jest szczegółowa informacja o lekach przyjmowanych przez pacjenta, dawkach tych substancji, stadium choroby, w którym się znajduje, a także o zastosowanych terapiach w związku z chorobą podstawową.

Wynik badania przeciwciał przeciwtarczycowych anty-TG

Wartości referencyjne, które widzimy na wyniku badania mogą się różnić dla poszczególnych pacjentów. Uwzględniają one dodatkowe parametry, chociażby takie jak wiek czy płeć. Dodatkowo istotna jest metoda, z której korzystano podczas oznaczania miana przeciwciał. Mimo tego, że w piśmiennictwie medycznym figuruje wartość 100 IU/ml i każdy niższy wynik jest uznawany za prawidłowy, warto przedyskutować wynik badania z lekarzem.

Podwyższony wynik poziomu przeciwciał może oznaczać: choroby autoimmunologiczne tarczycy, tj. choroba Gravesa-Basedova czy choroba Hashimoto, gruczolaka tarczycy, raka tarczycy, a w szczególności raka brodawkowatego czy pęcherzykowatego.

Narastające stężenie poziomu przeciwciał anty –TG może z kolei świadczyć o wznowie procesu nowotworowego. Istnieją domniemania iż podwyższone miano przeciwciał anty-TG może pojawić się u pacjentów z niewydolnością wątroby, ale są to na razie przesłanki, które wymagają potwierdzenia celem potwierdzenia słuszności tej tezy.

Brak przeciwciał anty-TG, a także nieobecność samej tyreoglobuliny to potwierdzenie radykalnego usunięcia gruczołu tarczowego metodą operacyjną lub w efekcie napromieniowania tej okolicy. Jest to niezwykle ważne badanie, które ma wykluczyć obecność resztek tkanki gruczołowej, to potwierdzenie radykalności leczenia.

Czym jest tyreoglobulina?

Tyreoglobulina to jedno z białek produkowanych przez komórki pęcherzykowe tarczycy zaangażowanych w syntezę hormonów tarczycy. Te ostatnie są odpowiedzialne za wiele istotnych procesów, które zachodzą w organizmie człowieka. Mają wpływ na prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego, kostnego, gospodarkę hormonalną ustroju, a ponadto biorą udział w szlakach metabolicznych węglowodanów, białek i tłuszczów. Udowodniono, że hormony tarczycy mogą regulować siłę mięśniową czy bilans wodny. Stężenie tyreoglobuliny ma znaczenie w monitorowaniu rozrostu nowotworowego w obrębie tarczycy. Dzięki temu można ocenić skuteczność leczenia. Ponadto badanie poziomu omawianego białka wykorzystuje się do różnicowania etiologii nadczynności tarczycy.

Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.

NOWY NUMER

W numerze 11/2019 "Zdrowia": padaczka odczarowana, dla kogo przeszczep nerki, e-papieros - nowa plaga, cera wolna od przebarwień, porażka źródłem sukcesu, lunchbox wegetarianina. Miesięcznik "Zdrowie" to pakiet rzetelnej wiedzy i sprawdzonych porad!

Dowiedz się więcej
Miesięcznik Zdrowie 11/2019

Materiał partnerski

KOMENTARZE