INHALACJA - jak prawidłowo wykonać inhalację w domu?

2014-10-21 11:49 Monika Majewska

Inhalacja to jedna z lepszych metod leczenia infekcji górnych dróg oddechowych. Wdychanie leku w postaci pary to sprawdzony sposób nie tylko na katar, kaszel i zatkane zatoki, lecz także na alergie, astmę, a nawet zapalenia oskrzeli. W tych trzech ostatnich przypadkach konieczne jest jednak użycie inhalatora kieszonkowego lub nebulizatora. Jak wykonać inhalację? Kiedy można wykonać tzw. parówkę, a kiedy należy sięgnąć po specjalne inhalatory?

Inhalacja to zabieg leczniczy polegający na podaniu roztworów leków lub ich aerozoli do dróg oddechowych wraz z wdychanym powietrzem. W przypadku kataru można wykonać tradycyjną inhalację, czyli tzw. parówkę, z dodatkiem ziół rozkurczających lub olejków eterycznych. Jednak alergicy czy astmatycy, którzy potrzebują specjalistycznych leków, powinni sięgnąć po inhalator kieszonkowy lub nebulizator.

Posłuchaj o tym jak prawidłowo zrobić inhalację. To materiał z cyklu DOBRZE POSŁUCHAĆ. Podcasty z poradami.

Dla kogo jest przeznaczona inhalacja?

Inhalacja jest przeznaczona dla każdego, kto zmaga się z alergią, astmą lub innymi przewlekłymi schorzeniami górnych dróg oddechowych, np. zapaleniem zatok, katarem. Z zabiegu mogą korzystać także dzieci powyżej pierwszego roku życia. Jedynym przeciwwskazaniem do wykonania inhalacji jest alergia na substancje zawarte w parze wodnej. Niezależnie do tego, czy do inhalacji zostanie użyta miska z gorącą wodą, czy inhalator kieszonkowy lub nebulizator, efekt zabiegu będzie ten sam - złagodzenie dolegliwości charakterystycznych dla danego schorzenia i ułatwienie oddychania.

Domowa inhalacja - jak ją prawidłowo wykonać?

Jeżeli choremu dokucza lekka niedrożność dróg oddechowych, np. katar, można wykonać tzw. parówkę. Do jej przygotowania są potrzebne miska z gorącą wodą oraz ręcznik.

Do miski z gorącą wodą wrzuć garść suszonych ziół lub wlej kilka kropli olejku eterycznego. Następnie przykryj głowę ręcznikiem tak, aby zakryła również miskę, i pochyl się nad parą wodną. Podczas zabiegu należy mieć zamknięte oczy oraz nie zbliżać twarzy zbyt blisko wody, ponieważ można się oparzyć. Podczas trwania inhalacji należy głęboko oddychać przez nos, a powietrze wydychać ustami. Jeśli w trakcie inhalacji nos zostanie zatkany przez wydzielinę, należy przerwać zabieg i ją usunąć.

Domowa inhalacja powinna trwać około 15 minut, ale nie dłużej niż pół godziny. Jeśli z zabiegu korzystają dzieci, czas ten należy skrócić do 5 minut, a napar należy wcześniej trochę przestudzić. Inhalację najlepiej przeprowadzać dwa, trzy razy dziennie, przez 5-7 dni.

Ważne

» Inhalacji nie należy wykonywać po zjedzeniu posiłku (wówczas mogą doprowadzić do wymiotów), jak również wtedy, gdy odczuwa się głód.

» Palacze nie powinni palić papierosów co najmniej pół godziny przed inhalacją oraz dwie godziny po niej. W przeciwnym wypadku dym papierosowy może potęgować podrażnienie błon śluzowych.

» Przez pół godziny po zabiegu nie należy rozmawiać i mieć kontaktu z zimnym powietrzem.

Inhalacja dla osób z cerą naczynkową

Ten rodzaj inhalacji nie jest wskazany dla osób z cerą naczynkową, ponieważ para wodną może przyczynić się do pękania naczynek. Osoby zmagające się z tzw. pajączkami, zamiast miski, mogą użyć szklanki:

  • wsyp do szklanki mieszankę ziół i zalej je wrzątkiem. Zamiast ziół możesz dodać kilka kropel olejku eterycznego. Następnie przykryj szklankę lejkiem i przez jego otwór wdychaj opary najpierw ustami, a potem każdą dziurką nosa.

Kiedy konieczny jest inhalator?

Gdy choroba układu oddechowego ma przebieg przewlekły (np. alergie) lub ciężki (np. ciężka postać astmy oskrzelowej czy zaostrzona mukowiscydoza) i konieczne jest przyjmowanie specjalistycznych leków, należy sięgnąć po inhalator kieszonkowy: proszkowy lub ciśnieniowy. Wystarczy włożyć ustnik do buzi, przytrzymać go zębami i szczelnie objąć ustami. Następnie w momencie wzięcia głębokiego oddechu, należy nacisnąć pojemnik z lekiem w celu uwolnienia go do dróg oddechowych. Zabieg można powtarzać zawsze wtedy, gdy potrzebuje tego chory.

Jak i kiedy stosować nebulizator?

Alternatywą dla inhalatorów kieszonkowych jest nebulizator. Jest to rodzaj inhalatora pozwalający na wykonanie nebulizacji - zabiegu, który polega na podawaniu choremu zawiesiny cząsteczek leku, czyli aerozolu, bezpośrednio do układu oddechowego. Jest przydatny w sytuacji, gdy pacjentem jest osoba starsza, która ma mniej wydolną funkcję oddechową niż osoby dorosłe, lub gdy leczy się zapalenie oskrzeli. W obu przypadkach podany pod ciśnieniem lek trafia tam, gdzie trzeba, mimo braku możliwości wzięcia głębokiego oddechu przez chorego. Nebulizator nie wymaga bowiem od chorego koordynacji wdechu z naciśnięciem pojemnika z lekiem w celu uwolnienia go do dróg oddechowych.

Aerozolowa terapia zwykle trwa 10-20 minut. Jej czas zależy od tego, czy do nebulizatora zostało wlane samo lekarstwo, czy lekarstwo z roztworem soli fizjologicznej. Należy pamiętać, że dzieci powinno się inhalować krócej.

To ci się przyda

Przeciwwskazania do stosowania inhalacji

  • ostre zapalenie nosa, krtani, gardła
  • wysoka gorączka
  • niewydolność krążeniowa i oddechowa
  • gruźlica
  • ropne zapalenie zatok bocznych nosa i migdałków
  • nowotwory
  • krwawienie z dróg oddechowych
Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.

NOWY NUMER

Czytaj e-wydanie cenie 1,00 zł i zyskaj dostęp do numerów archiwalnych! W nr 6/2020 "Zdrowia" m.in.: jak działają jelita, 10 pytań o wazektomię, uzależnienia a płeć, dłonie pod ochroną, ćwiczenia na smukłe nogi. "Zdrowie" to 76 stron rzetelnej wiedzy!

Dowiedz się więcej
Miesięcznik Zdrowie  6/2020
KOMENTARZE
Tomasz Kowalski
|

A co to znaczy garść ziół? Obojętnie jakich?

Marta
|

Nasza corka tez bala sie inhalatora. Pomoglo stopniowe oswajanie sie z nim i tlumaczenie ze dzieci chore wszystkie uzywaja takich. Do tego puszczanie w necie filmikow jak dzieci korzystaja z inhalatorow. Sama go sobie przykladala i juz sie nie boi

Natalia
|

My u dwu latka kiedy bal się inhalatory uzywalisny wodę morską. watrzykiwalam chwilę poczekalosmy i potem sciagalam katarkiem wydzielone z nosa. Podobnie działała jak inhalacje z ssoli f izjologicznej rozrzedzajac wydzielone. Do czystego noska zakrapialam kropelki.

ewa
|

@Anne u nas domowa inhalacja nie okazała się skuteczna, ale w aptece dorwałam Nozitix i póki co to stosujemy na katar. Wielkiej niechęci do tego spraju u mojej Oli to nie ma, może dlatego, że nie spływa jej ta wydzielina do gardełka, a sam posmak jest słodki, więc moze w tym spóbujcie?

Anne
|

Ja próbowałam inhalować córkę, ale to jakiś koszmar. Mała tak się boi brzęczenia inhalatora, że nie pomogło nawet jak kupiliśmy na niego pokrowiec misia. Już nie wiem co mam robić, bo chciałabym, żeby tak nie męczyła się z katarkiem, ale dla dwuletnich dzieci to nie ma za dużego wyboru.

Lilia
|

Jestem teraz przeziębiona, mam katar, kaszel, ból gardła, czasem ból głowy. Gorąco polecam Inhalator LAICA. Od razu przynosi przyjemną ulgę, oczywiście trzeba robić inhalację po kilka razy dziennie. Stosuję solankę od Nebu-Dose, przypisaną przez lekarkę. Inhalacje raczej muszą być uzgodnione z lekarzem. Dobry artykuł, tradycyjna parówka jest skutecznym środkiem, ale słabszym od precyzyjnej inhalacji ze sprzętem. Widać informacje pisał człowiek doświadczony. Zawsze można wlać do Inhalatora zwykłą wodę z solą, tradycyjny sposób.

Paweł
|

Ciekawy artykuł
Brakuje tylko informacji że czas nebulizacji zależy od iły sprężarki a ta powinna dmuchać powyżej 8l na minutę najlepiej jak jest 13-15
Rodzice również nie wiedzą iż aby dotrzeć do górnych dróg oddechowych trzeba mieć nebulizator z cząsteczką 4,5 mikrona
do oskrzeli 4 mikrony a do płuc poniżej 3.