- Choroba powstaje przez reaktywację wirusa ospy, który po latach uśpienia atakuje nerwy czuciowe
- Charakterystycznym objawem jest bolesna wysypka w formie pasa, występująca tylko po jednej stronie ciała
- Największą skuteczność wykazują leki przeciwwirusowe podane w ciągu pierwszych 3 dób od wystąpienia pęcherzyków
- Według CDC neuralgia popółpaścowa dotyczy nawet 18 proc. chorych i powoduje ból utrzymujący się miesiącami
Co to jest półpasiec i dlaczego może wrócić po latach od ospy wietrznej?
Półpasiec to choroba zakaźna wywołana przez wirusa, który powoduje też ospę wietrzną. Po przebytej ospie wirus nie znika z organizmu, tylko pozostaje w uśpieniu w zwojach nerwowych. Może tam przetrwać latami i uaktywnić się dopiero po długim czasie.
Gdy zakażenie ulega reaktywacji, rozwija się półpasiec. Wirus zajmuje nerwy czuciowe, dlatego pojawia się ból i typowe zmiany skórne. Choć przyczyną jest ten sam wirus co w ospie wietrznej, przebieg półpaśca bywa cięższy i częściej wiąże się z powikłaniami.
Objawy półpaśca: jak wygląda wysypka i ból na skórze?
Zanim pojawią się zmiany skórne, często występuje swędzenie, mrowienie albo piekący ból w jednym, konkretnym miejscu. Zwykle dzieje się to kilka dni przed wysypką, a do tego mogą dojść dreszcze, ból głowy lub dolegliwości żołądkowe. U części osób pojawia się też gorączka.
Wysypka przy półpaścu zwykle pojawia się tylko po jednej stronie ciała albo twarzy. Najczęściej tworzy pas bolesnych pęcherzyków na lewej lub prawej stronie tułowia. Zmiany skórne zwykle przechodzą przez kolejne etapy, co ułatwia obserwację gojenia dzień po dniu:
- pojawienie się bolesnych pęcherzyków wypełnionych płynem
- pokrywanie się pęcherzyków strupami w ciągu 7 do 10 dni
- całkowite ustąpienie zmian skórnych w okresie od 2 do 4 tygodni.
Kto najczęściej choruje na półpasiec? Dane i czynniki ryzyka
W Polsce każdego roku na półpasiec zapada od 117 000 do ponad 142 000 osób. Jak podaje publikacja w „Family Medicine & Primary Care Review”, liczba zachorowań rośnie u osób po 50. roku życia. W tej grupie wskaźnik zapadalności jest blisko dwukrotnie wyższy niż u młodszych osób, co wiąże się z osłabieniem odporności z wiekiem.
Najważniejszym czynnikiem ryzyka jest osłabienie odporności, ale nie jest to jedyna przyczyna reaktywacji wirusa. Centers for Disease Control and Prevention (CDC) podaje, że częściej chorują osoby, które przeszły ospę wietrzną przed ukończeniem 18. miesiąca życia. Częściej chorują też osoby z chorobami przewlekłymi oraz pacjenci przyjmujący leki obniżające odporność.
Powikłania półpaśca: neuralgia popółpaścowa i ból przez wiele miesięcy
Najczęstszym powikłaniem jest neuralgia popółpaścowa, czyli przewlekły ból nerwowy. Według CDC dotyczy to 10–18 proc. chorych. Ból może utrzymywać się w miejscu wcześniejszej wysypki także wtedy, gdy skóra jest już zagojona i nie widać na niej zmian.
Półpasiec jest groźniejszy, gdy obejmuje okolice głowy, bo może uszkodzić narządy zmysłów. Jeśli wysypka pojawi się na twarzy, może dojść do zajęcia oka, a w skrajnych przypadkach nawet do utraty wzroku. Do rzadszych, ale poważnych powikłań należą:
- bakteryjne zakażenia ran skórnych
- problemy ze słuchem
- zapalenie płuc
- zapalenie mózgu.
Leczenie półpaśca: leki przeciwwirusowe i czas, który ma znaczenie
Przy podejrzeniu półpaśca liczy się szybkie rozpoczęcie leczenia. Największą skuteczność mają leki przeciwwirusowe, takie jak acyklowir, walacyklowir lub famcyklowir, jeśli zostaną wdrożone w ciągu 72 godzin od pojawienia się wysypki. Wczesne wdrożenie terapii pozwala skrócić czas trwania choroby i znacznie zmniejsza ryzyko wystąpienia długotrwałego bólu nerwowego.
Nawet jeśli minęły już trzy doby od pojawienia się pęcherzyków, leczenie nadal może mieć sens, zwłaszcza gdy pojawiają się nowe zmiany albo masz inne schorzenia. Standardowa kuracja doustna trwa zwykle siedem dni, ale w cięższych przypadkach lekarz może zdecydować o innej formie podania leków. W praktyce liczy się szybka reakcja na pierwsze pieczenie skóry i pęcherzyki, bo to zwiększa szansę na łagodniejszy przebieg i mniejsze ryzyko długotrwałego bólu.
Źródła: