Ból zęba po leczeniu: przyczyny

Ból zęba po leczeniu nie jest niczym niezwykłym. Najczęściej przyczyną bólu zęba po plombowaniu jest nadwrażliwość pozabiegowa. Co jeszcze powoduje ból zęba po borowaniu i założeniu plomby? Ile trwa taki ból? Czy jest się czego obawiać?

Ból zęba po leczeniu (po wypełnieniu ubytku próchnicowego, plombowaniu) najczęściej jest spowodowany nadwrażliwością. Nie ma jednogłośnie przyjętej teorii powstawania nadwrażliwości po wypełnieniu zębów. Możliwe są różne przyczyny - działanie mikrourazu miazgi wywołanego procesem próchnicowym, a także urazem mechaniczny, chemicznym czy termicznym występującym w trakcie opracowywania i wypełnienia ubytku przez lekarza.

Ból zęba po leczeniu - przyczyny

Inna teoria uwzględnia rolę mikroprzecieku brzeżnego w powstawaniu nadwrażliwości. Z budowy zęba wynika, że wszystkie procesy patologiczne toczące się w tkankach zęba, nawet te obejmujące tylko powierzchniowe warstwy zębiny, pośrednio oddziałują na stan miazgi i mogą wywoływać jej stan zapalny. Podczas leczenia próchnicy lekarz musi dokładnie oczyścić ubytek z próchnicowo zmienionych tkanek. Używa do tego szybko obracających się wierteł o różnych kształtach. Działania dentysty powodują dodatkowe podrażnienie miazgi, a także otwarcie kanalików zębinowych. Takie otwarte kanaliki zębinowe stają się drogą przewodzenia bodźców ze środowiska zewnętrznego w kierunku podrażnionej patologicznymi bodźcami miazgi. Ból związany z nadwrażliwością pojawia się najczęściej w odpowiedzi na spożywanie ciepłych lub zimnych pokarmów. Sprowokowany może być też przez słodycze lub przepływ powietrza (np. przy oddychaniu przez usta). Dyskomfort ustępuje tuż po zaprzestaniu działania bodźca. Nieprzyjemne doznania związane z nadwrażliwością pojawiają się najczęściej jeszcze tego samego dnia, w którym został wykonany zabieg. Objawy ustępują samoistnie zazwyczaj po kilku dniach, ale w niektórych przypadkach mogą występować nawet 1-2 tygodnie. Jeżeli ból nie ustępuje lub nasila się, powinniśmy jak najszybciej odwiedzić dentystę.

Inną przyczyną bólu zęba po plombowaniu może być nieprawidłowo ukształtowana powierzchnia wypełnienia. W normalnych warunkach, siły występujące podczas żucia czy zaciskania zębów rozkładane są równomiernie na wszystkie zęby. Jeżeli jeden z zębów ,,wystaje” ponad inne, to na nim skupia się niemalże cała siła, co powoduje jego przeciążenie. Ból związany z ,,za wysokim’’ wypełnieniem pojawia się tego samego dnia, w którym zostało założone wypełnienie. Sprowokowany jest przez nacisk lub nagryzanie na leczony ząb. W tym przypadku konieczna jest wizyta u dentysty i korekta kształtu wypełnienia.

Kolejną przyczyną bólu zęba po założeniu plomby może być uszkodzenie dziąsła. Wynika ono z działań stomatologa prowadzonych w okolicy przydziąsłowej. Często w celu prawidłowego założenia wypełnienia, do rowka dziąsłowego musi zostać złożona nitka retrakcyjna lub pasek formówki. Może być to przyczyną podrażniania dziąsła w tej okolicy. Ból związany takim urazem może imitować ból zęba. Zwykle ustępuje on samoistnie po kilku dniach.

W niektórych przypadkach ubytek próchnicowy jest bardzo głęboki, sięgający w okolice miazgi. Spowodować to może nieodwracalne zapalenie lub martwicę miazgi. W przebiegu tej patologii występuje uciążliwy ból o znacznym natężeniu. Pojawia się on samoistnie lub w odpowiedzi na bodźce termiczne. Często nieprzyjemne objawy pojawiają się w nocy i są na tyle uciążliwe, że wybudzają ze snu. W wielu przypadkach ból występuje przy nagryzaniu. Pojawienie się tych objawów powinno skłonić do jak najszybszej wizyty w gabinecie stomatologicznym.

Ból zęba po miesiącu od plombowania

Przedstawione powyżej przypadki opisują stany, w których ból pojawia się zaraz po wykonaniu wypełnienia. Jednak w niektórych przypadkach dyskomfort związany z wypełnionymi zębami może pojawić się kilka miesięcy, a nawet lat po leczeniu zęba. Związany może on być z wieloma nieprawidłowościami m.in.

  • próchnicą wtórną
  • nieodwracalnym zapaleniem oraz zgorzelą miazgi
  • zużyciem lub pęknięciem wypełnienia
  • utratą szczelności brzeżnej

Jak uśmierzyć ból zęba?

Leczenia bólu wypełnionego zęba

Jeżeli pojawią się niepokojące objawy, należy udać się do gabinetu stomatologicznego. Najlepiej wybrać się do stomatologa, który zakładał wypełnienie. Wie on najlepiej, jaki był stan zęba, jak głęboko sięgał ubytek próchnicowy itp. Ułatwia to postanowienie właściwego rozpoznania i wdrożenie odpowiedniego leczenia.

Jeżeli przyczyną bólu zęba po leczeniu jest nadwrażliwość, nie jest wskazana interwencja. Ząb należy obserwować. W tym czasie powinno się unikać drażniących bodźców oraz prawidłowo dbać o higienę jamy ustnej. Polecane jest stosowanie pasty na nadwrażliwość zębów. Jeżeli nie ma poprawy, ból się nasila lub zaczynają pojawiać się objawy nieodwracalnego zapalenia miazgi, konieczne może być leczenie kanałowe.

W przypadku bólu zęba związanego z "za wysokim" wypełnieniem, w gabinecie stomatologicznym zostanie wykonana korekta kształtu wypełnienia.

Jeżeli nie udało się zachować żywotności zęba lub doszło do nieodwracalnego zapalenia miazgi, konieczne jest leczenie endodontyczne lub usunięcie zęba. Leczenie endodontyczne (kanałowe) polega na dokładnym usunięciu zapalnie zmienionej lub martwej miazgi i wypełnieniu systemu kanałowego zęba przeznaczonymi do tego materiałami.

W przypadku bólu związanego ze zużyciem, pęknięciem lub utratą szczelności wypełnienia, konieczna jest jego wymiana. Podobna zasada obowiązuje w przypadku rozpoznania próchnicy wtórnej.

BOLI ZĄB? CZOSNEK POMOŻE [WIDEO]

Źródło wideo - youtube.com/newsrm.tv

Warto wiedzieć

Budowa zęba

Ząb składa się z trzech rodzajów tkanek. Idąc od wnętrza, wyróżnia się miazgę, otaczającą ją zębinę oraz najbardziej powierzchownie położone szkliwo. Miazga, która znajduje się w komorze oraz kanałach korzeniowych zębów, otoczona jest przez tkanki twarde (szkliwo i zębinę). Jako jedyna spośród wymienionych składowych zęba jest tkanką żywą. Miazga jest bogato ukrwiona i unerwiona, przebiegają przez nią liczne naczynia krwionośne, limfatyczne oraz włókna nerwowe. W skład miazgi wchodzi wiele rodzajów komórek, w tym charakterystyczne dla niej odontoblasty, komórki odpowiedzialne za produkcję zębiny. Zębina jest tkanką twardą ściśle powiązaną z miazgą zęba. W budowie mikroskopowej zębiny widać liczne drobne kanaliki biegnące od miazgi w kierunku szkliwa, są tzw. kanaliki zębinowe. W żywym zębie w takim kanaliku znajduje się włókno nerwowe, wypustka odontoblastu oraz płyn kanalikowy. Taki złożony kompleks miazgi i zębiny w fachowym piśmiennictwie nazwany został endodontium.

Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.
KOMENTARZE