Udrożnienie kanalików łzowych u dorosłych, dzieci i niemowląt

2015-04-21 8:57

Udrożnienie kanalików łzowych może być wykonane na wiele sposobów. U dzieci i niemowląt najczęściej wykonuje się sondowanie dróg łzowych. Natomiast u dorosłych możliwości udrożnienia kanałów łzowych są znacznie większe. Do wyboru mamy metodę klasyczną, endoskopową i najnowocześniejszą, czyli laserową. Sprawdź, jak udrożnić kanaliki łzowe.

Operacyjne udrożnienie kanalików łzowych u dorosłych, dzieci i niemowląt to niekiedy jedyny sposób, by powstrzymać nadmierne łzawienie oczu. U noworodków, niemowląt i małych dzieci przyczyną niedrożnych kanalików łzowych najczęściej jest wrodzona niedrożność dróg łzowych. Na szczęście u większości dzieci dochodzi do udrożnienia dróg łzowych samoistnego lub po zastosowaniu masażu albo antybiotykoterapii miejscowej. Jeśli te metody leczenia nie pomagają, wykonuje się płukanie i sondowanie kanalików łzowych. U dorosłych można zastosować metodę klasyczną (dakrocystorhinostomia), endoskopową i laserową.

Metoda klasyczna (dakrocystorhinostomia - DCR)

Zabieg polega na wykonaniu nacięcia w kącie przyśrodkowym oka na długość około 15 mm, a następnie na wytworzeniu przetoki powyżej niedrożności. Potem lekarz wprowadza do kanalików łzowych specjalne rurki, aby utrzymać drożność uzyskanej przetoki. Na koniec zszywa warstwowo nacięte tkanki.

Dakrocystorhinostomia jest uznawana za najskuteczniejszą (90-95 proc.) metodę udrożnienia kanalików łzowych, m.in. dlatego, że dzięki niej lekarz ma doskonały podgląd operowanego miejsca, w związku z tym może dokładnie poznać przyczynę niedrożności kanalików łzowych. Poza tym dakrocystorhinostomię można wykonać przy każdym typie niedrożności.

Jednak po zabiegu pozostaje niewielka blizna. Poza tym pojawiają się podskórne wylewy w miejscu podania znieczulenia.

Endoskopowe udrożnienie dróg łzowych (EDCR)

Endoskopowe udrożnienie dróg łzowych (ang. EDCR – endoscopic dacryocystorhinostomy) polega na wprowadzeniu endoskopu i utworzeniu połączenia między workiem łzowym a nosem powyżej blokady dróg łzowych (endoskop wprowadza się przez nos). Ostatnim etapem zabiegu jest założenie silikonowych rurek.

Czasowe wprowadzanie silikonowych rurek do kanalików łzowych od lat jest regułą w operacjach rekonstrukcyjnych dróg łzowych

Podczas endoskopowego udrożnienia dróg łzowych nie trzeba wykonywać nacięcia skóry, w związku z tym po zabiegu nie pozostają blizny. Poza tym znieczulenie miejscowe wykonuje się jedynie od strony jamy nosowej (a nie także od strony kąta wewnętrznego oka, jak w przypadku metody klasycznej), w związku z tym ryzyko wystąpienia obrzęków i wylewów podskórnych krwi w miejscu podania znieczulenia jest małe.

Jednak ta metoda ma także wady, gdyż jest ograniczona do niektórych przypadków niedrożności dróg łzowych. Poza tym skuteczność zabiegu ocenia się na około 80-90 proc. (co oznacza, że może zajść konieczność kolejnej operacji).

CZYTAJ TEŻ >> Gdy OCZY PIEKĄ, SWĘDZĄ i SZCZYPIĄ, ulgę przyniosą sztuczne łzy

Mikroendoskopia laserowa (przezkanalikowa laserowa dakrocystorhinostomia - LDCR)

Zabieg polega na wprowadzeniu mikroendoskopu o średnicy 0,5 mm połączonego ze światłowodem lasera przez kanalik łzowy do woreczka łzowego. Po dotarciu do miejsca niedrożności, lekarz wykorzystuje światło lasera, które odtwarza drogi łzowe. Kolejną częścią zabiegu jest założenie silikonowej rurki do drogi łzowej, uchodzącej w jamie nosa. Rurki są usuwane są po 6. miesiącach od zabiegu.

Przezkanalikowa laserowa dakrocystorhinostomia to najnowocześniejsza i mało inwazyjna metoda udrażniania kanalików łzowych

Zabieg trwa około 20 minut, a pacjent jest wypisywany do domu po ok. 1-2 godzin od jego zakończenia. Następnego dnia może wrócić do pracy.

W tym przypadku również nie pozostają blizny i znieczulenie miejscowe wykonuje się jedynie od strony jamy nosowej, co zmniejsza ryzyko wylewów podskórnych.

Skuteczność tej metody to około 80-85 proc. Poza tym zabieg jest bardzo kosztowny (nie jest refundowany przez NFZ) – cena to około 5 tys. zł za jedno oko.

Udrożnienie kanalików łzowych za pomocą balonikowania

Metoda ta polega na poszerzeniu zwężonego, ale drożnego przewodu nosowołzowego za pomocą balonika. W związku z tym, że skuteczność tego zabiegu jest wątpliwa (ocenia się ją na 50 proc.), a koszty jego wykonania są wysokie, rzadko się go wybiera jako metodę leczenia niedrożnych kanalików łzowych.

Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.