Polipeptyd trzustkowy (PP) - co to jest? Jak interpretować wyniki?

Polipeptyd trzustkowy, w skrócie PP jest tajemniczym białkiem wytwarzanym przez trzustkę, którego funkcje nie zostały do końca poznane. Kiedy wykonać badanie polipeptydu trzustkowego? Jak interpretować wynik? Co oznacza jego za wysokie stężenie w krwi?

Polipeptyd trzustkowy (PP, ang. Pancreatic polypeptide) jest białkiem o długości 36 aminokwasów wytwarzanym głównie przez komórki F wysepek Langerhansa trzustki. Należy on do grupy hormonów (peptydów) przewodu pokarmowego podobnie jak neuropeptyd Y (NPY) i peptyd YY (PYY). Jego funkcje nie zostały do końca poznane, ale wiadomo, że stymuluje wydzielanie enzymów trzustkowych i obkurcza woreczek żółciowy. Wcześniej uważano, że uczestniczy on również w kontroli apetytu jako hormon sytości.

Wydzielanie polipeptydu trzustkowego jest stymulowane przez składniki pokarmowe. Jego poziom zwiększa się po posiłku bogatym w białko, na czczo, po wysiłku fizycznym i w trakcie hipoglikemii

Polipeptyd trzustkowy został odkryty przez przypadek w 1972 roku przez dwa niezależne zespoły badawcze.

Spis treści

  1. Polipeptyd trzustkowy (PP) - na czym polega badanie i ile kosztuje?
  2. Polipeptyd trzustkowy (PP) - jak interpretować wyniki badań?

Polipeptyd trzustkowy (PP) - na czym polega badanie i ile kosztuje?

Oznaczenie polipeptydu trzustkowego wykonuje się we krwi żylnej pobranej ze zgięcia łokciowego. Badanie powinno być wykonane na czczo, najlepiej pomiędzy godziną 6:30 a 9:00.

Jest to bardzo istotne, gdyż stężenie polipeptydu trzustkowego zwiększa się kilkukrotnie po posiłku.

Badanie w laboratorium komercyjnym kosztuje około 50 zł.

Polipeptyd trzustkowy (PP) - jak interpretować wyniki badań?

Prawidłowe stężenie polipeptydu trzustkowego powinno być niższe niż 200 ng/l.

Wzrost polipeptydu trzustkowego obserwuje się w:

Pomiar polipeptydu trzustkowego stosowany jest również do oceny funkcji nerwu błędnego.

Czytaj też:

Piśmiennictwo

  1. Badania laboratoryjne. Zakres norm i interpretacja, pod red. Hyla-Klekot L., Kokot F., Kokot S. PZWL Warszawa 2018.
  2. Diagnostyka laboratoryjna z elementami biochemii klinicznej. Podręcznik dla studentów medycyny, pod redakcją Dembińska-Kieć A. i Naskalski J.W., Elsevier Urban & Partner Wydawnictwo Wrocław 2009, wydanie
  3. www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK279067/
Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.
KOMENTARZE