- Według danych z chorobą Peyroniego zmaga się nawet do 20 proc. europejskich mężczyzn
- Specjaliści z Uniwersytetu w Atenach odradzają operacje w ostrej fazie choroby ze względu na ryzyko nawrotów
- Zastosowanie celowanej terapii trakcyjnej pozwala na zmniejszenie skrzywienia prącia o około 20 stopni
Skąd bierze się skrzywienie prącia? Przyczyny choroby Peyroniego
Zmiany w wyglądzie narządów płciowych budzą niepokój, ale warto wiedzieć, że z chorobą Peyroniego mierzy się nawet do 20 proc. europejskich mężczyzn. Choroba Peyroniego rozwija się najczęściej na skutek mikrourazów prącia, do których dochodzi podczas aktywności seksualnej lub uszkodzeń mechanicznych. Taki uraz uszkadza drobne naczynia krwionośne i wywołuje stan zapalny, co ostatecznie prowadzi do powstawania twardych blizn w osłonce białawej.
Lekarze wskazują, że u niektórych chorych ryzyko wystąpienia tego schorzenia jest znacznie wyższe:
- predyspozycje genetyczne i występowanie choroby w rodzinie
- zaburzenia tkanki łącznej
- cukrzyca
- niedobór testosteronu
- wcześniejsze operacje urologiczne
Powstająca z czasem tkanka włóknista traci swoją elastyczność, co powoduje charakterystyczne skrzywienie prącia podczas erekcji. Jeśli zauważasz u siebie podobne zmiany, powinieneś zachować spokój i po prostu zacząć działać. Zrozumienie mechanizmu powstawania zbliznowaceń to pierwszy krok do podjęcia skutecznego leczenia pod okiem specjalisty.
Dlaczego wczesna wizyta u urologa zapobiega rozwojowi choroby?
Wstyd bardzo często powstrzymuje pacjentów przed wizytą w gabinecie, przez co schorzenie to pozostaje rzadko diagnozowane. Tymczasem wczesna wizyta u urologa jest kluczowa, ponieważ tak zwana faza ostra choroby trwa zazwyczaj od pół roku do kilkunastu miesięcy. To właśnie w tym początkowym okresie pacjenci odczuwają największy ból prącia, który pojawia się zarówno w spoczynku, jak i podczas wzwodu.
Badania naukowe pokazują wyraźnie, że brak jakiejkolwiek interwencji medycznej w tej fazie prowadzi do pogłębienia skrzywienia prącia i nasilenia dolegliwości bólowych. Co ważne, specjaliści z Uniwersytetu w Atenach przypominają, że w fazie ostrej należy unikać operacji chirurgicznych ze względu na wysokie ryzyko nawrotu deformacji. Dlatego natychmiastowa konsultacja lekarska pozwala ustalić bezpieczny plan działania i uchronić cię przed nieodwracalnymi zmianami w obrębie narządu.
Jakie metody leczenia skrzywienia prącia są dziś zalecane?
Współczesna medycyna oferuje rozwiązania, które potrafią skutecznie zahamować postęp choroby w jej ostrej fazie. Najlepsze rezultaty przynosi terapia skojarzona, która łączy różne metody łagodzenia bólu oraz fizycznego zmniejszania krzywizny prącia. W ramach leczenia urolog może zaproponować ci przyjmowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych, które szybko zredukują najbardziej uciążliwe dolegliwości.
Obecnie rekomendowane metody leczenia w fazie początkowej obejmują:
- zastosowanie inhibitorów fosfodiesterazy typu 5 w celu poprawy funkcji erekcyjnych
- terapię falą uderzeniową w celu zmniejszenia bólu prącia
- terapię trakcyjną prącia pozwalającą na zmniejszenie skrzywienia o około 20 stopni
- zastrzyki doogniskowe z kolagenazy podawane bezpośrednio w miejsce zbliznowacenia
Warto pamiętać, że dostępność niektórych preparatów bywa w Europie ograniczona i wiąże się z wysokimi kosztami. Polskie instytucje medyczne wskazują jednak, że w stabilnej fazie choroby istnieją konkretne procedury oraz ścieżki leczenia. Zawsze dokładnie omawiaj ze swoim lekarzem wszystkie dostępne możliwości, aby wybrać terapię dopasowaną do twojego stanu zdrowia i budżetu.
Choroba Peyroniego a psychika. Jak mądrze wspierać pacjenta?
Jeśli twój partner mierzy się z chorobą Peyroniego, musisz wiedzieć, że fizyczne zmiany w obrębie narządów płciowych silnie wpływają na jego zdrowie psychiczne. Mężczyźni dotknięci tym schorzeniem bardzo często zmagają się z głębokim wstydem, stanami lękowymi oraz drastycznie obniżoną samooceną. W wielu przypadkach ból prącia i znaczna deformacja powodują trudności we współżyciu, co rodzi u pacjenta strach przed odrzuceniem lub całkowitą utratą bliskości.
Zmiana tej sytuacji wymaga ogromnej delikatności i wyrozumiałości ze strony partnerki lub partnera. Otwarta rozmowa o trudnościach seksualnych, prowadzona bez oceniania i presji, pomaga choremu zredukować stres oraz poczucie izolacji. Wasze wspólne zaangażowanie i zachęcanie do regularnych wizyt u urologa to najlepsze wsparcie, jakie możesz zapewnić bliskiej osobie w procesie zdrowienia.
8
Źródła:
