25 lutego 2026 roku w „Neurology” opublikowano wyniki dziewięcioletniej obserwacji ponad 410 tysięcy dorosłych mieszkańców Korei Południowej. Analiza dotyczyła zmiany wzorców palenia w czasie oraz ich związku z rozpoznaniem choroby Parkinsona i śmiertelnością całkowitą.
Choroba Parkinsona badanie 2026 – metodologia i podział na cztery grupy palaczy
W czasopiśmie „Neurology” ukazały się dwie publikacje wiążące palenie z chorobą Parkinsona. Badanie objęło ponad 410 tysięcy dorosłych mieszkańców Korei Południowej, którzy na początku projektu byli palaczami. Średni wiek uczestników wynosił 52 lata, a obserwacja trwała średnio dziewięć lat.
Uczestnicy przechodzili badania zdrowotne na początku badania, około dwa lata później oraz po kolejnych dwóch latach. W formularzach deklarowali, ile i jak często palą. Na tej podstawie badacze wyodrębnili cztery kategorie: osoby palące nieprzerwanie przez cały okres badania, osoby, które rzuciły i po pewnym czasie wróciły do palenia, osoby, które paliły przez pierwsze cztery lata, a następnie zaprzestały, oraz osoby, które zakończyły palenie wcześnie i nie wróciły do nałogu.
Ryzyko rozwoju choroby Parkinsona – dane z dziewięcioletniej obserwacji
W trakcie obserwacji chorobę Parkinsona rozpoznano u 1 794 uczestników. Odsetek zachorowań wyniósł 0,33% wśród osób palących nieprzerwanie, 0,41% wśród osób z nawrotem palenia, 0,67% wśród osób, które rzuciły po czterech latach oraz 0,71% wśród osób utrzymujących wczesną i trwałą abstynencję.
Po uwzględnieniu poziomu dochodu, spożycia alkoholu i aktywności fizycznej najniższe ryzyko rozpoznania odnotowano w grupie palących stale. Osoby, które rzuciły palenie miały o 60–61% wyższe ryzyko rozwoju choroby Parkinsona w porównaniu z osobami kontynuującymi palenie. U osób, które powróciły do nałogu, ryzyko było zbliżone do poziomu obserwowanego w grupie palącej nieprzerwanie.
„Nasze badanie sugeruje, iż niższe ryzyko choroby Parkinsona nie jest koniecznie związane z długością palenia, lecz raczej z tym, czy dana osoba aktualnie pali. Potrzebne są dalsze badania, aby lepiej zrozumieć, które składniki nikotyny przyczyniają się do obserwowanego obniżenia ryzyka oraz opracować bezpieczne i ukierunkowane terapie, które odtworzą te efekty bez szkodliwych konsekwencji zdrowotnych” – powiedział Jun-Hyuk Lee, doktor z Eulji University School of Medicine w Seulu.
Śmiertelność całkowita u palaczy – analiza 31 203 zgonów
W okresie obserwacji odnotowano 31 203 zgony. Wśród osób palących nieprzerwanie zmarło 7,24% uczestników, wśród które osób powróciły do palenia 8,09%, wśród które osób rzuciły po czterech latach 8,76%, a wśród osób, które utrzymały abstynencję od wczesnego etapu 7,91%.
Po analizie statystycznej wykazano, że osoby utrzymujące abstynencję miały o 17% niższe ryzyko zgonu w porównaniu z osobami palącymi nieprzerwanie, a osoby, które rzuciły w późniejszym etapie – o 3% niższe ryzyko.
„Nie można pomijać poważnych zagrożeń zdrowotnych związanych z paleniem, ponieważ pozostaje ono jedną z głównych przyczyn zgonów możliwych do uniknięcia i przyczynia się do chorób serca, nowotworów oraz przewlekłych chorób płuc” – powiedział Jun-Hyuk Lee.
„Chociaż nasze badanie wykazało, iż osoby, które rzuciły palenie, miały wyższe ryzyko choroby Parkinsona niż osoby aktualnie palące, to jednocześnie miały niższe ryzyko zgonu. Korzyści zdrowotne wynikające z rzucenia palenia pozostają znaczące i jednoznaczne” – dodał badacz.
Ograniczenia badania i znaczenie dla zdrowia publicznego
Autorzy podkreślili, że dane dotyczące palenia pochodziły z deklaracji uczestników, co może wiązać się z niedokładnością informacji. Zaznaczyli również, że większość badanych stanowili mężczyźni z Korei Południowej, co ogranicza możliwość bezpośredniego przenoszenia wyników na kobiety i inne populacje.
Obie publikacje z 2026 roku w „Neurology” wpisują się w analizę dynamicznych wzorców palenia oraz ich związku z chorobami neurodegeneracyjnymi i śmiertelnością ogólną, dostarczając danych liczbowych istotnych dla medycyny prewencyjnej i zdrowia publicznego.
