Karłowatość przysadkowa – gdy przysadka wydziela za mało HORMONU WZROSTU

2015-05-20 14:46 Natasza Socha-Chyrzyński

Karłowatość przysadkowa (karłowatość hiposomatotropowa, infantylizm przysadkowy) dotyka głównie dzieci, choć bywa diagnozowana również u dorosłych. U podstaw tej choroby leży zmniejszony poziom lub brak wydzielania hormonu wzrostu - somatropiny oraz niedobór gonadotropin. Jakie są przyczyny, objawy i leczenie karłowatości przysadkowej?

Karłowatość przysadkowa (karłowatość hiposomatotropowa) to choroba endokrynologiczna spowodowana zaburzeniami wydzielania hormonu wzrostu (somatropiny) oraz niedoborem gonadotropin. Wyraźne objawy karłowatości przysadkowej zaznaczają się u dzieci około 1-3 roku życia. Dziecko z tą przypadłością rośnie najwyżej 3 cm rocznie, co w konsekwencji sprawia, iż różnica między nim, a rówieśnikiem rosnącym prawidłowo może wynieść od 15 do 30 cm.

Karłowatość przysadkowa: przyczyny

Brak lub niedobór hormonu wzrostu może być problemem wrodzonym, spowodowanym nieprawidłowością w budowie przysadki mózgowej lub innym syndromem, któremu choroba ta towarzyszy. Karłowatość przysadkowa może pojawić się w wyniku:

  • infekcji
  • guza mózgu
  • urazu
  • zabiegu chirurgicznego
  • radioterapii głowy

Niekiedy przyczyn karłowatości przysadkowej nie da się ustalić.

Karłowatość przysadkowa: objawy

Objawy karłowatości przysadkowej pogłębiają się wraz z wiekiem chorego. Cechy charakterystyczne to:

  • zahamowany wzrost
  • niedorozwój płciowy
  • niewielkie dłonie
  • pyzate policzki
  • krótki nos
  • tkanka tłuszczowa w okolicy nadbrzusza

Psychiczny rozwój chorych na karłowatość przysadkową jest prawidłowy - dziecko zaczyna chodzić i mówić w tym samym czasie, co jego rówieśnicy.

Karłowatość przysadkowa: rozpoznanie

Diagnozę opiera się na specjalistycznych badaniach i testach, z użyciem metod izotopowych:

  • poziom hormonów we krwi i w moczu
  • hipoglikemia poinsulinowa
  • badanie RTG kości
  • radiogramy czaszki
  • badania radiologiczne ręki

Karłowatość przysadkowa: leczenie

Najczęściej chorym na karłowatość przysadkową podaje się kilka razy w tygodniu hormon wzrostu w formie zastrzyków. Niekiedy konieczna jest również operacja przysadki mózgowej lub radioterapia - jeśli za niedobór somatotropiny odpowiada guz. Poza tym ważna jest zbilansowana dieta, aktywność fizyczna i sen.

Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.

NOWY NUMER

W numerze 11/2019 "Zdrowia": padaczka odczarowana, dla kogo przeszczep nerki, e-papieros - nowa plaga, cera wolna od przebarwień, porażka źródłem sukcesu, lunchbox wegetarianina. Miesięcznik "Zdrowie" to pakiet rzetelnej wiedzy i sprawdzonych porad!

Dowiedz się więcej
Miesięcznik Zdrowie 11/2019

Materiał partnerski

KOMENTARZE