- Dawkę przypominającą przeciw tężcowi, błonicy i krztuścowi należy przyjmować regularnie co 10 lat
- Pełna ochrona po corocznym szczepieniu przeciw grypie wytwarza się w organizmie przez około 2 tygodnie
- Według CDC dorośli po 50. roku życia powinni przyjąć dwie dawki nowoczesnej szczepionki przeciw półpaścowi
- Szczepienie przeciw WZW typu B jest szczególnie ważne dla osób z cukrzycą oraz personelu medycznego
Dlaczego warto szczepić się w dorosłym wieku?
Szczepienia najczęściej kojarzymy z dzieciństwem. W praktyce odporność po części szczepionek z czasem słabnie, a niektóre infekcje są cięższe właśnie u dorosłych. Program Szczepień Ochronnych na 2026 rok podkreśla, że uzupełnianie szczepień zmniejsza ryzyko powikłań i dłuższego wyłączenia z codziennych aktywności.
Co ile lat szczepienie przypominające na tężec, błonicę i krztusiec?
Nawet jeśli w dzieciństwie przyjąłeś pełny cykl szczepień obowiązkowych, ochrona nie zawsze utrzymuje się całe życie. Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego PZH wskazuje, że dorośli powinni przyjmować dawkę przypominającą przeciw tężcowi, błonicy i krztuścowi. Szczepienie Td lub Tdap warto powtarzać co 10 lat, żeby utrzymać ochronę na odpowiednim poziomie.
Kiedy szczepić się na grypę, żeby zdążyć z ochroną?
Wirus grypy zmienia się z sezonu na sezon, dlatego jedno szczepienie w życiu nie daje stałej ochrony. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zaleca szczepienie co roku, najlepiej przed okresem największej liczby zachorowań. Pełna ochrona zwykle pojawia się po około 2 tygodniach, dlatego nie warto odkładać terminu na ostatnią chwilę. Szczególnie ważne jest to dla osób z grup ryzyka:
- kobiety w ciąży
- osoby starsze
- pacjenci z chorobami przewlekłymi
- pracownicy służby zdrowia.
Szczepienie na półpasiec po 50. roku życia: ile dawek i w jakim odstępie?
Po 50. roku życia rośnie znaczenie ochrony przed półpaścem. Według CDC dorośli w tej grupie wiekowej powinni przyjąć dwie dawki szczepionki w odstępie od 2 do 6 miesięcy. Zalecenie dotyczy także osób, które w przeszłości chorowały na półpasiec lub miały podawane starsze preparaty. Szczepienie jest też zalecane osobom powyżej 19. roku życia z obniżoną odpornością lub w trakcie leczenia immunosupresyjnego.
Szczepienie na WZW B: kto powinien sprawdzić, czy jest chroniony?
Szczepienie przeciw WZW typu B to jedna z najskuteczniejszych metod ochrony przed chorobami wątroby. WHO podkreśla, że osoby dorosłe z grup ryzyka powinny sprawdzić, czy ich szczepienie nadal zapewnia ochronę. Chodzi nie tylko o personel medyczny, ale też osoby często korzystające z opieki zdrowotnej lub chorujące przewlekle. Do grup ryzyka należą między innymi:
- osoby chorujące na cukrzycę
- pacjenci dializowani oraz oczekujący na przeszczepy narządów
- osoby z przewlekłymi chorobami wątroby, w tym z WZW typu C
- domownicy i partnerzy seksualni osób zakażonych wirusem HBV
- osoby często zmieniające partnerów seksualnych.
Szczepienia zalecane dla dorosłych w Polsce: jak ułożyć kalendarz?
Komunikat Głównego Inspektora Sanitarnego na 2026 rok wskazuje, że dorośli w Polsce mają do rozważenia wiele szczepień zalecanych. Poza tężcem i grypą wymienia się m.in. szczepienia przeciw KZM, pneumokokom, HPV i RSV. W praktyce warto odszukać książeczkę zdrowia i omówić ją z lekarzem rodzinnym, żeby ustalić priorytety dopasowane do wieku i trybu życia. Regularne uzupełnianie dawek zmniejsza ryzyko ciężkiego przebiegu wielu chorób zakaźnych.
Źródła: