Kresa biała - budowa, funkcje, rozejście i przepuklina

2020-09-29 17:20 Natalia Młyńska

Kresa biała jest splotem włókien rozcięgien mięśni brzucha. Umiejscowiona pośrodkowo, rozciąga się od wyrostka mieczykowatego przez pępek aż do spojenia łonowego. Czym dokładnie jest kresa biała i czy jej rozejście to coś groźnego? Kto jest najbardziej narażony na dolegliwości pojawiające się w obrębie kresy białej?

Kresa biała wzięła swoją nazwę od jaśniejszego zabarwienia skóry w miejscu swojego występowania. U kobiet w ciąży może zmienić zabarwienie na ciemniejsze, nazywa się wówczas kresą czarną lub ciemną. Najważniejszą funkcją kresy białej jest stabilizacja mięśni brzucha, innymi słowy kresa biała to miejsce, w którym łączą się mięśnie obu stron brzucha. Odchodzą od niej więzadła wieszadłowe prącia i łechtaczki oraz procowate prącia.

Spis treści

  1. Budowa kresy białej
  2. Rozejście kresy białej 
  3. Przepuklina kresy białej

Budowa kresy białej

Kresa biała powstała na skutek skrzyżowania się prawej oraz lewej strony włókien rozcięgien mięśni:

Pasma łącznotkankowe przeplatają się w lini pośrodkowej. Włókna ścięgniste blaszki przedniej pochewki mięśnia prostego przechodzą ku tyłowi, w blaszkę strony przeciwległej i odwrotnie.

Kresa biała może mieć różną szerokość, w najszerszym miejscu dochodzi do 2-2,5 cm. W jej obrębie znajduje się pępek - blizna w środkowym punkcie brzucha, będąca pozostałością po odpadniętej pępowinie.

Rozejście kresy białej 

Rozejście mięśni prostych jest częstą dolegliwością spotykającą kobiety w ciąży. Duży wpływ wywierają wydzielane hormony, między innymi relaksyna, przyczyniająca się do rozluźnienia tkanki łącznej. Dzięki odpowiedniemu rozciągnięciu tkanek, płód może prawidłowo się rozwijać i rosnąć, a podczas porodu przejść przez kanał rodny. Jednak jednocześnie dochodzi do ścieńczenia i często przerwania ciągłości kresy białej. Także powiększająca się macica wpływa na wzrost ciśnienia w jamie brzusznej i napieranie na ściany brzucha, które w trakcie porodu jest szczególnie wysokie. Po urodzeniu dziecka mięśnie brzucha powinny wrócić do stanu sprzed porodu, jednak nie zawsze jest to możliwe.

  • Leczenie rozejścia kresy białej

W takiej sytuacji należy udać się do fizjoterapeuty, który oceni stopień rozejścia mięśni brzucha. Specjalista doradzi w jaki sposób utrzymywać właściwą postawę, siadać i wstawać oraz jakie ćwiczenia fizyczne można wykonywać. Ważne, aby stosować terapię manualną, mobilizować mięśnie, warto też skorzystać z kinesjotapingu.

Przepuklina kresy białej

Przepuklina kresy białej powstaje przy obniżonym oporze w dolnej części brzucha. Jelita będące w ciągłym ruchu z łatwością przemieszczają się do worka przepuklinowego. Wrotami tej przepukliny jest otwór o średnicy około 0,5 – 1,5 cm zlokalizowany pomiędzy włóknami kolagenowymi kresy białej. Znajduje się on zazwyczaj między wyrostkiem mieczykowatym a pępkiem. Przepuklina kresy białej u mężczyzn pojawia się trzykrotnie częściej niż u kobiet. Występuje najczęściej u osób otyłych, u sportowców podnoszących ciężary oraz u kobiet w zaawansowanej ciąży.

W większości przypadków dochodzi jednak do samoistnego zejścia się mięśni prostych brzucha po porodzie. Zdarza się jednak, że rozejście pozostaje i zawartość jamy brzusznej przemieszcza się poza jej obręb, co oznacza powstanie przepukliny kresy białej w ciąży. Główną przyczyną powstania przepukliny kresy białej jest osłabienie mięśni brzucha. W konsekwencji mięśnie przestają pełnić swoją funkcję - nie utrzymują zawartości jamy brzusznej w określonym miejscu. Natomiast przepuklina kresy białej u dziecka może się pojawić na skutek wrodzonych wad anatomicznych powłok brzusznych. Ujawnia się zazwyczaj dopiero kilka lat po urodzeniu.

  • Leczenie przepukliny kresy białej

Leczenie zachowawcze przepuklin za pomocą pasa przepuklinowego stosuje się jedynie u osób w podeszłym wieku oraz w przypadku przeciwwskazań do operacji, na przykład u osób starszych z chorobami współistniejącymi. Pas zapobiega dalszemu wydostawaniu się narządów na zewnątrz jamy brzusznej. Operację przepukliny kresy białej wykonuje się w sposób klasyczny oraz metodą laparoskopową.

Źródła:

  1. J. Sokołowska-Pituchowa - Anatomia człowieka, Wydawnictwo Lekarskie PZWL
  2. W. Noszczyk - Chirurgia, Wydawnictwo Lekarskie PZWL
Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.
KOMENTARZE