Porażenie nerwu strzałkowego: dlaczego stopa opada podczas chodzenia?
Porażenie nerwu strzałkowego wpływa na to, jak porusza się stopa podczas chodzenia. Nerw strzałkowy biegnie po zewnętrznej stronie podudzia i steruje mięśniami, które unoszą stopę i palce. Gdy jest uszkodzony, sygnał nerwowy nie dociera prawidłowo do mięśni, a stopa zaczyna „uciekać” w dół.
Najbardziej typowym objawem jest opadająca stopa. Johns Hopkins Medicine opisuje, że osoba chora ma trudność z uniesieniem przodu stopy w czasie kroku. Przez to palce zahaczają o podłoże, a chód często zmienia się na „wysokie unoszenie kolana”, co zwiększa ryzyko potknięć i upadków.
Przyczyny porażenia nerwu strzałkowego: co najczęściej uszkadza nerw?
Uszkodzenie nerwu strzałkowego najczęściej wiąże się z uciskiem lub urazem w okolicy kolana. W tym miejscu nerw przebiega płytko pod skórą, dlatego łatwiej o jego podrażnienie lub zgniecenie. Najczęstsze przyczyny to:
- urazy lub kontuzje kolana
- złamanie kości strzałkowej w podudziu
- zbyt ciasno założony gips, który uciska nogę
- częste i długotrwałe zakładanie nogi na nogę
- regularne noszenie butów na wysokim obcasie
- silny ucisk w okolicy kolana podczas głębokiego snu lub w stanie nieprzytomności
MedlinePlus Medical Encyclopedia podaje, że do porażenia nerwu strzałkowego może dojść także jako powikłanie po operacjach kolana. Jeśli po zabiegu lub dłuższym unieruchomieniu stopa robi się wyraźnie wiotka, taką zmianę trzeba zgłosić lekarzowi. Znaczenie może mieć także długotrwała pozycja ciała utrzymywana przez wiele godzin, zwłaszcza gdy powoduje ucisk w okolicy kolana.
Diagnostyka porażenia nerwu strzałkowego: jakie badania zleca się najczęściej?
Przy trudnościach z unoszeniem stopy lekarz zwykle zaczyna od wywiadu i prostych testów w gabinecie, które oceniają siłę mięśni. To pozwala wstępnie określić, czy problem może dotyczyć nerwu strzałkowego. Do dokładniejszej oceny potrzebne są badania z użyciem aparatury.
MedlinePlus Medical Encyclopedia wskazuje, że kluczowym badaniem jest elektromiografia (EMG). EMG pokazuje aktywność elektryczną mięśni i pomaga ocenić ich reakcję na sygnał nerwowy. Często wykonuje się też badanie przewodnictwa nerwowego, a w wybranych przypadkach lekarz zleca rezonans magnetyczny albo USG, żeby ocenić, czy nerw jest uciskany, na przykład przez obrzęk.
Leczenie opadającej stopy przy porażeniu nerwu strzałkowego
Leczenie zależy od stopnia uszkodzenia nerwu i przyczyny problemu. Cleveland Clinic podaje, że zwykle zaczyna się od metod nieoperacyjnych, które mają ułatwić bezpieczne poruszanie się. Ważną częścią terapii jest fizjoterapia, w tym trening chodu, który pomaga stabilniej stawiać kroki mimo osłabienia mięśni.
Pomocne bywają też ortezy stopy i kostki (AFO). To usztywnienia, które stabilizują stopę w bucie i ograniczają jej opadanie. Stosuje się również funkcjonalną stymulację elektryczną, a gdy leczenie zachowawcze nie daje efektu, ortopeda może rozważyć operację odbarczenia nerwu lub jego naprawy.
Jak uzyskać pomoc w ramach NFZ przy opadającej stopie?
Przy podejrzeniu porażenia nerwu strzałkowego zwykle zaczyna się od wizyty u lekarza rodzinnego w POZ. Lekarz może wystawić skierowanie do neurologa lub ortopedy, którzy zajmują się diagnostyką takich problemów. Ministerstwo Zdrowia informuje, że po zapisaniu się do poradni specjalistycznej skierowanie trzeba dostarczyć w wymaganym terminie, żeby nie stracić wyznaczonej wizyty.
W publicznym systemie ochrony zdrowia możliwe są badania diagnostyczne i konsultacje specjalistyczne w ramach świadczeń. Lekarz rodzinny może też wystawiać recepty na leki, jeśli ma do tego podstawę w dokumentacji medycznej. Wyroby medyczne, w tym ortezy, należą do świadczeń gwarantowanych, więc przy zleceniu od specjalisty można uzyskać dofinansowanie albo odebrać je bezpłatnie.
7
Źródła:
