- Chrupanie w szyi bez bólu zazwyczaj wynika z pękania pęcherzyków gazu w mazi stawowej
- Dźwięki mogą generować także więzadła przesuwające się po kościach lub tkanka oddzielająca się od powięzi
- Pilnej konsultacji wymagają sytuacje, gdy chrupaniu towarzyszy osłabienie kończyn, ból lub problemy z równowagą
- Diagnostyka kręgosłupa szyjnego obejmuje najczęściej badanie RTG, rezonans magnetyczny lub tomografię komputerową
Chrupanie w szyi bez bólu: skąd biorą się te dźwięki?
Dźwięki przypominające strzelanie, pękanie albo chrupanie przy poruszaniu głową są częste. Gdy pojawiają się sporadycznie i nie ma bólu, zwykle nie ma powodu do obaw. Najczęściej są uznawane za naturalne i nie muszą oznaczać choroby.
W medycynie takie dźwięki bywają określane jako krepitacje. Specjaliści z Cleveland Clinic wyjaśniają, że najczęściej chodzi o zmianę ciśnienia w stawach łączących kręgi. W stawach znajduje się maź, a podczas ruchu mogą powstawać w niej pęcherzyki gazu, które pękają i dają charakterystyczny „strzał”.
Źródłem dźwięków mogą być też tkanki miękkie. Więzadła lub ścięgna potrafią przesuwać się po kościach albo po sobie, co daje słyszalne trzaski. Bywa też, że skóra „pracuje” na powięzi, czyli błonie otaczającej mięśnie, i wtedy słychać raczej chrzęszczenie niż typowe „strzelanie”.
Kiedy chrupanie w szyi wymaga pilnej konsultacji z lekarzem?
Samo chrupanie zwykle nie jest groźne. Do lekarza warto zgłosić się szybko wtedy, gdy oprócz dźwięków pojawiają się nowe, niepokojące objawy. Jeśli zauważysz nagłe pogorszenie sprawności, nie zwlekaj z konsultacją.
Hull University Teaching Hospitals NHS Trust wskazuje, że pilnej konsultacji wymagają m.in. takie objawy:
- ból szyi, który nasila się mimo odpoczynku
- problemy z koordynacją, na przykład trudności z zapięciem guzików w koszuli
- uczucie ciężkości lub wyraźne osłabienie w rękach lub nogach
- mrowienie i drętwienie ramion połączone z bólem
- problemy z utrzymaniem równowagi i chodzeniem
- utrata kontroli nad pęcherzem lub jelitami
Jeśli pojawi się którykolwiek z tych objawów, skontaktuj się szybko z lekarzem POZ albo zgłoś się na Szpitalny Oddział Ratunkowy. Takie symptomy mogą wskazywać na ucisk na nerwy lub rdzeń kręgowy. W takiej sytuacji zwykle potrzebna jest szybka diagnostyka obrazowa i dalsze leczenie.
Diagnostyka chrupania w szyi: jakie badania może zlecić lekarz?
Jeśli chrupanie w szyi zaczyna cię niepokoić, zacznij od wizyty u lekarza POZ (internisty lub lekarza rodzinnego). To on decyduje o dalszej diagnostyce i ewentualnym skierowaniu. Na wizycie zwykle zbierze wywiad, oceni ruchomość szyi oraz sprawdzi siłę mięśniową rąk i nóg.
Portal pacjent.gov.pl podaje, że lekarz POZ może skierować na podstawowe badania albo do specjalisty, na przykład ortopedy lub neurologa. O tym, jakie testy będą potrzebne, decydują wskazania medyczne. W diagnostyce dolegliwości szyi najczęściej wykonuje się RTG, rezonans magnetyczny (MRI) lub tomografię komputerową.
Takie badania mogą wykryć m.in. spondylozę szyjną, o której pisze American Academy of Orthopaedic Surgeons. To zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa, które u wielu osób nasilają się z wiekiem. U części pacjentów nie dają bólu, a jednym z nielicznych objawów bywa tarcie lub trzaski przy obracaniu głowy.
Ćwiczenia na szyję i dobre nawyki: jak zmniejszyć chrupanie bez bólu?
Jeśli szyja chrupie, ale nie boli, zwykle nie wymaga to „radykalnego” leczenia. Warto za to zadbać o codzienne nawyki, bo duże znaczenie ma postawa przy biurku, podczas korzystania z telefonu i w czasie snu. Pomaga też unikanie długiego pochylania głowy do przodu, bo zmniejsza napięcie mięśni karku.
Medical News Today podaje, że pomocne mogą być proste ćwiczenia rozciągające do wykonania w domu:
- powolne przechylanie głowy z boku na bok, tak aby ucho zbliżało się do ramienia (powtórz 5 razy na każdą stronę)
- opuszczanie brody w stronę klatki piersiowej i powolny powrót do pozycji prostej (powtórz 5 razy)
- stosowanie ciepłych okładów na kark, jeśli czujesz, że mięśnie są spięte
- dbanie o regularne przerwy w pracy przy komputerze, aby rozluźnić obręcz barkową
Najważniejsze są systematyczność i delikatność. Jeśli podczas ćwiczeń pojawi się nagły ból, przerwij i nie wracaj do ruchu, który go wywołał. Na co dzień pomaga regularny ruch i częsta zmiana pozycji, zamiast długiego trwania w jednym ustawieniu.
7
Źródła:
