Niewidzialny strażnik rytmu serca ratuje życie. Małe urządzenie wykrywa przyczyny zasłabnięć

2026-05-20 8:24

Nagła ciemność przed oczami i osunięcie się na ziemię to momenty, w których strach o przyszłość staje się paraliżujący. Często tradycyjne EKG milczy, gdy objawy mijają, pozostawiając pacjentów bez diagnozy i ratunku. Przełomowa technologia wszczepialnych rejestratorów zdarzeń kończy ten stan niepewności, oferując stały nadzór medyczny przez lata.

Lekarz w białym kitlu ze stetoskopem omawia z pacjentem budowę serca na modelu anatomicznym, wskazując na potrzebę monitorowania rytmu serca, o czym można przeczytać na portalu Poradnik Zdrowie.

i

Autor: laddawan punna/ Getty Images Lekarz w białym kitlu ze stetoskopem omawia z pacjentem budowę serca na modelu anatomicznym, wskazując na potrzebę monitorowania rytmu serca, o czym można przeczytać na portalu Poradnik Zdrowie.
  • Wszczepialny rejestrator zdarzeń wielkości pendrive'a monitoruje pracę serca nieprzerwanie nawet przez okres trzech lat
  • Zgodnie z wytycznymi NFZ na 2025 rok urządzenie zakłada się między innymi przy niewyjaśnionych omdleniach
  • Zabieg wszczepienia odbywa się w trybie ambulatoryjnym w znieczuleniu miejscowym i jest bezbolesny

Kiedy lekarz zaleca wszczepienie Holtera pętlowego?

Zaburzenia rytmu serca są bardzo powszechnym problemem, który często trudno uchwycić podczas standardowych, krótkich badań. Właśnie w takich sytuacjach kardiolog może zaproponować ci wszczepialny rejestrator zdarzeń, znany szerzej jako Holter pętlowy. To małe, bezprzewodowe urządzenie wielkości pendrive'a monitoruje pracę twojego serca nieustannie, nawet przez okres do trzech lat.

Zgodnie z wytycznymi Narodowego Funduszu Zdrowia wprowadzonymi w 2025 roku oraz aktualną wiedzą medyczną, wskazania do założenia tego urządzenia obejmują:

  • niewyjaśnione omdlenia po wyczerpaniu innej diagnostyki
  • bezobjawowe migotanie przedsionków po przebytym udarze kryptogennym
  • nawracające kołatania serca o nieznanym podłożu
  • ocenę epizodów bradykardii przed wszczepieniem rozrusznika serca
  • badanie skuteczności leczenia pacjentów z migotaniem przedsionków.
Kardiologia prewencyjna. Co zrobić, by skutecznie chronić serce? Dr Agnieszka Graczyk–Szuster

Jak przebiega zabieg wszczepienia rejestratora zdarzeń?

Sama procedura implantacji jest stosunkowo prosta i zazwyczaj nie wymaga od ciebie dłuższego pobytu w szpitalu. Kardiolog wykonuje niewielkie nacięcie skóry po lewej stronie klatki piersiowej na wysokości drugiego lub trzeciego żebra. Następnie tworzy pod skórą małą kieszonkę, w której umieszcza urządzenie wyposażone w dwie wbudowane elektrody.

Cały proces odbywa się w trybie ambulatoryjnym przy użyciu znieczulenia miejscowego, więc zupełnie nie odczuwasz bólu. Po założeniu odpowiednich szwów lekarz aktywuje wszczepialny rejestrator zdarzeń, przesuwając nad nim specjalny magnes. Dzięki temu od razu po opuszczeniu gabinetu możesz czuć się bezpiecznie, wiedząc, że praca twojego serca jest już stale monitorowana.

Powrót do formy. Jak dbać o ranę i kiedy podjąć aktywność?

Przez kilka pierwszych dni po powrocie do domu musisz odpoczywać i zdecydowanie unikać moczenia operowanej okolicy. Jeśli chcesz zachować higienę, zamiast tradycyjnego prysznica bierz płytkie kąpiele w wannie, a opatrunek zdejmij dopiero po pięciu dniach. Po upływie tygodnia, o ile rana dobrze się goi, możesz bezpiecznie wrócić do normalnych kąpieli pod bieżącą wodą.

Powrót do aktywności fizycznej również wymaga od ciebie ostrożności i stopniowego dawkowania wysiłku w pierwszych dobach. Do szkoły, na uczelnię lub do lekkiej pracy powrócisz już dwa dni po zabiegu, ale sport i intensywne ćwiczenia musisz odłożyć na co najmniej siedem dni. Zawsze unikaj też uderzeń w klatkę piersiową, a sporty kontaktowe całkowicie wyklucz do czasu pełnego zagojenia blizny.

Domowy monitor i pilot pacjenta. Jak rejestrować objawy?

Twój nowy sprzęt nie tylko działa automatycznie w tle, ale także wysyła dane do szpitala poprzez domowy monitor umieszczony blisko twojego łóżka. Jeśli nagle poczujesz niepokojące objawy, z powodu których wykonano zabieg, możesz samodzielnie zapisać zapis pracy serca w danej chwili. Służy do tego podręczny aktywator objawów, czyli niewielki pilot, z którego powinieneś korzystać w momentach złego samopoczucia.

Aby ręcznie zarejestrować nietypową pracę serca w momencie wystąpienia objawów, musisz wykonać kilka prostych kroków:

  • przyłóż niebieski aktywator bezpośrednio do klatki piersiowej nad rejestratorem
  • naciśnij jednokrotnie szary przycisk na pilocie
  • poczekaj na niebieskie światło oznaczające szukanie sygnału urządzenia
  • upewnij się, że pojawiło się zielone światło i sygnał dźwiękowy potwierdzający udany zapis

Kiedy już nagrasz zdarzenie, użyj domowego monitora i niezwłocznie wyślij pobrane dane do zespołu medycznego. W tym celu naciśnij odpowiedni przycisk, przyłóż czytnik do klatki piersiowej i poczekaj, aż zielony pasek postępu na ekranie zakończy transfer. Pamiętaj jednak, że w przypadku bardzo silnego bólu w klatce piersiowej samo przesłanie zapisu nie wystarczy i musisz natychmiast wezwać pogotowie.

Telefon komórkowy, lotnisko i rezonans. O czym musi pamiętać pacjent?

Obecność rejestratora w ciele nakłada na ciebie kilka drobnych, ale niezwykle ważnych ograniczeń w codziennym funkcjonowaniu. Przede wszystkim nigdy nie noś telefonu komórkowego w kieszeni na piersi lub na pasku torebki, aby uniknąć zakłóceń elektromagnetycznych blisko serca. Z kolei podczas podróży lotniczych zawsze miej przy sobie fizyczną kartę urządzenia, którą musisz okazać pracownikom obsługi przed przejściem przez bramki bezpieczeństwa.

Szczególną ostrożność zachowaj w przypadku planowanych badań obrazowych z użyciem silnego pola magnetycznego w placówkach medycznych. Przez pierwsze sześć tygodni po zabiegu obowiązuje cię całkowity zakaz wykonywania rezonansu magnetycznego z uwagi na świeżą ranę. Kiedy ten czas upłynie, badanie będzie w pełni bezpieczne, ale musisz wcześniej uprzedzić personel pracowni o posiadaniu Holtera pętlowego i okazać swoją kartę pacjenta.

Kiedy pójść do kardiologa? GALERIA

Źródła: