- Z wiekiem może zmieniać się skład tłuszczów na powierzchni skóry, a wraz z nim jej zapach
- Pot sam w sobie zwykle nie pachnie, zapach powstaje głównie po kontakcie z bakteriami
- Nagłą zmianę zapachu lub nadmierne pocenie warto skonsultować, aby ustalić ich przyczynę
- Antyperspirant ogranicza ilość potu, a dezodorant przede wszystkim zmniejsza jego zapach
Zmiana zapachu skóry z wiekiem jest naturalna
Zapach skóry może zmieniać się z wiekiem, ponieważ zmienia się sposób, w jaki funkcjonuje skóra. Na powierzchni skóry znajdują się tłuszcze, między innymi obecne w sebum, które mogą się utleniać. W jednym z badań z udziałem osób w wieku od 26 do 75 lat związek o nazwie 2-nonenal częściej wykrywano u osób po 40. roku życia. Jego zapach opisywano jako tłusty i lekko trawiasty. Może on być jednym ze składników zapachu skóry kojarzonego ze starszym wiekiem.
Nie oznacza to jednak, że po określonych urodzinach każda osoba zaczyna pachnieć tak samo. Badań na temat zapachu skóry jest niewiele, a wpływają na niego również dieta, przyjmowane leki, palenie papierosów, hormony, temperatura, pielęgnacja oraz mikroorganizmy naturalnie żyjące na skórze. Stopniowa, niewielka zmiana zapachu bez innych objawów zwykle nie jest powodem do niepokoju.
Skąd bierze się zapach ciała? Rola potu i bakterii
Zapach ciała najczęściej powstaje pod pachami, w pachwinach i na stopach, gdzie łatwo gromadzi się wilgoć. Świeży pot jest zwykle prawie bezwonny. Zapach pojawia się, gdy bakterie rozkładają składniki potu, sebum i złuszczonego naskórka.
Z tego powodu intensywność zapachu nie zależy wyłącznie od wieku ani od częstotliwości mycia. Zapach może nasilać wilgoć, ciasne ubrania z syntetycznych tkanin oraz długie pozostawanie w przepoconych ubraniach. Znaczenie może mieć też owłosienie pod pachami, ponieważ zatrzymuje pot i wilgoć. Znaczenie mogą mieć również stres, upał, aktywność fizyczna, alkohol, ostre potrawy, zmiany hormonalne oraz niektóre leki.
Kiedy zmiana zapachu skóry powinna zwrócić uwagę?
Warto skonsultować zmianę zapachu skóry, jeśli pojawiła się nagle, jest wyraźna albo towarzyszy jej nowe, nasilone pocenie. Sam zapach nie pozwala rozpoznać konkretnej choroby, ale może występować między innymi przy nadpotliwości, infekcjach skóry, cukrzycy, chorobach nerek lub wątroby. Znaczenie mają także inne objawy i ogólny stan zdrowia, ponieważ samego zapachu nie da się wiarygodnie powiązać z konkretną chorobą.
Warto umówić się na wizytę u lekarza rodzinnego lub dermatologa, jeśli pojawi się którykolwiek z poniższych objawów:
- zapach zmienił się bez wyraźnej przyczyny i utrzymuje się mimo regularnego mycia oraz zmiany czystych ubrań
- pocenie nagle stało się obfitsze, pojawia się w nocy lub utrudnia codzienne funkcjonowanie
- skóra jest zaczerwieniona, swędzi, boli, łuszczy się albo ma ranki
- nieprzyjemny zapach dotyczy nie tylko skóry, lecz także oddechu lub moczu
- problem pojawił się po rozpoczęciu przyjmowania nowego leku albo towarzyszą mu inne nowe dolegliwości.
Co pomaga ograniczyć nieprzyjemny zapach ciała na co dzień
Nieprzyjemny zapach ciała często można ograniczyć prostymi działaniami, które zmniejszają wilgoć na skórze i utrudniają namnażanie bakterii. Skórę pod pachami, w pachwinach i na stopach warto regularnie myć łagodnym środkiem oraz dokładnie osuszać. Po treningu lub w upał dobrze jest możliwie szybko zmienić przepocone ubranie i skarpetki.
Przy wyborze kosmetyku warto odróżnić dezodorant od antyperspirantu. Dezodorant ogranicza lub maskuje zapach, natomiast antyperspirant zmniejsza ilość wydzielanego potu. Jeśli problemem są przede wszystkim mokre pachy, lepszym wyborem będzie antyperspirant niż sam dezodorant.
Nie ma potrzeby stosować silnie perfumowanych produktów na całą skórę. Mogą podrażniać skórę, zwłaszcza w pachwinach i fałdach skórnych, a podrażniona skóra może nasilać dyskomfort. Jeśli po kosmetyku pojawiają się pieczenie, świąd lub wysypka, lepiej go odstawić i wybrać łagodniejszą formułę.
Zmiana zapachu skóry z wiekiem nie oznacza braku higieny
Z upływem lat zapach skóry może stopniowo się zmieniać, podobnie jak jej suchość, ilość wydzielanego sebum czy skłonność do pocenia. Nie jest to kwestia braku higieny ani powód do intensywnego szorowania skóry. Zbyt częste mycie mocnymi detergentami może naruszać barierę ochronną i wywoływać podrażnienie.
Najrozsądniej obserwować, czy zmiana jest powolna i czy nie towarzyszą jej inne objawy. Jeśli zapach przeszkadza, zacznij od dokładnego osuszania skóry i zmiany przepoconych ubrań. Przy nadmiernym poceniu pomocny może być antyperspirant, a gdy chodzi głównie o sam zapach, dezodorant. Jeśli mimo tych zmian zapach nadal jest silny, pojawia się nagle lub towarzyszy mu nadmierne pocenie, warto porozmawiać o tym z lekarzem rodzinnym lub dermatologiem.
7
Źródła:
