- O leukopenii mówi się w sytuacji spadku liczby białych krwinek poniżej 4 tysięcy na mikrolitr krwi
- Za obniżony poziom leukocytów odpowiadają przebyte infekcje wirusowe oraz choroby autoimmunologiczne uszkadzające szpik kostny
- Drastyczne spowolnienie produkcji komórek odpornościowych bywa częstym skutkiem ubocznym stosowania antybiotyków lub leków immunosupresyjnych
- Sama leukopenia nie daje odczuwalnych objawów fizycznych, jednak znacząco zwiększa ryzyko rozwoju ciężkich zakażeń organizmu
Czym jest leukopenia? Kiedy wynik morfologii powinien niepokoić
Okresowy spadek liczby białych krwinek zdarza się dość często i nie zawsze musi oznaczać najgorsze. Stan ten w medycynie określa się jako leukopenia, co w uproszczeniu oznacza wynik poniżej normy. O problemie mówimy wtedy, gdy liczba tych komórek spada poniżej 4 tysięcy na mikrolitr krwi.
Wartości referencyjne różnią się w zależności od płci oraz wieku pacjenta. Typowy, prawidłowy poziom leukocytów w morfologii wynosi:
- od 5000 do 10000 komórek na mikrolitr u dorosłych mężczyzn
- od 4500 do 11000 komórek na mikrolitr u dorosłych kobiet
- od 5000 do 10000 komórek na mikrolitr w przypadku dzieci.
Jakie choroby powodują niski poziom leukocytów we krwi?
Główną przyczyną obniżonego poziomu leukocytów jest zaburzona produkcja tych komórek przez szpik kostny. Taka sytuacja bardzo często wynika z przebytych infekcji, które potrafią skutecznie i na długo osłabić twój układ odpornościowy. Wirusy takie jak HIV, wirus zapalenia wątroby czy wirus grypy bezpośrednio hamują prawidłową pracę szpiku.
Niekiedy lekarze nie są w stanie jednoznacznie ustalić bezpośredniej przyczyny problemu. Zdarza się jednak, że za niski poziom leukocytów odpowiadają znacznie poważniejsze schorzenia:
- choroby autoimmunologiczne, w tym toczeń rumieniowaty układowy i reumatoidalne zapalenie stawów
- schorzenia uszkadzające szpik kostny, takie jak niedokrwistość aplastyczna
- zespoły mielodysplastyczne oraz białaczka.
Leki obniżające odporność. Co wpływa na spadek białych krwinek?
Nie tylko groźne infekcje i przewlekłe choroby wpływają na końcowy wynik twojej morfologii. Znaczny spadek białych krwinek bywa bardzo częstym skutkiem ubocznym przyjmowania niektórych specjalistycznych leków. Preparaty te, choć ratują zdrowie w innych schorzeniach, mogą niestety drastycznie spowolnić produkcję komórek odpornościowych.
Zanim zaczniesz się mocno niepokoić, dokładnie przeanalizuj leki przyjmowane w ostatnim czasie. Do farmaceutyków najczęściej wywołujących leukopenię należą:
- leki stosowane w trakcie chemioterapii
- silne antybiotyki przepisywane przy zakażeniach bakteryjnych
- preparaty przeciwpadaczkowe
- leki immunosupresyjne.
Nietypowe objawy infekcji. Po czym poznać, że organizm nie walczy?
Sama leukopenia nie wywołuje zauważalnych objawów, dlatego prawdopodobnie nawet nie poczujesz, że z twoją krwią dzieje się coś złego. Głównym zagrożeniem jest tutaj drastyczny wzrost ryzyka zakażeń, ponieważ twój organizm staje się niemal bezbronny. Przy ekstremalnie niskim poziomie leukocytów nawet zwykłe bakterie stale obecne w jamie ustnej mogą wywołać ciężką chorobę.
Jeśli masz osłabioną odporność, musisz niezwykle uważnie obserwować reakcje swojego ciała. Koniecznie skonsultuj się z lekarzem, jeśli zauważysz u siebie objawy rozwijającej się infekcji:
- gorączka przekraczająca 38 stopni Celsjusza, nawracające dreszcze i poty
- nowy lub wyraźnie nasilający się kaszel oraz duszności
- ból gardła, zatkany nos i niepokojące owrzodzenia w jamie ustnej
- ból podczas oddawania moczu, sztywność karku lub nietypowa wydzielina z pochwy
- biegunka, wymioty oraz nowe dolegliwości bólowe w okolicach żołądka lub odbytnicy.
Skierowanie do specjalisty na NFZ. Jak wygląda ścieżka leczenia?
Kiedy twój lekarz rodzinny zobaczy niepokojące wyniki morfologii, wystawi ci skierowanie do wybranej poradni specjalistycznej. Mając taki dokument, masz prawo samodzielnie wybrać placówkę spośród tych, które realizują świadczenia w ramach umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia. Podczas pierwszej wizyty specjalista oceni twój ogólny stan zdrowia i zadecyduje, czy potrzebujesz objęcia stałym leczeniem.
Jeśli konieczne będą kolejne konsultacje lub zaawansowane badania, nie musisz wracać po nowe skierowanie do swojej przychodni rejonowej. Od tego momentu to specjalista wyznacza terminy wizyt kontrolnych i samodzielnie wypisuje zlecenia na niezbędne leki. Jeśli zajdzie taka potrzeba, może on również skierować cię na leczenie szpitalne lub wystawić zlecenie na kosztochłonne badania diagnostyczne.
7 ważnych badań, które możesz zrobić na NFZ. Warto! GALERIA
7
Źródła:
