Barszcz Sosnowskiego to roślina, której nazwę nadano od nazwiska rosyjskiego botanika Dmitrija Iwanowicza Sosnowskiego. Chwast ten może osiągać imponującą wysokość nawet do 3-4 metrów.
Ze względu na swoje szkodliwe właściwości jest uważany za roślinę niebezpieczną i nie zaleca się zbliżania się do niej, zakazuje się także prób jego uprawy. W niektórych krajach prowadzone są działania mające na celu kontrolę i ograniczenie rozprzestrzeniania się tej rośliny.
Jak wygląda poparzenie barszczem Sosnowskiego?
Barszcz Sosnowskiego stanowi poważne zagrożenie dla środowiska i zdrowia ludzi. Liście oraz łodygi zawierają sok roślinny, który może wywołać oparzenia skóry, a w niektórych przypadkach nawet powodować głębokie rany.
Objawy oparzenia barszczem Sosnowskiego przypominają oznaki oparzenia termicznego. W zależności od stopnia nasilenia, skóra może być podrażniona, mogą także wystąpić pęcherze surowicze i stany zapalne. Oparzenia po barszczu Sosnowskiego pojawiają się od 30 do 120 minut od kontaktu z rośliną.
Zaczerwienienia skóry i pęcherze wypełnione surowiczym płynem mogą nasilać się w ciągu 24 godzin od oparzenia. Z kolei stan zapalny utrzymuje się około 3 dni.
Poza tymi objawami, oparzenia barszczem Sosnowskiego mogą wywoływać:
- bóle głowy
- podrażnienia dróg oddechowych
- nudności i wymioty
- zapalenie spojówek.
Barszcz Sosnowskiego - kiedy parzy?
Barszcz Sosnowskiego kwitnie zazwyczaj w czerwcu i lipcu. Barszcz Sosnowskiego parzy najmocniej wówczas, gdy kwitnie oraz kiedy wypuszcza owoce. Kontakt z sokiem tej rośliny jest szczególnie niebezpieczny w okresie letnim, ponieważ w tym czasie zawartość soku roślinnego, który zawiera substancje fotouczulające i fitotoksyczne jest największa.
Intensyfikacji reakcji fotouczulających sprzyjają wysokie temperatury, co oznacza, że ekspozycja na promieniowanie słoneczne w połączeniu z sokiem roślinnym może prowadzić do oparzeń skóry.
Barszcz Sosnowskiego może także stanowić zagrożenie poza okresem pełnego rozkwitu i należy unikać tego chwastu przez cały rok. Należy wiedzieć, że w tych okresach nie trzeba mieć z nim bezpośredniego kontaktu, by ulec poparzeniu - jego żrące działanie jest tak silne, że niebezpieczeństwo stanowią nawet unoszące się w powietrzu toksyczne substancje, jakie produkuje.
Co zrobić w razie poparzenia barszczem Sosnowskiego?
W przypadku dotknięcia rośliny, skórę należy umyć skórę pod dużą ilością letniej wody z mydłem. W przypadku kontaktu z oczami, należy je przemyć dużą ilością wody. Pod żadnym pozorem nie należy wystawiać się na działanie promieni słonecznych przez kolejne 48 godzin.
Jeśli występują objawy oparzenia, należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza i poinformować odpowiednie służby o miejscu występowania barszczu Sosnowskiego.
Jak rozpoznać barszcz Sosnowskiego? Wygląd i występowanie
Roślina ta wyróżnia się przede wszystkim gigantycznymi rozmiarami. Jej gruba, pusta w środku łodyga może osiągać średnicę nawet 10 cm i jest pokryta charakterystycznymi fioletowymi lub purpurowymi plamkami oraz sztywnymi włoskami. Liście są również imponujące – potrójnie pierzastodzielne, o ząbkowanych krawędziach, mogą dorastać do 1,5 metra długości, tworząc rozłożystą rozetę przy ziemi. W okresie kwitnienia, na szczycie łodygi pojawia się biały kwiatostan w formie gęstego baldachu, którego średnica często przekracza 50 cm. To właśnie ten ogromny, parasolowaty kwiat jest jednym z najbardziej charakterystycznych elementów rośliny.
Barszcz Sosnowskiego występuje na terenie całej Polski. Choć trafił do naszego kraju jako roślina pastewna, szybko zrezygnowano z jego uprawy z uwagi na niebezpieczne skutki zdrowotne, jakie wywoływał. Poza łąkami i uprawami, barszcz Sosnowskiego można także spotkać przy drogach, wzdłuż zbiorników wodnych, a także w lasach, parkach i ogrodach.
Gdzie zgłosić barszcz Sosnowskiego?
Jeśli zauważysz barszcz Sosnowskiego, nie przechodź obok niego obojętnie. Zgłoś lokalizację pod całodobowy numer alarmowy straży miejskiej 986.
Leczenie oparzeń barszczem Sosnowskiego – co może zalecić lekarz?
Postępowanie po kontakcie z barszczem Sosnowskiego, opisane w ramach pierwszej pomocy, ma na celu zminimalizowanie reakcji skórnej. Jeśli jednak objawy się nasilą i konieczna będzie wizyta u lekarza, specjalista może wdrożyć leczenie farmakologiczne. Jego celem jest złagodzenie stanu zapalnego, zmniejszenie bólu i zapobieganie wtórnym zakażeniom bakteryjnym.
W zależności od stopnia oparzenia, leczenie może obejmować:
- stosowanie maści lub kremów zawierających glikokortykosteroidy w celu zmniejszenia stanu zapalnego i świądu,
- przyjmowanie doustnych leków przeciwhistaminowych, które łagodzą reakcję alergiczną,
- stosowanie środków przeciwbólowych,
- w przypadku dużych i bolesnych pęcherzy, lekarz może podjąć decyzję o ich sterylnym opróżnieniu,
- w razie nadkażenia bakteryjnego ran, konieczne może być zastosowanie miejscowych lub ogólnoustrojowych antybiotyków.
Źródła:
- gov.pl
