6 lutego 2026 roku w czasopiśmie „Oncotarget” opublikowano artykuł dotyczący analizy potencjalnego związku między szczepieniami mRNA przeciw COVID-19 a nowotworami. Autorami publikacji są Patrizia Gentilini oraz Panagis Polykretis z fundacji „Allineare Sanità e Salute” i Independent Medical Scientific Commission (CMSi) w Mediolanie.
Szczepionka na mRNA COVID-19 a ryzyko nowotworu
W pracy opisano przypadek 38-letniej, dotąd zdrowej i aktywnej fizycznie kobiety, u której krótko po przyjęciu drugiej dawki szczepionki Pfizer-BioNTech przeciw COVID-19 rozpoznano ostrą białaczkę limfoblastyczną oraz chłoniaka limfoblastycznego. Autorzy dokonali przeglądu dostępnej literatury dotyczącej hematologicznych nowotworów po szczepieniach przeciw COVID-19. W publikacji omówiono potencjalne mechanizmy patogenetyczne związane z odpowiedzią immunologiczną wywołaną przez technologię mRNA oraz wskazano potrzebę dalszych badań i monitorowania bezpieczeństwa.
Szczepionka mRNA a białaczka
Opisywany przypadek dotyczy 38-letniej kobiety, u której objawy o podłożu immunologicznym wystąpiły dzień po przyjęciu drugiej dawki szczepionki mRNA przeciw COVID-19. W ciągu kilku miesięcy rozpoznano u niej agresywny nowotwór krwi obejmujący wczesne stadia limfocytów. Pacjentka osiągnęła całkowitą remisję po zastosowaniu chemioterapii, jednak później doszło do nawrotu w obrębie ośrodkowego układu nerwowego. W dalszym etapie leczenia przeprowadzono przeszczep komórek macierzystych. Autorzy analizują sekwencję zdarzeń klinicznych i rozważają, czy odpowiedź immunologiczna wywołana szczepieniem mogła mieć związek z inicjacją lub progresją choroby. W pracy podkreślono, że zależność przyczynowo-skutkowa nie została ustalona, a opisany przypadek ma charakter obserwacyjny.
W publikacji zwrócono uwagę na rolę nanocząstek lipidowych wykorzystywanych do dostarczania materiału genetycznego w szczepionkach mRNA. Autorzy wskazują, że mogą one krążyć poza miejscem iniekcji i docierać do narządów takich jak szpik kostny. Wśród rozważanych mechanizmów wymieniono zmiany w sygnalizacji immunologicznej, nasilone procesy zapalne, supresję immunologiczną oraz potencjalne oddziaływanie na białka o funkcji przeciwnowotworowej, w tym p53. W artykule czytamy: „Ryzyko rakotwórcze związane z tymi technologiami, od dawna znane w obszarze terapii genowych, stanowi obszar badań, którego nie można ignorować, biorąc pod uwagę fundamentalną zasadę medycyny primum non nocere (po pierwsze nie szkodzić).” Autorzy wskazują, że kwestia potencjalnego ryzyka onkogennego w kontekście technologii genowych wymaga dalszych badań, szczególnie w odniesieniu do osób podatnych.
Czy szczepionki mRNA 2026 są bezpieczne?
Zespół badawczy przeanalizował także inne opisy przypadków, w których po szczepieniu przeciw COVID-19 rozpoznawano chłoniaki, białaczki oraz inne zaburzenia hematopoetyczne. W wielu z nich objawy pojawiały się w krótkim czasie po immunizacji. Autorzy wskazują, że choć przypadki te pozostają rzadkie, wzorce kliniczne uzasadniają dalsze badania obserwacyjne i analizę mechanizmów biologicznych. Publikacja podkreśla również znaczenie długoterminowego monitorowania bezpieczeństwa technologii mRNA, zwłaszcza w kontekście ich rozszerzania na kolejne wskazania terapeutyczne. Zrozumienie rzadkich działań niepożądanych ma znaczenie dla podejmowania świadomych decyzji w zakresie zdrowia publicznego oraz utrzymania zaufania do programów szczepień. Wnioski autorów koncentrują się na potrzebie pogłębionej analizy immunologicznych i genetycznych aspektów odpowiedzi.
