- Schorzenie polega na twardnieniu tkanki pod skórą dłoni, co mechanicznie przyciąga palce do wnętrza ręki
- Mayo Clinic wskazuje na guzki i sznury tkankowe najczęściej dotykające palca serdecznego oraz małego
- Na przykurcz najbardziej narażeni są mężczyźni po 50. roku życia oraz osoby obciążone genetycznie
- Prosty test stolikowy pozwala ocenić stopień zmian, a leczenie chirurgiczne jest refundowane przez NFZ
Choroba Dupuytrena: co to jest i skąd bierze się przykurcz palców
Choroba Dupuytrena, czyli przykurcz rozcięgna dłoniowego, to schorzenie, w którym palce stopniowo podkurczają się w stronę wnętrza dłoni. W tej chorobie tkanka pod skórą dłoni przestaje być elastyczna, zaczyna grubieć i twardnieć. Z czasem tworzą się krótsze, napięte pasma, które mechanicznie ściągają palce i utrudniają ich wyprost.
Jak podaje Mayo Clinic, palec zgina się, bo twardniejąca tkanka pod skórą skraca się i tworzy pasma, które blokują pełny wyprost. Zmiany zwykle narastają powoli i mogą rozwijać się latami, zanim zaczną przeszkadzać w chwytaniu przedmiotów albo wkładaniu dłoni do kieszeni. Choroba może dotyczyć każdego palca, ale najczęściej obejmuje palec serdeczny i mały.
Pierwsze objawy choroby Dupuytrena: zgrubienia, dołeczki i guzek w dłoni
Pierwszym sygnałem bywa zgrubienie skóry po wewnętrznej stronie dłoni. Z czasem skóra może się marszczyć albo pojawiają się w niej niewielkie dołeczki. Często wyczuwa się też twardy guzek, zwykle bez bólu, choć u części osób bywa tkliwy przy silniejszym ucisku.
Wraz z rozwojem choroby guzek może przejść w twarde pasmo biegnące wzdłuż dłoni w kierunku palców. Wtedy palec jest coraz mocniej przyciągany do zgięcia i przestaje się swobodnie prostować. Zmiany często dotyczą obu rąk, ale w jednej dłoni mogą być wyraźniejsze.
- pojawienie się zgrubień i guzków na dłoni
- pofałdowanie i marszczenie się skóry pod palcami
- uczucie napięcia przy próbie prostowania palców
- widoczne, napięte pasmo tkanki pod skórą dłoni.
Kto choruje najczęściej na Dupuytrena? Wiek, płeć i czynniki ryzyka
Ryzyko choroby Dupuytrena rośnie wraz z wiekiem. Najczęściej pojawia się po 50. roku życia, a mężczyźni chorują częściej niż kobiety. U mężczyzn objawy zwykle rozwijają się szybciej i mogą mieć cięższy przebieg.
Duże znaczenie ma też obciążenie rodzinne, bo choroba Dupuytrena może występować u kilku osób w rodzinie. Jeśli problem dotyczył rodziców lub dziadków, ryzyko jest większe. Inne czynniki, które według Mayo Clinic mogą mieć wpływ na rozwój choroby, to:
- pochodzenie północnoeuropejskie
- chorowanie na cukrzycę
- palenie tytoniu oraz częste spożywanie alkoholu
- praca wymagająca używania narzędzi wibracyjnych.
Test stolikowy w chorobie Dupuytrena: na czym polega i co ocenia
Rozpoznanie choroby Dupuytrena zwykle nie wymaga skomplikowanych badań. Najczęściej wystarcza badanie dłoni, czyli obejrzenie skóry i ocena palpacyjna. Sprawdza się wtedy, czy widać zmarszczenia oraz czy pod skórą są twarde guzki lub napięte pasma tkanki.
W domu można wykonać test stolikowy, który w prosty sposób pokazuje, czy palce dają się całkowicie wyprostować. Połóż dłoń płasko na stole. Jeśli palce nie przylegają do blatu, może to wskazywać na postęp przykurczu, a w gabinecie porównuje się zwykle obie ręce, żeby ocenić zakres ruchu.
Leczenie choroby Dupuytrena na NFZ: co jest refundowane
Gdy przykurcz zaczyna utrudniać codzienne czynności, na przykład mycie rąk, wkładanie rękawiczek czy podanie dłoni, warto działać bez zwlekania. Leczenie jest dostępne w publicznej opiece zdrowotnej w Polsce. Zgodnie z zarządzeniem Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia procedura „uwolnienie przykurczu Dupuytrena” jest refundowana i widnieje w oficjalnym wykazie procedur szpitalnych.
Wcześniejsza konsultacja zwiększa szansę, że nie dojdzie do trwałego ograniczenia ruchu palców. Jeśli pojawiają się niepokojące guzki w dłoni, można zacząć od lekarza rodzinnego, który w razie potrzeby kieruje do chirurga ręki lub ortopedy. Dalej ocenia się, czy wystarczy obserwacja, czy potrzebny jest zabieg operacyjny lub inne metody leczenia, aby poprawić sprawność dłoni.
Źródła: