- Eksperci wyjaśniają, jak rozpad hemoglobiny odpowiada za zmianę koloru siniaka z fioletowego na zielony i żółty
- Skłonność do łatwego powstawania siniaków może wynikać z niedoborów witamin C i K lub przyjmowania określonych leków
- Analiza medyczna wskazuje, że siniaki bez powodu mogą być także sygnałem alarmowym świadczącym o zaburzeniach krzepnięcia krwi
Dlaczego siniak zmienia kolor? Co oznaczają poszczególne barwy?
Siniak, czyli podskórny wylew, to nic innego jak krew uwięziona pod skórą po pęknięciu małych naczyń krwionośnych. Za jego spektakularną zmianę kolorów odpowiada jeden główny bohater – hemoglobina, czyli białko transportujące tlen w naszych czerwonych krwinkach. Gdy znajdzie się poza naczyniem, rozpoczyna się jej kontrolowany demontaż, który możemy obserwować jako barwną transformację na skórze.
Ten biochemiczny proces to prawdziwy majstersztyk natury. Specjalne komórki odpornościowe, zwane makrofagami, niczym ekipa sprzątająca, rozkładają hemoglobinę najpierw na zieloną biliwerdynę, a następnie na żółtą bilirubinę. Pojawienie się tych barwników jest dowodem na to, że proces gojenia przebiega prawidłowo, a organizm skutecznie usuwa uszkodzone komórki.
Etapy gojenia siniaka. Jak zmienia się jego kolor dzień po dniu?
Tuż po urazie wylew podskórny jest zwykle czerwony lub fioletowy, co jest zasługą świeżej krwi bogatej w tlen, która właśnie rozlała się w tkankach. Jednak już po jednym lub dwóch dniach hemoglobina traci tlen, a siniak ciemnieje, przybierając odcień niebiesko-fioletowy, a nawet czarny. To zupełnie normalny etap, który świadczy o rozpoczęciu procesu gojenia.
Najciekawsza feeria barw zaczyna się między piątym a dziesiątym dniem, gdy siniak staje się zielonkawy, a potem intensywnie żółty. Za te zmiany odpowiadają wspomniane wcześniej biliwerdyna i bilirubina, czyli produkty rozpadu hemoglobiny. W końcowej fazie, po około 10-14 dniach, siniak przybiera kolor żółtobrązowy, aż w końcu całkowicie znika wchłonięty przez organizm.
Łatwe powstawanie siniaków. Jakie mogą być tego przyczyny?
Skłonność do siniaków i tempo ich powstawania zależą od wielu czynników, nie tylko od siły uderzenia. Z wiekiem nasza skóra staje się cieńsza, a naczynia krwionośne bardziej kruche, przez co łatwiej o wybroczyny. Statystycznie kobiety siniaczą się częściej, a wpływ na to mogą mieć także przyjmowane leki (np. niektóre preparaty przeciwbólowe lub rozrzedzające krew), niedobory witamin C i K, a nawet kolor skóry – u osób o ciemniejszej karnacji barwne zmiany mogą być po prostu mniej zauważalne.
Polecany artykuł:
Kiedy z siniakiem trzeba iść do lekarza? Te objawy powinny zaniepokoić
Chociaż większość siniaków jest niegroźna, niektóre mogą być sygnałem alarmowym, wskazującym na poważniejsze problemy zdrowotne. Naszą czujność powinny wzbudzić szczególnie siniaki bez powodu, czyli pojawiające się bez wyraźnej przyczyny, a także te bardzo bolesne lub powiększające się po pierwszym dniu od urazu.
Niepokojące są również wybroczyny, które nie znikają po czterech tygodniach, oraz te, którym towarzyszą inne objawy, jak częste krwawienia z nosa czy dziąseł. Takie sytuacje mogą wskazywać na zaburzenia krzepnięcia krwi i warto je skonsultować z lekarzem.
