Paradontoza a zapalenie dziąseł: na czym polega różnica?
Paradontoza, czyli zapalenie przyzębia, to choroba tkanek, które utrzymują zęby na miejscu. W odróżnieniu od zapalenia dziąseł problem nie dotyczy tylko brzegu dziąsła, bo stan zapalny obejmuje także głębiej położone struktury, w tym kość szczęki i więzadła. European Federation of Periodontology podkreśla, że w paradontozie dochodzi do trwałego uszkodzenia tkanek podporowych, dlatego zęby mogą się rozchwiać, a nawet wypaść.
Objawy paradontozy: na co zwrócić uwagę?
Paradontoza często rozwija się bez bólu, dlatego łatwo ją przeoczyć na początku. Warto obserwować zmiany w wyglądzie dziąseł i zębów oraz zwracać uwagę na nieświeży oddech. Wrażenie, że zęby są „dłuższe”, wynika z cofania się dziąseł, czyli recesji. European Federation of Periodontology wskazuje m.in. takie objawy:
- przewlekły nieświeży oddech
- zmiany w ustawieniu zębów w szczękach
- wrażenie, że zęby stały się "dłuższe"
- pojawienie się szczelin między zębem a dziąsłem
- ból lub dyskomfort podczas gryzienia.
Czynniki ryzyka paradontozy: co najbardziej przyspiesza chorobę?
Paradontoza zaczyna się od biofilmu, czyli płytki nazębnej odkładającej się na zębach każdego dnia. Niektóre czynniki sprawiają, że zniszczenia postępują szybciej i trudniej je zatrzymać. W wytycznych opisywanych w brytyjskim serwisie edukacyjnym dla stomatologów podkreślono znaczenie palenia. Ryzyko rośnie wraz z liczbą papierosów i jest szczególnie wysokie przy 10 lub więcej dziennie.
Cukrzyca a paradontoza: jak poziom cukru wpływa na dziąsła?
Na stan przyzębia wpływa także ogólny stan zdrowia, w tym poziom cukru we krwi. U osób z nieleczoną lub źle kontrolowaną cukrzycą oraz ze stanem przedcukrzycowym ryzyko paradontozy jest wyższe. Nawet przy dobrze prowadzonej chorobie częste wahania glikemii mogą osłabiać odporność tkanek w jamie ustnej. Jeśli ty lub ktoś z bliskich choruje na cukrzycę, warto zachować czujność i pamiętać o regularnych kontrolach stomatologicznych.
Paradontoza w Polsce: co mówią dane Ministerstwa Zdrowia i WUM?
Paradontoza dotyczy dużej części społeczeństwa, co pokazują dane Ministerstwa Zdrowia i Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Wynika z nich, że zapalenie przyzębia stwierdzono u co czwartej osoby w wieku 35–44 lata. W grupie 65–74 lata u blisko 35% badanych wykryto głębokie kieszonki przyzębne, a u co dziesiątego seniora zmiany były na tyle zaawansowane, że wymagały specjalistycznej i kompleksowej pomocy medycznej.
Jak zatrzymać paradontozę? Na czym polega leczenie i oczyszczanie kieszonek
Postęp paradontozy można zatrzymać, jeśli szybko wdroży się leczenie i usunie przyczynę stanu zapalnego. Podstawą jest mechaniczne usunięcie płytki i kamienia nazębnego znad linii dziąseł. Zgodnie z wytycznymi klinicznymi opublikowanymi przez zespół prof. Mariano Sanza kolejnym etapem jest oczyszczenie miejsc pod dziąsłami, żeby usunąć bakterie z głębokich kieszonek. W codziennej profilaktyce kluczowa jest dokładna higiena jamy ustnej oraz regularne usuwanie kamienia w gabinecie, bo ograniczenie bakterii to warunek utrzymania zębów.
7
Źródła:
