Chrzęstniak mięsakowy – złośliwy nowotwór tkanki chrzęstnej

2011-11-21 12:34 Natasza Socha-Chyrzyński

Chrzęstniak mięsakowy (chrzęstniakomięsak) to złośliwy nowotwór tkanki chrzęstnej. Istnieje kilka wariantów tego nowotworu, które różnią się umiejscowieniem, przebiegiem oraz wiekiem zachorowania. Chrzęstniak mięsakowy atakuje duże kości, takie jak udowa, piszczelowa czy ramienna, ale może również występować np. w miednicy. W większości przypadków pojawia się u dorosłych powyżej 30. roku życia.

W przypadku chrzęstniaka mięsakowego warto zwrócić uwagę, że bardzo często wady układu kostnego mają podłoże genetyczne, mogą jednak ujawnić się dopiero w wieku późniejszym, np. jako powiązanie z chorobami innych narządów. Część chorób wywołują zaburzenia w gospodarce chemicznej organizmu, np. w układzie hormonalnym, czy też niedobór składników mineralnych.

Chrzęstniak mięsakowy – objawy

Objawy kliniczne nowotworów kości mogą sugerować zupełnie inne schorzenie. Ważne jest, aby nie przeoczyć pierwszych symptomów, bowiem w przypadku niektórych nowotworów szybko dochodzi do przerzutów. Najczęstsze objawy to: ból, obrzęk, zniekształcenia kości, ograniczona ruchomość i patologiczne złamania.

Chrzęstniak mięsakowy – rozpoznanie

W diagnostyce nowotworów kości bardzo istotne jest badanie radiologiczne. Ostateczne rozpoznanie stawiane jest na podstawie wyniku badania histopatologicznego. Ponadto wykorzystuje się też tomografię komputerową, rezonans magnetyczny i scyntygrafię kości.

Chrzęstniak mięsakowy – wiek zachorowań

Chrzęstniak mięsakowy częściej występuje w dorosłym lub starszym wieku. Chrzęstniakomięsak centralny najczęściej dotyczy chorych w wieku 40-50 lat; wariant jasnokomórkowy w wieku 25-50 lat, mezenchymalny – od 10 do 40 lat, odróżnicowany od 30 do 60 roku życia, powierzchowny – 30-40 lat.

Ważne

Rodzaje chrzęstniaka mięsakowego:

  • Chrzęstniakomięsak centralny (chondrosarcoma centrale) – powstaje w jamie szpikowej kości długich (odcinek kości ramieniowej, odcinki kości udowej i piszczelowej).
  • Chrzęstniakomięsak powierzchowny (chondrosarcoma periphericum) – wyrasta z powierzchni kości w obręb otaczających tkanek, najczęściej zajmując kości miednicy i część kości udowej, zazwyczaj rośnie powoli.
  • Chrzęstniakomięsak przykostny (chondrosarcoma juxtacorticale) – rozwija się majczęściej w kości udowej, ramieniowej i piszczeli. Guz rośnie wolno i zajmuje dużą powierzchnię kości.
  • Chrzęstniakomięsak jasnokomórkowy (chondrosarcoma clarocellulare) – powstaje w główce i dalszym odcinku kości udowej albo dalszym odcinku kości ramieniowej. Nowotwór rośnie powoli, ale jest bardzo wyniszczający.
  • Chrzęstniakomięsak mezenchymalny (chondrosarcoma mesenchymale) – zwykle rozwija się w kościach twarzy i miednicy.
  • Chrzęstniakomięsak odróżnicowany (chondrosarcoma dedifferentiatum) – z reguły rozwija się w kościach miednicy, kości udowej i ramieniowej. Aż 90 proc. chorych umiera do 2 lat po zakończeniu leczenia.
Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.

NOWY NUMER

Czytaj e-wydanie cenie 1,00 zł i zyskaj dostęp do numerów archiwalnych! W nr 6/2020 "Zdrowia" m.in.: jak działają jelita, 10 pytań o wazektomię, uzależnienia a płeć, dłonie pod ochroną, ćwiczenia na smukłe nogi. "Zdrowie" to 76 stron rzetelnej wiedzy!

Dowiedz się więcej
Miesięcznik Zdrowie  6/2020
KOMENTARZE