- Naukowcy odkryli obiecującą metodę wspierania zdrowia nerek u ciężarnych kobiet z przewlekłą chorobą.
- Prosty i łatwo dostępny produkt, taki jak sok z buraków, może poprawić stan pacjentek, u których standardowe leki są często niewskazane.
- Badanie pokazuje, że codzienne picie soku z buraków może zmniejszyć ryzyko powikłań dla matki i dziecka.
Wyzwania ciąży przy chorej nerce
Ciąża to wyjątkowy czas, ale dla kobiet z przewlekłą chorobą nerek (PChN) stanowi ona dodatkowe obciążenie dla organizmu. Szacuje się, że u około połowy przyszłych mam z umiarkowaną do ciężkiej postacią PChN podczas ciąży dochodzi do pogorszenia czynności tych ważnych narządów.
Sytuację komplikuje fakt, że wiele standardowych metod leczenia choroby nerek nie może być bezpiecznie stosowanych w ciąży ani w okresie karmienia piersią.
Kobiety często są zmuszone odstawić leki na długie miesiące, a to z kolei zwiększa ryzyko poważnych powikłań, takich jak nadciśnienie tętnicze, przedwczesny poród, zahamowanie wzrostu płodu czy progresja samej choroby nerek u matki. "Dla kobiet z przewlekłą chorobą nerek ciąża zawsze wiązała się z trudnym wyborem między dbałością o własne zdrowie a bezpieczeństwem dziecka" - skomentowała współautorka pracy, profesor Kate Bramham z King’s College Hospital.
Nowe brytyjskie badania, opublikowane w czasopiśmie "Kidney International Reports", wskazują, że na horyzoncie pojawia się proste i bezpieczne rozwiązanie tego dylematu.
Jak sok z buraków wspiera nerki?
Naukowcy z londyńskiego King's College przyjrzeli się sokowi z buraków jako potencjalnemu wsparciu dla zdrowia nerek w ciąży. Okazało się, że ten naturalny napój jest bogaty w azotany. Organizm przekształca je w tlenek azotu, cząsteczkę znaną ze swoich zdolności do rozszerzania naczyń krwionośnych. Dzięki temu poprawia się przepływ krwi, co z kolei może pozytywnie wpłynąć na czynność nerek.
Badanie: lepsze zdrowie dla matki i dziecka
W badaniu wzięło udział 108 ciężarnych kobiet z umiarkowaną do ciężkiej przewlekłą chorobą nerek, które leczyły się w ośmiu brytyjskich szpitalach. Uczestniczki zostały losowo przydzielone do dwóch grup: jednej zapewniono standardową opiekę, a drugiej dodatkowo codziennie podawano sok z buraków aż do 25. tygodnia ciąży. Wyniki były niezwykle obiecujące.
U kobiet, które piły sok z buraków, zarówno w ciąży, jak i po jej zakończeniu, utrzymywało się niższe stężenie kreatyniny we krwi. To ważny wskaźnik, świadczący o lepszej filtracji nerek. Pacjentki z tej grupy miały również mniejsze zapotrzebowanie na leki obniżające ciśnienie krwi w trakcie ciąży.
Co szczególnie istotne, ich noworodki rzadziej wymagały opieki neonatologicznej, w tym pobytu na oddziałach intensywnej terapii noworodka.
Bezpieczeństwo przede wszystkim: rozwianie obaw
Badacze zwrócili szczególną uwagę na kwestie bezpieczeństwa. Nie stwierdzili żadnych niepokojących sygnałów związanych z suplementacją soku z buraków w ciąży, w tym ryzyka wzrostu poziomu potasu we krwi (hiperkaliemii). Ta informacja jest kluczowa, ponieważ wcześniej w internecie krążyły porady odradzające spożywanie soku z buraków właśnie z obawy przed podniesieniem poziomu potasu u ciężarnych z PChN.
Obecne badanie rozwiewa te wątpliwości.
Co dalej? Nadzieja na przyszłość
Wyniki te stanowią "obiecujący pierwszy krok" w kierunku taniej i bezpiecznej metody postępowania, która może przynieść realne korzyści kobietom z PChN w ciąży - oceniła profesor Bramham. Doktor Andrew Webb, współautor badania, dodał, że azotany pochodzące z soku z buraków, poprzez zwiększenie produkcji tlenku azotu, mogą poprawić funkcjonowanie naczyń krwionośnych i wspierać zdrowie nerek.
Naukowcy podkreślają, że potrzebne są teraz większe badania kliniczne, aby ostatecznie potwierdzić, czy sok z buraków może istotnie chronić czynność nerek i poprawiać długoterminowe rokowania zarówno dla matek, jak i ich dzieci.
Jeśli te wstępne wyniki zostaną potwierdzone, ta prosta metoda mogłaby stać się niedrogim i powszechnie dostępnym sposobem wspierania kobiet z przewlekłą chorobą nerek w okresie ciąży, kiedy możliwości bezpiecznego leczenia farmakologicznego są tak ograniczone. Co ważne, w ciągu ostatnich 30 lat nie udało się znaleźć innej równie skutecznej i bezpiecznej metody.
