MZ: zabiegi medycyny estetyczno-naprawczej tylko dla lekarzy
Ministerstwo Zdrowia opublikowało komunikat dotyczący uprawnień do wykonywania procedur z zakresu medycyny estetyczno-naprawczej. Dokument powstał w odpowiedzi na liczne pytania dotyczące tego, kto może przeprowadzać tego typu zabiegi.
Resort jasno wskazał, że zgodnie z obowiązującymi przepisami uprawnienia do wykonywania procedur medycyny estetyczno-naprawczej mają wyłącznie lekarze. Dotyczy to przede wszystkim specjalistów dermatologii i wenerologii oraz chirurgii plastycznej.
Jednocześnie ministerstwo podkreśliło, że możliwość wykonywania takich procedur mogą mieć także inni lekarze oraz lekarze dentyści posiadający bezterminowe prawo wykonywania zawodu. Warunkiem jest jednak ukończenie dodatkowych szkoleń i zdobycie certyfikatów potwierdzających kompetencje w tym zakresie.
Kosmetolodzy i inne zawody bez takich uprawnień
Ministerstwo Zdrowia zaznaczyło, że uprawnień do wykonywania procedur medycyny estetyczno-naprawczej nie posiadają przedstawiciele innych zawodów medycznych, kosmetolodzy, kosmetyczki ani inne osoby, nawet jeśli ukończyły szkolenia z zakresu medycyny estetycznej.
Resort wskazał również, że procedury te nie mogą być elementem szkolenia innych zawodów. „Do ich wykonywania oraz leczenia powikłań niezbędna jest wiedza i uprawnienia lekarskie” - podało MZ w komunikacie.
Lista procedur wymagających certyfikacji lekarskiej
Zakres procedur uznanych za medycynę estetyczno-naprawczą został określony w dokumencie zatwierdzonym przez Ministerstwo Zdrowia i opublikowanym przez Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego (CMKP). Dokument nosi nazwę „Minimalny standard przeprowadzania certyfikacji umiejętności zawodowej medycyny estetyczno-naprawczej przez organizatorów certyfikacji”.
Wśród procedur wskazano m.in. zabiegi z wykorzystaniem toksyny botulinowej oraz kwasu hialuronowego usieciowanego, stosowanego w wolumetrii, liftingu i modelowaniu.
W katalogu znalazły się także procedury z użyciem kwasu polimlekowego oraz mezoterapia wykorzystująca nieusieciowany kwas hialuronowy, aminokwasy, witaminy, polinukleotydy, kolagen, mikro- i makroelementy, peptydy, enzymy, koenzymy i leki wykorzystywane w celach leczniczych, regeneracyjnych, rewitalizacyjnych i profilaktyki przeciwstarzeniowej.
Lista obejmuje również zabiegi wykorzystujące osocze bogatopłytkowe i fibrynę.
Nowoczesne technologie także pod kontrolą lekarzy
W wykazie procedur wymagających certyfikacji lekarskiej znalazły się także metody wykorzystujące nowoczesne technologie. Dotyczy to m.in. laserów wysokoenergetycznych, ultradźwięków, HI-FU, krioterapii, plazmy, elektrochirurgii, karboksyterapii, lamp LED czy terapii falą uderzeniową.
Do katalogu zaliczono również peelingi medyczne średniogłębokie i głębokie oparte na dopuszczonych substancjach chemicznych oraz różnego rodzaju procedury iniekcyjne związane z podawaniem leków, takich jak hialuronidaza, glikokortykosteroidy czy fosfatydylocholina.
Wśród zabiegów wymagających kwalifikacji lekarskich znalazły się także procedury rekonstrukcyjne przywracające wygląd lub funkcje po urazach, chorobach i operacjach, a także leczenie powikłań pozabiegowych. Wskazano ponadto zabiegi z użyciem nici medycznych, skleroterapię, lipotransfer, czyli przeszczep autologicznej tkanki tłuszczowej, oraz lipolizę iniekcyjną.
Nie wszystkie zabiegi objęte ograniczeniami
Ministerstwo Zdrowia zaznaczyło, że lista procedur przeznaczonych wyłącznie dla lekarzy nie obejmuje mezoterapii mikroigłowej oraz zabiegów wykonywanych przy użyciu urządzeń dopuszczonych do stosowania przez osoby inne niż lekarze.
CMKP określa standardy certyfikacji
Jak przekazała PAP rzeczniczka CMKP Agnieszka Pochrzęst-Motyczyńska, dokument określa minimalne wymagania dotyczące przeprowadzania certyfikacji umiejętności z zakresu medycyny estetyczno-naprawczej. Wymogi te muszą spełniać jednostki posiadające akredytację dyrektora CMKP, które mogą nadawać certyfikaty.
Podkreśliła również, że o taką akredytację mogą ubiegać się wyłącznie towarzystwa naukowe związane z tematyką certyfikacji, instytuty badawcze, okręgowe izby lekarskie oraz Naczelna Izba Lekarska.
