- Dermatolog (6386 odpowiedzi)
- Stomatolog (2894 odpowiedzi)
- Okulista (1427 odpowiedzi)
- Logopeda - pedagog (174 odpowiedzi)
- Fizjolog żywienia (1716 odpowiedzi)
- Stylistka paznokci (160 odpowiedzi)
- Leczenie łysienia (12 odpowiedzi)
- Psycholog (2624 odpowiedzi)
- Ginekolog (3748 odpowiedzi)
- Dietetyk (2255 odpowiedzi)
- Chirurg plastyczny (338 odpowiedzi)
- Kardiolog (68 odpowiedzi)
- Anestezjolog (26 odpowiedzi)
- Pedagog (455 odpowiedzi)
poradnikzdrowie.pl
›Zdrowie
›Łuszczyca: tajemnicza choroba skóry - dieta, krosty, leczenie łuszczycy, łuszczyca, objawy łuszczycy
Łuszczyca: tajemnicza choroba skóry
Łuszczyca jest jedną z najczęstszych chorób skóry. Mimo to nadal nie wiadomo, co tak naprawdę ją wywołuje. Pewne jest natomiast to, że dzięki odpowiedniemu leczeniu można znacznie złagodzić jej objawy i poprawić jakość życia chorych.
Łuszczyca ma kilka postaci. Wyróżnia się je zależnie od rodzaju zmian i ich lokalizacji. U większości chorych na łokciach, kolanach i owłosionej skórze głowy pojawiają się czerwonobrunatne grudki pokryte suchymi łuskami. Po zdrapaniu łusek dochodzi do minimalnego krwawienia – to dlatego, że skóra jest płytko unaczyniona i cienka. Grudki występują pojedynczo lub zlewają się w skupiska. Dermatolodzy wyróżniają też łuszczycę wysiękową (sączące się zmiany w fałdach i zgięciach), krostkową (w obrębie grudek na całym ciele lub tylko na dłoniach i stopach pojawiają się jałowe krosty), stawową (zmianom skórnym towarzyszy ból, obrzęk i zniekształcenie stawów palców czy kręgosłupa) oraz uogólnioną (zmiany występują na całym ciele, tzw. erytrodermia).
Łuszczyca - choroba skóry spowodowana nieprawidłowym działaniem układu immunologicznego
Życie zdrowej skóry toczy się w rytmie miesięcznym: w ciągu 26–28 dni komórki naskórka przechodzą z warstwy podstawnej, w której są wytwarzane, na powierzchnię skóry, gdzie się złuszczają. U chorych na łuszczycę cały ten proces trwa zaledwie 4 dni, więc złuszczanie jest nadmierne i nieprawidłowe. Ponieważ komórki dojrzewają za szybko, na ciele powstają grudki. Za winnego takiej sytuacji specjaliści uznali stan zapalny w skórze właściwej. Ten z kolei spowodowany jest prawdopodobnie przez nieprawidłowe działanie układu immunologicznego. Organizm wytwarza przeciwciała, które atakują jego własne tkanki. Co jednak zapoczątkowuje proces autoagresji, tego do końca nie wiadomo.
Łuszczyca może być dziedziczna
Łuszczyca jest często dziedziczna. Jeśli cierpi na nią oboje rodziców, u dzieci pojawi się na 70 procent. A gdy choruje jedno z bliźniąt jednojajowych, ujawnienie się łuszczycy u drugiego jest prawie pewne. Schorzenie często dziedziczy się po dalszych przodkach, np. dziadkach lub pradziadkach. Pierwszy rzut łuszczycy występuje zazwyczaj między 10. a 30. rokiem życia, ale zdarzają się też przypadki zachorowań po siedemdziesiątce. Okresy remisji mogą trwać kilka miesięcy, a nawet lat. Są osoby, u których choroba pojawia się w dzieciństwie tylko raz, a potem znika na zawsze.
Łuszczyca: co sprzyja chorobie
Geny dają nam predyspozycję do łuszczycy. Żeby jednak choroba się ujawniła, muszą zadziałać pewne czynniki. Bardzo często do pierwszego wysiewu dochodzi po bakteryjnych lub wirusowych infekcjach, np. anginie, grypie, ospie, zapaleniu oskrzeli. Chorobie sprzyjają również stany zapalne, np. niewyleczone zęby, zatoki czy migdałki. Łuszczyca lubi ponadto atakować osoby zestresowane. Pod wpływem silnych nieprzyjemnych przeżyć zwiększa się bowiem aktywność komórek produkujących substancje zapalne, a to powoduje, że komórki naskórka dojrzewają znacznie szybciej. Duże ryzyko stwarza także przyjmowanie niektórych leków, np. beta-blokerów stosowanych w chorobach serca lub przy nadciśnieniu. Do kolejnych rzutów choroby może dojść w wyniku mechanicznego uszkodzenia skóry – zadrapania, rany, blizny, oparzenia. To tzw. objaw Koebnera – zmiany łuszczycowe pojawiają się w miejscu urazu. Dlatego skóry nie wolno drapać! U chorych na łuszczycę liczy się uregulowany tryb życia – aby nie dopuścić do zaostrzenia objawów, trzeba się porządnie wysypiać.
Leczenie łuszczycy
Aby złagodzić objawy łuszczycy, lekarze zalecają preparaty do stosowania na skórę, a czasami również środki doustne.
- Leczenie zewnętrzne zaczyna się od zdjęcia nawarstwionej łuski, bo przez taką barierę nie przedostaną się lekarstwa. W tym celu skórę smaruje się preparatami z kwasem salicylowym i mlekowym. Szczególnie gruba łuska znajduje się zwykle na owłosionej skórze głowy. Złuszcza się ją podgrzaną oliwą salicylową. Po kilku godzinach preparat trzeba zmyć, a włosy wyczesać gęstym grzebieniem.
- Na skórę oczyszczoną z łuski stosuje się maści sterydowe, cygnolinę, dziegcie oraz pochodne witaminy D – wszystkie mają działanie przeciwzapalne.
- Czasami trzeba też łykać leki immunosupresyjne, czyli działające na układ odpornościowy (np. cyklosporynę), albo pochodne witaminy A. Mogą one poważnie zmieniać parametry nerkowe i wątrobowe. W czasie przyjmowania tej drugiej grupy leków kobiety powinny unikać zajścia w ciążę, bo środki te powodują uszkodzenia płodu.
- Skuteczne są również naświetlania skóry promieniami UVB (fototerapia) albo terapia PUVA. Ta ostatnia polega na poddawaniu skóry działaniu promieni UVA po przyjęciu środków światłouczulających. Zwykle potrzeba około dwudziestu zabiegów dwa, trzy razy w tygodniu – każdy trwa kilka minut. Naświetlania dają dobre efekty, ale środki światłouczulające mogą mieć niestety poważne skutki uboczne, bo działają toksycznie na wątrobę.
Nie ma specjalnej diety zalecanej przy łuszczycy, bo każdy chory reaguje inaczej na poszczególne produkty. Trzeba więc obserwować sygnały wysyłane przez organizm i eliminować to, co szkodzi. Wielu lekarzy zaleca unikanie alkoholu, kawy, ostrych przypraw, tłuszczów zwierzęcych, wędlin i czekolady. Wskazane są natomiast tłuste ryby morskie (zawierają kwasy omega-3, które natłuszczają skórę od środka), czerwone winogrona, pietruszka, sałata czy marchew.
Łuszczyca: ważna pielęgnacja skóry
Chorzy na łuszczycę muszą szczególnie dbać o higienę. W naszym społeczeństwie ciągle pokutuje przekonanie, że mycie zaostrza przebieg chorób skórnych. Nic bardziej błędnego, choć oczywiście trzeba używać delikatnych kosmetyków, najlepiej tych do skóry chorej. Teoretycznie lepiej brać prysznic, bo wtedy kontakt ciała z wodą jest krótszy, a wiadomo, że ma ona działanie wysuszające. Ale chorzy mogą też zażywać kąpieli w wannie, pod warunkiem że dodadzą do niej natłuszczających preparatów kupionych w aptece. Ostatnio sporą popularnością cieszą się kąpiele z solą z Morza Martwego, jej skuteczność trzeba jednak wypróbować na własnej skórze. Po kąpieli ciało należy natłuścić. Najlepiej zrobić to w ciągu 5 minut od wyjścia z wody. Wtedy skóra jest jeszcze rozpulchniona i lepiej chłonie składniki kosmetyków.
Łuszczyca: dokąd na urlop?
Osobom chorym na łuszczycę sprzyja klimat nadmorski i... słońce, które ma działanie immunosupresyjne, czyli wpływa na układ odpornościowy. Dlatego lekarze zalecają nawet opalanie, oczywiście po użyciu kremu z filtrem UV. Dobrze jest też wybrać się na wakacje do uzdrowiska specjalizującego się w leczeniu łuszczycy. Tego typu ośrodki znajdziesz np. w Busku Zdroju. Można tam skorzystać z kąpieli siarczkowych oraz zabiegów na bazie borowiny.
Pamiętaj, że łuszczyca nie jest w najmniejszym stopniu chorobą zakaźną. Nie można się nią zarazić ani przez podanie ręki, ani przez pływanie w tym samym basenie, ani nawet przez używanie tego samego ręcznika. Bardzo ważne, by otoczenie chorej osoby miało taką świadomość. Chory, który i tak ma najczęściej poważne problemy z akceptacją samego siebie, pod wpływem ciekawskich spojrzeń czy negatywnych komentarzy zaczyna jeszcze bardziej wstydzić się własnego wyglądu. Staje się to przyczyną ogromnego stresu, a ten z kolei napędza chorobę.
witam...w odchudzaniu wazne jest wsparcie zapraszam: schudnijmyrazem.bnx.pl zapraszam
Witam czy ktoś z was ma jeszcze tą metodę APE?? oraz czy mógłbym prosić o podesłanie na maila paulus128@o2.pl z góry wielkie dzięki. pozdro
Gier jest cala masa, ja osobiscie lubie gry z Adamigo
akurat mielismy okazje nosic w tym nosidle i szczerze polecam, bardzo dobrze wykonane





więcej